Pierwszy List do Koryntian

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Paweł i Sostenes piszą do uświęconych w Koryncie, dziękując za daną im łaskę; zaraz potem przychodzi wiadomość z domu Chloe, że gmina rozpadła się na stronnictwa powołujące się na Pawła, Apollosa, Kefasa i samego Chrystusa. Pytanie, czy Chrystus jest podzielony, prowadzi do wyliczenia nielicznych ochrzczonych ręką apostoła, a potem do przeciwstawienia mądrości świata słowu krzyża, które dla Żydów jest zgorszeniem, a dla Greków głupstwem.4 min

   Paweł i Sostenes piszą do uświęconych w Koryncie, dziękując za daną im łaskę; zaraz potem przychodzi wiadomość z domu Chloe, że gmina rozpadła się na stronnictwa powołujące się na Pawła, Apollosa, Kefasa i samego Chrystusa. Pytanie, czy Chrystus jest podzielony, prowadzi do wyliczenia nielicznych ochrzczonych ręką apostoła, a potem do przeciwstawienia mądrości świata słowu krzyża, które dla Żydów jest zgorszeniem, a dla Greków głupstwem.

   „Bóg wybrał to, co głupie na świecie, aby zawstydzić mądrych.”

   • spór w Koryncie
   • stronnictwa i Kefas
   • słowo krzyża

   Chwali Apostół Koryntczyki, i ku jedności przywodzi te, którzy byli od różnych Apostołów ochrzczeni.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Paweł wspomina swoje pierwsze kazanie w tej gminie: przyszedł bez wyniosłości słowa, w słabości i wielkim drżeniu, i nie chciał znać niczego poza Jezusem ukrzyżowanym, żeby wiara opierała się na okazaniu Ducha i mocy, a nie na ludzkiej mądrości. Potem odróżnia mądrość tego wieku od mądrości ukrytej w tajemnicy, której władcy tego wieku nie poznali — gdyby poznali, nie ukrzyżowaliby Pana chwały. Kończy przeciwstawieniem człowieka cielesnego człowiekowi duchowemu, który osądza wszystko.2 min

   Paweł wspomina swoje pierwsze kazanie w tej gminie: przyszedł bez wyniosłości słowa, w słabości i wielkim drżeniu, i nie chciał znać niczego poza Jezusem ukrzyżowanym, żeby wiara opierała się na okazaniu Ducha i mocy, a nie na ludzkiej mądrości. Potem odróżnia mądrość tego wieku od mądrości ukrytej w tajemnicy, której władcy tego wieku nie poznali — gdyby poznali, nie ukrzyżowaliby Pana chwały. Kończy przeciwstawieniem człowieka cielesnego człowiekowi duchowemu, który osądza wszystko.

   „Czego oko nie widziało i ucho nie słyszało, i co w serce człowiecze nie wstąpiło, to nagotował Bóg tym, którzy Go miłują.”

   • mądrość ukryta
   • głoszenie bez ozdób
   • człowiek duchowy

   Okazuje Apostół prostość kazania, a nie używanie w niem mowy świeckiéj, ale duchownéj według mądrości Boskiéj.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Paweł tłumaczy, dlaczego dawał tej gminie mleko, a nie stały pokarm: zazdrość i spór dowodzą, że słuchacze są jeszcze cieleśni, a wynoszenie jednego sługi nad drugiego robi z nich więcej, niż są. Obrazy uprawnej roli i budowli ustawiają miarę: fundamentem jest Chrystus Jezus, a to, co ktoś na nim stawia ze złota albo ze słomy, sprawdzi ogień dnia Pańskiego. Ostrzeżenie przed niszczeniem świątyni, którą jest sama gmina, prowadzi do wniosku, że nikt nie ma się chlubić ludźmi.3 min

   Paweł tłumaczy, dlaczego dawał tej gminie mleko, a nie stały pokarm: zazdrość i spór dowodzą, że słuchacze są jeszcze cieleśni, a wynoszenie jednego sługi nad drugiego robi z nich więcej, niż są. Obrazy uprawnej roli i budowli ustawiają miarę: fundamentem jest Chrystus Jezus, a to, co ktoś na nim stawia ze złota albo ze słomy, sprawdzi ogień dnia Pańskiego. Ostrzeżenie przed niszczeniem świątyni, którą jest sama gmina, prowadzi do wniosku, że nikt nie ma się chlubić ludźmi.

   „Ja szczepiłem, Apollo podlewał, lecz wzrostu udzielił Bóg.”

   • rola i budowla
   • fundament i ogień
   • cielesna niedojrzałość

   Koryntowie niektórym sługom kościelnym więcéj niż słuszna przyczytając, błądzili; albowiem różność zapłaty ma być według różności roboty.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Paweł każe patrzeć na siebie i na Apollosa jak na sługi i szafarzy, od których wymaga się jednego: wierności, a sądu nad nimi nie oddaje ani gminie, ani żadnemu ludzkiemu trybunałowi, bo osądzi ich Pan, gdy ujawni zamysły serc. Przeciw nadętym, którzy czują się już nasyceni i królujący, stawia własny stan: apostołowie są widowiskiem, głodują, są bici i tułają się, a złorzeczącym odpowiadają błogosławieństwem. Napomnienie zamyka zapowiedź przyjazdu i posłanie Tymoteusza.3 min

   Paweł każe patrzeć na siebie i na Apollosa jak na sługi i szafarzy, od których wymaga się jednego: wierności, a sądu nad nimi nie oddaje ani gminie, ani żadnemu ludzkiemu trybunałowi, bo osądzi ich Pan, gdy ujawni zamysły serc. Przeciw nadętym, którzy czują się już nasyceni i królujący, stawia własny stan: apostołowie są widowiskiem, głodują, są bici i tułają się, a złorzeczącym odpowiadają błogosławieństwem. Napomnienie zamyka zapowiedź przyjazdu i posłanie Tymoteusza.

   „Czy mam przybyć do was z rózgą, czy też z miłością i z duchem łagodności?”

   • szafarze tajemnic
   • sąd przed czasem
   • niedostatek apostołów

   Odwodzi od wszetecznego z rzeczy zewnętrznych posądzania.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5Do gminy dociera wieść o wszeteczeństwie, jakiego nie ma nawet wśród pogan: ktoś żyje z żoną własnego ojca, a wspólnota zamiast ubolewać jest nadęta pychą. Apostoł, choć nieobecny ciałem, już wydał wyrok na sprawcę i każe wydać go szatanowi, aby duch był ocalony. Wezwanie do wyrzucenia starego kwasu wiąże się z Paschą, którą jest ofiarowany Chrystus, i z nakazem świętowania w przaśnikach szczerości i prawdy. Dawny zakaz przestawania z rozpustnikami zostaje tu zawężony do tych, co noszą imię brata.2 min

   Do gminy dociera wieść o wszeteczeństwie, jakiego nie ma nawet wśród pogan: ktoś żyje z żoną własnego ojca, a wspólnota zamiast ubolewać jest nadęta pychą. Apostoł, choć nieobecny ciałem, już wydał wyrok na sprawcę i każe wydać go szatanowi, aby duch był ocalony. Wezwanie do wyrzucenia starego kwasu wiąże się z Paschą, którą jest ofiarowany Chrystus, i z nakazem świętowania w przaśnikach szczerości i prawdy. Dawny zakaz przestawania z rozpustnikami zostaje tu zawężony do tych, co noszą imię brata.

   „Tych, którzy są na zewnątrz, osądzi Bóg. Usuńcie złego spośród siebie.”

   • grzech w gminie
   • stary kwas
   • karność kościelna

   Karze z grzechu nieczystego, i tym, którzy karać niedbali, przygania.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Bracia ciągają się po sądach przed niesprawiedliwymi, choć sami mają sądzić świat i aniołów; lepiej byłoby znieść krzywdę niż wyrządzać ją braciom, a spór rozsądzić wewnątrz zgromadzenia. Wyliczenie tych, którzy nie osiągną królestwa, prowadzi do przypomnienia, że takimi byli niektórzy, a zostali obmyci i usprawiedliwieni. Zasada wolności zostaje ograniczona pożytkiem: ciało nie jest dla rozpusty, lecz dla Pana, więc od nierządu należy uciekać, bo godzi we własne ciało.3 min

   Bracia ciągają się po sądach przed niesprawiedliwymi, choć sami mają sądzić świat i aniołów; lepiej byłoby znieść krzywdę niż wyrządzać ją braciom, a spór rozsądzić wewnątrz zgromadzenia. Wyliczenie tych, którzy nie osiągną królestwa, prowadzi do przypomnienia, że takimi byli niektórzy, a zostali obmyci i usprawiedliwieni. Zasada wolności zostaje ograniczona pożytkiem: ciało nie jest dla rozpusty, lecz dla Pana, więc od nierządu należy uciekać, bo godzi we własne ciało.

   „Czy nie wiecie, że ciała wasze są świątynią Ducha Świętego, który w was mieszka, którego macie od Boga, i że nie należycie do siebie samych?”

   • procesy przed poganami
   • sądy w gminie
   • ucieczka od nierządu

   Karze je Apostół, że się sądzili przed pogany, a że między sobą sędziego nie obrali, odwodząc je od złości, zakazując im nieczystości.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Odpowiedź na pytania o małżeństwo i wstrzemięźliwość: małżonkowie nie mają sobie odmawiać poza czasem oddanym modlitwie, nieżonatym i wdowom lepiej zostać w obecnym stanie, a żonie nie wolno odchodzić od męża. Osobno rozstrzygnięta jest sprawa małżeństw mieszanych — wierzący nie porzuca niewierzącego, który chce z nim mieszkać, a gdy ten odchodzi, więź nie wiąże. Ta sama zasada wraca przy obrzezaniu i niewoli: każdy ma trwać w stanie, w którym został powołany, bo czas jest krótki i przemija postać tego świata.6 min

   Odpowiedź na pytania o małżeństwo i wstrzemięźliwość: małżonkowie nie mają sobie odmawiać poza czasem oddanym modlitwie, nieżonatym i wdowom lepiej zostać w obecnym stanie, a żonie nie wolno odchodzić od męża. Osobno rozstrzygnięta jest sprawa małżeństw mieszanych — wierzący nie porzuca niewierzącego, który chce z nim mieszkać, a gdy ten odchodzi, więź nie wiąże. Ta sama zasada wraca przy obrzezaniu i niewoli: każdy ma trwać w stanie, w którym został powołany, bo czas jest krótki i przemija postać tego świata.

   „Jeśli jednak nie potrafią się powstrzymać, niech wstąpią w związek małżeński, bo lepiej jest wziąć ślub, niż płonąć.”

   • małżeństwo i wdowieństwo
   • małżeństwa mieszane
   • trwanie w powołaniu

   Uczy małżonki, wdowy, panny, jako się mają sprawować, rządząc i porównając ich stany.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8Pytanie o pokarmy składane bożkom rozstrzygają dwie miary. Pierwsza jest teoretyczna: bożek nie jest niczym, jest jeden Bóg Ojciec i jeden Pan Jezus Chrystus, więc sam pokarm nikogo Bogu nie zaleca ani nie ujmuje. Druga waży więcej — nie wszyscy mają tę wiedzę, a słabe sumienie brata, który zobaczy współwyznawcę przy stole w świątyni bożków, zostaje skalane. Dlatego apostoł woli nigdy nie jeść mięsa, niż zgorszyć brata, za którego umarł Chrystus.2 min

   Pytanie o pokarmy składane bożkom rozstrzygają dwie miary. Pierwsza jest teoretyczna: bożek nie jest niczym, jest jeden Bóg Ojciec i jeden Pan Jezus Chrystus, więc sam pokarm nikogo Bogu nie zaleca ani nie ujmuje. Druga waży więcej — nie wszyscy mają tę wiedzę, a słabe sumienie brata, który zobaczy współwyznawcę przy stole w świątyni bożków, zostaje skalane. Dlatego apostoł woli nigdy nie jeść mięsa, niż zgorszyć brata, za którego umarł Chrystus.

   „Lecz wiedza nadyma, a miłość buduje.”

   • pokarmy ofiarne
   • słabe sumienie
   • wolność i zgorszenie

   Pokarmów bałwanom ofiarowanych, acz są ku pożywaniu słuszne, wszakże dla zgorszenia lepiéj ich nie jeść.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Obrona przed tymi, którzy podważają apostolstwo: dla samej gminy jest ono pewne, bo ona jest pieczęcią tego posłania. Prawa do utrzymania dowodzą przykłady żołnierza, winnicy, trzody i wołu, któremu nie zawiązuje się pyska przy młócce, a także ci, którzy służąc w świątyni, żyją ze świątyni. Z tego prawa apostoł jednak nie korzysta: podaje Ewangelię bezpłatnie, dla Żydów staje się jak Żyd, dla słabych słabym, dla wszystkich wszystkim. Obraz biegu w zawodach zamyka wywód, bo nagrodę bierze jeden.4 min

   Obrona przed tymi, którzy podważają apostolstwo: dla samej gminy jest ono pewne, bo ona jest pieczęcią tego posłania. Prawa do utrzymania dowodzą przykłady żołnierza, winnicy, trzody i wołu, któremu nie zawiązuje się pyska przy młócce, a także ci, którzy służąc w świątyni, żyją ze świątyni. Z tego prawa apostoł jednak nie korzysta: podaje Ewangelię bezpłatnie, dla Żydów staje się jak Żyd, dla słabych słabym, dla wszystkich wszystkim. Obraz biegu w zawodach zamyka wywód, bo nagrodę bierze jeden.

   „Biada mi bowiem, gdybym Ewangelii nie głosił.”

   • prawo do utrzymania
   • bezpłatne głoszenie
   • bieg po nagrodę

   Kaznodziei Chrystusowemu ma być dano pożywienie, którego święty Paweł nie brał, chociaż go mógł żądać i brać.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10Dzieje ojców na pustyni wracają jako ostrzeżenie: wszyscy przeszli przez morze, jedli ten sam duchowy pokarm i pili ze skały, którą był Chrystus, a jednak polegli przez bałwochwalstwo, nierząd i szemranie. Stąd zakaz zasiadania do stołu czartów — kielicha Pańskiego i kielicha czartowskiego pić razem nie można, choć sam bożek jest niczym. Rozstrzygnięcie praktyczne dotyczy mięsa z targu i zaproszenia od niewierzących: jeść wolno bez dopytywania, ustąpić trzeba, gdy ktoś wskaże, że pokarm był ofiarowany.4 min

    Dzieje ojców na pustyni wracają jako ostrzeżenie: wszyscy przeszli przez morze, jedli ten sam duchowy pokarm i pili ze skały, którą był Chrystus, a jednak polegli przez bałwochwalstwo, nierząd i szemranie. Stąd zakaz zasiadania do stołu czartów — kielicha Pańskiego i kielicha czartowskiego pić razem nie można, choć sam bożek jest niczym. Rozstrzygnięcie praktyczne dotyczy mięsa z targu i zaproszenia od niewierzących: jeść wolno bez dopytywania, ustąpić trzeba, gdy ktoś wskaże, że pokarm był ofiarowany.

    „Dlatego ten, kto mniema, że stoi, niech baczy, żeby nie upadł.”

    • przykład z pustyni
    • stół Pański
    • mięso z targu

    Żydowie na puszczy bałwochwalców naśladujący karani, nam są przykładem, by snadź ich naśladując nie byliśmy jako i oni karani.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

11. 11Rozdział 11Pierwsza część rozstrzyga spór o nakrywanie głowy przy modlitwie i proroctwie: mężczyzna ma głowę odkrytą, kobieta nakrytą, a uzasadnieniem jest porządek, w którym głową kobiety jest mężczyzna, a głową mężczyzny Chrystus. Druga gani sposób, w jaki gmina schodzi się na posiłek — każdy bierze najpierw własną wieczerzę, jeden jest głodny, drugi pijany, więc nie jest to już Wieczerza Pańska. Przypomnienie słów z nocy wydania prowadzi do nakazu, by badać siebie przed spożyciem i czekać jedni na drugich.4 min

    Pierwsza część rozstrzyga spór o nakrywanie głowy przy modlitwie i proroctwie: mężczyzna ma głowę odkrytą, kobieta nakrytą, a uzasadnieniem jest porządek, w którym głową kobiety jest mężczyzna, a głową mężczyzny Chrystus. Druga gani sposób, w jaki gmina schodzi się na posiłek — każdy bierze najpierw własną wieczerzę, jeden jest głodny, drugi pijany, więc nie jest to już Wieczerza Pańska. Przypomnienie słów z nocy wydania prowadzi do nakazu, by badać siebie przed spożyciem i czekać jedni na drugich.

    „Ilekroć bowiem będziecie spożywać ten chleb i pić ten kielich, będziecie głosić śmierć Pańską, aż przyjdzie.”

    • nakrywanie głowy
    • nadużycia przy wieczerzy
    • niegodne spożywanie

    Koryntowie około świątości ciała Bożego, dostojności jego nie bacząc, błądzili, przeto tu bywają nauczani.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

12. 12Rozdział 12Dary duchowe pochodzą z jednego źródła przy całej swojej rozmaitości: inne są dary, inne posługi, inne działania, a wyliczenie obejmuje słowo mądrości, wiedzę, wiarę, uzdrawianie, cuda, proroctwo, rozeznawanie duchów, języki i tłumaczenie mów. Potem wchodzi porównanie do ciała: noga nie przestaje do niego należeć przez to, że nie jest ręką, oko nie powie ręce, że jej nie potrzebuje, a członki słabsze okazują się potrzebniejsze. Stąd porządek posług w Kościele i zapowiedź drogi jeszcze zacniejszej.4 min

    Dary duchowe pochodzą z jednego źródła przy całej swojej rozmaitości: inne są dary, inne posługi, inne działania, a wyliczenie obejmuje słowo mądrości, wiedzę, wiarę, uzdrawianie, cuda, proroctwo, rozeznawanie duchów, języki i tłumaczenie mów. Potem wchodzi porównanie do ciała: noga nie przestaje do niego należeć przez to, że nie jest ręką, oko nie powie ręce, że jej nie potrzebuje, a członki słabsze okazują się potrzebniejsze. Stąd porządek posług w Kościele i zapowiedź drogi jeszcze zacniejszej.

    „To wszystko sprawuje jeden i ten sam Duch, udzielając każdemu z osobna, jak chce.”

    • dary duchowe
    • jedno ciało
    • porządek posług

    Wylicza łaski darmo dane ku zbudowaniu kościoła świętego, który przypodoba ciału człowieczemu przyrodzonemu.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

13. 13Rozdział 13Trzy warunki ustawiają wagę miłości: bez niej nic nie znaczą ani proroctwo i znajomość tajemnic, ani wiara przenosząca góry, ani rozdanie majętności i wydanie ciała na spalenie. Potem idzie opis tego, co miłość robi i czego nie robi — jest cierpliwa i łaskawa, nie zazdrości, nie pyszni się, nie szuka swego, nie pamięta złego i wszystko znosi. Na końcu stoją rzeczy przemijające i trwałe: proroctwa, języki i wiedza ustaną, poznanie jest teraz częściowe jak w zwierciadle, a zostają wiara, nadzieja i miłość.2 min

    Trzy warunki ustawiają wagę miłości: bez niej nic nie znaczą ani proroctwo i znajomość tajemnic, ani wiara przenosząca góry, ani rozdanie majętności i wydanie ciała na spalenie. Potem idzie opis tego, co miłość robi i czego nie robi — jest cierpliwa i łaskawa, nie zazdrości, nie pyszni się, nie szuka swego, nie pamięta złego i wszystko znosi. Na końcu stoją rzeczy przemijające i trwałe: proroctwa, języki i wiedza ustaną, poznanie jest teraz częściowe jak w zwierciadle, a zostają wiara, nadzieja i miłość.

    „Gdybym mówił językami ludzkimi i anielskimi, a nie miałbym miłości, stałem się jak brzęcząca miedź albo brzmiący cymbał.”

    • miłość nad darami
    • poznanie częściowe
    • wiara nadzieja miłość

    Miłość wszystkie cnoty i dary przewyższa, krom któréj nic nie ważą, z którą wszystkie cnoty tu i w niebie bywają wypełnione.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

14. 14Rozdział 14Dar języków zestawiony jest tu z darem proroctwa i wypada słabiej: mówiący językami buduje samego siebie, prorokujący buduje zgromadzenie, bo mówi zrozumiale. Porównania do fletu, cytry i trąby, która wydaje niewyraźny głos, tłumaczą dlaczego — bez rozpoznawalnego dźwięku nikt nie wie, co ma robić, a pięć słów powiedzianych rozumem waży więcej niż dziesięć tysięcy słów językiem. Stąd reguły zebrania: mówić po dwóch albo trzech, jeden ma tłumaczyć, prorocy ustępować sobie kolejno, a kobiety milczeć w Kościele.5 min

    Dar języków zestawiony jest tu z darem proroctwa i wypada słabiej: mówiący językami buduje samego siebie, prorokujący buduje zgromadzenie, bo mówi zrozumiale. Porównania do fletu, cytry i trąby, która wydaje niewyraźny głos, tłumaczą dlaczego — bez rozpoznawalnego dźwięku nikt nie wie, co ma robić, a pięć słów powiedzianych rozumem waży więcej niż dziesięć tysięcy słów językiem. Stąd reguły zebrania: mówić po dwóch albo trzech, jeden ma tłumaczyć, prorocy ustępować sobie kolejno, a kobiety milczeć w Kościele.

    „Wszystko zaś niech się odbywa godnie i w należytym porządku.”

    • języki i proroctwo
    • zbudowanie zgromadzenia
    • porządek zebrania

    Dar języków podlejszy, niż dar proroctwa, wszakóż z wykładaniem mów dostojniejszy, ale niewiastom go nie dopuszcza.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

15. 15Rozdział 15Przekazane wyznanie otwiera wywód: Chrystus umarł za grzechy, został pogrzebany, powstał trzeciego dnia i ukazał się Kefasowi, pięciuset braciom, a na końcu samemu piszącemu. Przeciw tym, którzy przeczą zmartwychwstaniu, idzie dowód z konsekwencji: bez niego głoszenie jest daremne, a wiara próżna. Potem idzie porządek końca: w miejsce śmierci Adamowej przychodzi ożywienie, a sama śmierć ginie jako ostatni wróg. Pytanie o ciało umarłych rozstrzyga obraz ziarna, które musi obumrzeć, i różna jasność słońca i gwiazd.7 min

    Przekazane wyznanie otwiera wywód: Chrystus umarł za grzechy, został pogrzebany, powstał trzeciego dnia i ukazał się Kefasowi, pięciuset braciom, a na końcu samemu piszącemu. Przeciw tym, którzy przeczą zmartwychwstaniu, idzie dowód z konsekwencji: bez niego głoszenie jest daremne, a wiara próżna. Potem idzie porządek końca: w miejsce śmierci Adamowej przychodzi ożywienie, a sama śmierć ginie jako ostatni wróg. Pytanie o ciało umarłych rozstrzyga obraz ziarna, które musi obumrzeć, i różna jasność słońca i gwiazd.

    „Tymczasem Chrystus zmartwychwstał jako pierwociny tych, którzy zasnęli.”

    • świadkowie zmartwychwstania
    • dowód z konsekwencji
    • ciało duchowe

    Chrystusowe zmartwychwstanie okazuje i umarłych powstanie, jakie się stać ma.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

16. 16Rozdział 16Składka na świętych ma iść tym samym porządkiem co w kościołach Galacji: pierwszego dnia tygodnia każdy odkłada u siebie, a wyznaczeni ludzie zaniosą dar do Jerozolimy. Potem idą plany podróży — Efez do Pięćdziesiątnicy, bo otworzyły się wielkie drzwi, choć przeciwników jest wielu, a dalej Macedonia i dłuższy pobyt, może i przezimowanie. Na koniec przychodzą polecenie Tymoteusza i Apollosa, pochwała domu Stefanasa, Fortunata i Achaika oraz pozdrowienia od Akwili i Pryscylli.3 min

    Składka na świętych ma iść tym samym porządkiem co w kościołach Galacji: pierwszego dnia tygodnia każdy odkłada u siebie, a wyznaczeni ludzie zaniosą dar do Jerozolimy. Potem idą plany podróży — Efez do Pięćdziesiątnicy, bo otworzyły się wielkie drzwi, choć przeciwników jest wielu, a dalej Macedonia i dłuższy pobyt, może i przezimowanie. Na koniec przychodzą polecenie Tymoteusza i Apollosa, pochwała domu Stefanasa, Fortunata i Achaika oraz pozdrowienia od Akwili i Pryscylli.

    „Czuwajcie, trwajcie w wierze, postępujcie mężnie i umacniajcie się.”

    • składka na świętych
    • plany podróży
    • pozdrowienia końcowe

    Nie tylko oblicznym, ale i oddalonym ma być dobrze czyniono, pielgrzymom, duchownym i sługom Bożym.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Listy

Dwadzieścia jeden pism do wspólnot i pojedynczych osób — od uporządkowanego wykładu wiary w Liście do Rzymian po jedną kartę w sprawie zbiegłego niewolnika. To korespondencja w konkretnych sprawach, stąd jej bezpośredni ton i praktyczne rady.

• List do Rzymian
• Drugi List do Koryntian
• List do Galatów
• List do Efezjan
• List do Filipian
• List do Kolosan
• Pierwszy List do Tesaloniczan
• Drugi List do Tesaloniczan
• Pierwszy List do Tymoteusza
• Drugi List do Tymoteusza
• List do Tytusa
• List do Filemona
• List do Hebrajczyków
• List św. Jakuba
• Pierwszy List św. Piotra
• Drugi List św. Piotra
• Pierwszy List św. Jana
• Drugi List św. Jana
• Trzeci List św. Jana
• List św. Judy