Pierwsza Księga Kronik

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Rodowód od Adama przez Noego do Abrahama, z gałęziami potomków Jafeta, Chama i Sema oraz ludów, które z nich wyszły. Dalej idą synowie Abrahama: Izmael z dwunastoma potomkami, dzieci Cetury, a potem Izaak, Ezaw i Izrael. Na końcu wymienione są plemiona Seira, ośmiu królów panujących w Edomie przed królami Izraela oraz książęta edomscy.5 min

   Rodowód od Adama przez Noego do Abrahama, z gałęziami potomków Jafeta, Chama i Sema oraz ludów, które z nich wyszły. Dalej idą synowie Abrahama: Izmael z dwunastoma potomkami, dzieci Cetury, a potem Izaak, Ezaw i Izrael. Na końcu wymienione są plemiona Seira, ośmiu królów panujących w Edomie przed królami Izraela oraz książęta edomscy.

   „Abram, to jest Abraham.”

   • rodowód od Adama
   • potomkowie Noego
   • królowie Edomu

   Ród Adamów aż do Abrahama, także Abrahamów i Ezaw: o królech i książętach Edomskich, piérwéj niźli nastali królowie Izraelscy.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Lista dwunastu synów Izraela otwiera rodowód pokolenia Judy, prowadzony przez Faresa i Hesrona aż do Jessego i jego siedmiu synów, z których najmłodszy jest Dawid, a wymienione są też jego siostry Sarwia i Abigail. Osobne gałęzie opisują potomków Jerameela i Kaleba oraz rody, od których wyszli mieszkańcy Betlejem i Kiriat-Jearim. Wśród samych imion zapisano dwa wtrącenia: Achana, który sprowadził nieszczęście na Izraela zabranym łupem, i Sesana, który wobec braku synów oddał córkę za żonę swojemu egipskiemu słudze.6 min

   Lista dwunastu synów Izraela otwiera rodowód pokolenia Judy, prowadzony przez Faresa i Hesrona aż do Jessego i jego siedmiu synów, z których najmłodszy jest Dawid, a wymienione są też jego siostry Sarwia i Abigail. Osobne gałęzie opisują potomków Jerameela i Kaleba oraz rody, od których wyszli mieszkańcy Betlejem i Kiriat-Jearim. Wśród samych imion zapisano dwa wtrącenia: Achana, który sprowadził nieszczęście na Izraela zabranym łupem, i Sesana, który wobec braku synów oddał córkę za żonę swojemu egipskiemu słudze.

   „Asoma jako szóstego, Dawida jako siódmego.”

   • rodowód Judy
   • przodkowie Dawida
   • rody Kaleba

   Ród Jakóbów i Judy patryarchy aż do Isai, ojca Dawidowego, i braci i sióstr jego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Spis potomstwa Dawida zaczyna się od sześciu synów urodzonych w Hebronie, dodaje czterech z Betsabee, wśród nich Salomona, oraz dalszych dziewięciu z Jerozolimy i jedną córkę, Tamar. Dalej idzie linia królewska od Salomona przez Roboama, Jozafata, Ezechiasza i Manassesa aż do Jozjasza i jego czterech synów. Zapis nie urywa się na niewoli: ciągnie się przez Jechoniasza i Zorobabela do pokoleń urodzonych później, kończąc na siedmiu synach Elioenaja.3 min

   Spis potomstwa Dawida zaczyna się od sześciu synów urodzonych w Hebronie, dodaje czterech z Betsabee, wśród nich Salomona, oraz dalszych dziewięciu z Jerozolimy i jedną córkę, Tamar. Dalej idzie linia królewska od Salomona przez Roboama, Jozafata, Ezechiasza i Manassesa aż do Jozjasza i jego czterech synów. Zapis nie urywa się na niewoli: ciągnie się przez Jechoniasza i Zorobabela do pokoleń urodzonych później, kończąc na siedmiu synach Elioenaja.

   „Ci wszyscy byli synami Dawida, poza synami nałożnic.”

   • synowie Dawida
   • linia królewska
   • potomkowie po niewoli

   Naród króla Dawida i królów Judzkich z rodu Dawidowego, z syny i z córami ich.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Dalsze rody pokolenia Judy: potomkowie Faresa i Chura, ojcowie Betlejem, Gedoru i Tekui, rzemieślnicy z doliny, garncarze pracujący przy królu i tkacze bisioru. W środek listy wtrącona jest krótka opowieść o Jabesie, który prosi Boga Izraela o błogosławieństwo i rozszerzenie granic, i otrzymuje to, o co prosił. Druga połowa spisuje rody Symeona, ich miasta aż po czasy Dawida oraz dwie wyprawy: po pastwiska ku Gedor za Ezechiasza i na górę Seir przeciw ocalałym Amalekitom.6 min

   Dalsze rody pokolenia Judy: potomkowie Faresa i Chura, ojcowie Betlejem, Gedoru i Tekui, rzemieślnicy z doliny, garncarze pracujący przy królu i tkacze bisioru. W środek listy wtrącona jest krótka opowieść o Jabesie, który prosi Boga Izraela o błogosławieństwo i rozszerzenie granic, i otrzymuje to, o co prosił. Druga połowa spisuje rody Symeona, ich miasta aż po czasy Dawida oraz dwie wyprawy: po pastwiska ku Gedor za Ezechiasza i na górę Seir przeciw ocalałym Amalekitom.

   „Jabes był zacniejszy od swoich braci.”

   • modlitwa Jabesa
   • rody Symeona
   • szukanie pastwisk

   Ród Judy, modlitwa Jabesowa: ród Symeonów, którzy porazili nieprzyjacioły, i mieszkali w ziemi ich.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5Rodowód Rubena otwiera wyjaśnienie, dlaczego pierworodny syn Izraela utracił pierworództwo na rzecz synów Józefa, choć najmocniejszy wśród braci był Juda i z jego plemienia wyszli władcy. Dalej spisane są rody Gada i połowy pokolenia Manassesa, które mieszkały w Gileadzie, Baszanie i aż po górę Hermon, i wypasały tam wielkie stada. Czterdzieści cztery tysiące zbrojnych z tych pokoleń bije Hagarenów i zabiera ogromne łupy w wielbłądach, owcach i osłach. Gdy jednak odwracają się od Boga ojców, Pul i Tiglat-Pileser uprowadzają ich nad rzekę Gozan.4 min

   Rodowód Rubena otwiera wyjaśnienie, dlaczego pierworodny syn Izraela utracił pierworództwo na rzecz synów Józefa, choć najmocniejszy wśród braci był Juda i z jego plemienia wyszli władcy. Dalej spisane są rody Gada i połowy pokolenia Manassesa, które mieszkały w Gileadzie, Baszanie i aż po górę Hermon, i wypasały tam wielkie stada. Czterdzieści cztery tysiące zbrojnych z tych pokoleń bije Hagarenów i zabiera ogromne łupy w wielbłądach, owcach i osłach. Gdy jednak odwracają się od Boga ojców, Pul i Tiglat-Pileser uprowadzają ich nad rzekę Gozan.

   „Hagarenowie i wszyscy, którzy byli z nimi, dostali się w ich ręce, bo wzywali Boga podczas bitwy i On ich wysłuchał, gdyż Mu ufali.”

   • utracone pierworództwo
   • pokolenia za Jordanem
   • wojna z Hagarenami

   Rodzaj Ruben, Gad, a pół Manasse, i mieszkania ich.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Rodowód Lewiego rozchodzi się na trzy gałęzie, Gersona, Kaatha i Merariego, a w linii Aarona prowadzi przez Eleazara, Sadoka i kolejnych arcykapłanów aż do Josedeka, który odszedł w niewolę za Nabuchodonozora. Druga część wylicza trzech śpiewaków postawionych przez Dawida przy arce: Hemana z rodu Kaatha, Asafa po prawej i Etana po lewej stronie, każdego z pełnym rodowodem przodków. Na końcu spisano miasta z pastwiskami, które Lewici dostali losem w granicach pozostałych pokoleń, wraz z miastami ucieczki, poczynając od Hebronu.9 min

   Rodowód Lewiego rozchodzi się na trzy gałęzie, Gersona, Kaatha i Merariego, a w linii Aarona prowadzi przez Eleazara, Sadoka i kolejnych arcykapłanów aż do Josedeka, który odszedł w niewolę za Nabuchodonozora. Druga część wylicza trzech śpiewaków postawionych przez Dawida przy arce: Hemana z rodu Kaatha, Asafa po prawej i Etana po lewej stronie, każdego z pełnym rodowodem przodków. Na końcu spisano miasta z pastwiskami, które Lewici dostali losem w granicach pozostałych pokoleń, wraz z miastami ucieczki, poczynając od Hebronu.

   „Ci są, których ustanowił Dawid nad śpiewakami domu Pańskiego od tego czasu, gdy tam została umieszczona Arka.”

   • rodowód Lewiego
   • śpiewacy przy arce
   • miasta lewickie

   O syniech Lewi, którzy byli śpiewaki, a którzy ofiarowniki: i o mieściech, które mieli w pokoleniach Izraelskich.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Rodowody pięciu dalszych pokoleń: Issachara, Beniamina, Neftalego, Manassesa i Asera, w większości zamknięte liczbą mężów zdolnych do walki, od siedemnastu do osiemdziesięciu siedmiu tysięcy. W środek spisu wplecione są dwa zdarzenia: synowie Efraima ginący od mieszkańców Gat, po których ojciec nazywa kolejnego syna Beria, czyli nieszczęście, oraz córka, która zbudowała oba Bet-Choron. Linia Efraima biegnie dalej aż do Nuna i jego syna Jozuego, a na końcu wymienione są posiadłości synów Józefa.6 min

   Rodowody pięciu dalszych pokoleń: Issachara, Beniamina, Neftalego, Manassesa i Asera, w większości zamknięte liczbą mężów zdolnych do walki, od siedemnastu do osiemdziesięciu siedmiu tysięcy. W środek spisu wplecione są dwa zdarzenia: synowie Efraima ginący od mieszkańców Gat, po których ojciec nazywa kolejnego syna Beria, czyli nieszczęście, oraz córka, która zbudowała oba Bet-Choron. Linia Efraima biegnie dalej aż do Nuna i jego syna Jozuego, a na końcu wymienione są posiadłości synów Józefa.

   „Dlatego Efraim, ich ojciec, opłakiwał ich przez wiele dni, a bracia jego przychodzili, aby go pocieszyć.”

   • spis wojowników
   • straty Efraima
   • rodowód Asera

   Ród Issachara, Benjamina, Nephthali, Manasse, Ephraim i Aser.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8Rodowód Beniamina rozpisuje rody osiadłe w Gibea, w ziemi moabskiej, w Ajjalonie, skąd wypędziły mieszkańców Gat, oraz w Ono i Lod. Osobno wyliczeni są naczelnicy rodów mieszkający w Jerozolimie, a potem gałąź z Gibeonu, z której wychodzą Ner, Kisz i Saul z czterema synami. Linia Jonatana biegnie dalej przez Merybbaala i Michę aż do Asela i jego sześciu synów, a zamyka ją ród Ulama, słynny z łuczników i licznego potomstwa.4 min

   Rodowód Beniamina rozpisuje rody osiadłe w Gibea, w ziemi moabskiej, w Ajjalonie, skąd wypędziły mieszkańców Gat, oraz w Ono i Lod. Osobno wyliczeni są naczelnicy rodów mieszkający w Jerozolimie, a potem gałąź z Gibeonu, z której wychodzą Ner, Kisz i Saul z czterema synami. Linia Jonatana biegnie dalej przez Merybbaala i Michę aż do Asela i jego sześciu synów, a zamyka ją ród Ulama, słynny z łuczników i licznego potomstwa.

   „Synowie Ulama byli ludźmi bardzo dzielnymi, ciągnącymi łuk z wielką siłą, mającymi wielu synów i wnuków, aż stu pięćdziesięciu.”

   • rodowód Beniamina
   • dom Saula
   • łucznicy Ulama

   Ród synów Benjamin i Saulów: także synów jego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Po powrocie z Babilonu spisano tych, którzy pierwsi osiedli w swoich miastach, oraz naczelników rodów Judy, Beniamina, Efraima i Manassesa mieszkających w Jerozolimie. Dalej idą rodziny kapłańskie i lewickie z liczbami zdolnych do służby, a najwięcej miejsca zajmują obowiązki odźwiernych: warty na cztery strony świata, otwieranie drzwi o świcie, piecza nad naczyniami, mąką, winem, oliwą i wonnościami oraz chleby pokładne na każdy szabat. Na końcu powraca rodowód Gibeonu i Saula aż do synów Asela.6 min

   Po powrocie z Babilonu spisano tych, którzy pierwsi osiedli w swoich miastach, oraz naczelników rodów Judy, Beniamina, Efraima i Manassesa mieszkających w Jerozolimie. Dalej idą rodziny kapłańskie i lewickie z liczbami zdolnych do służby, a najwięcej miejsca zajmują obowiązki odźwiernych: warty na cztery strony świata, otwieranie drzwi o świcie, piecza nad naczyniami, mąką, winem, oliwą i wonnościami oraz chleby pokładne na każdy szabat. Na końcu powraca rodowód Gibeonu i Saula aż do synów Asela.

   „Ci zaś, którzy jako pierwsi osiedlili się w swoich miastach, to Izraelici, kapłani, Lewici i Natenejczycy.”

   • powrót do miast
   • służba odźwiernych
   • mieszkańcy Jerozolimy

   Którzy pierwsi z synów Izraelskich mieszkali w Jeruzalem: uczynności a urzędy kapłanów i Lewitów: naród Saula i synów jego powtarza.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10Izrael przegrywa bitwę z Filistynami na górze Gilboa, giną Jonatan, Abinadab i Melchiszua, a zraniony strzałami Saul prosi giermka o śmierć, lecz gdy ten się nie waży, rzuca się na własny miecz. Filistyni odcinają Saulowi głowę i wieszają ją w świątyni Dagona, jego zbroję składają u swojego boga, a mieszkańcy równin uciekają z miast. Dzielni mężowie z Jabesz zabierają ciała, chowają kości pod dębem i poszczą siedem dni, a opowiadanie zamyka ocena, dlaczego Saul zginął i czemu królestwo przeszło na Dawida.2 min

    Izrael przegrywa bitwę z Filistynami na górze Gilboa, giną Jonatan, Abinadab i Melchiszua, a zraniony strzałami Saul prosi giermka o śmierć, lecz gdy ten się nie waży, rzuca się na własny miecz. Filistyni odcinają Saulowi głowę i wieszają ją w świątyni Dagona, jego zbroję składają u swojego boga, a mieszkańcy równin uciekają z miast. Dzielni mężowie z Jabesz zabierają ciała, chowają kości pod dębem i poszczą siedem dni, a opowiadanie zamyka ocena, dlaczego Saul zginął i czemu królestwo przeszło na Dawida.

    „Saul umarł z powodu swoich nieprawości, gdyż przekroczył przykazanie Pańskie, które mu było dane, i nie zachował go, a ponadto zasięgał rady u wróżki.”

    • śmierć Saula
    • bitwa na Gilboa
    • pogrzeb w Jabesz

    O Saulowéj śmierci, nieprzyjaciele mu głowę ścięli, mężowie Jabez Galaad pogrzebli go: przyczyna téż jego śmierci.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

11. 11Rozdział 11Cały Izrael zbiera się w Hebronie i namaszcza Dawida na króla według słowa, które Pan wypowiedział przez Samuela. Dawid zdobywa Jebus, czyli Jerozolimę, a Joab, który pierwszy uderzył na Jebuzejczyków, zostaje hetmanem i odbudowuje resztę miasta. Dalej idzie poczet mocarzy: Jesbaam, Eleazar z pola jęczmienia, trzech, którzy przedarli się przez obóz filistyński po wodę ze studni betlejemskiej, Abiszaj oraz Banajasz, zabójca lwa w studni w czasie śniegu i zbrojnego Egipcjanina.6 min

    Cały Izrael zbiera się w Hebronie i namaszcza Dawida na króla według słowa, które Pan wypowiedział przez Samuela. Dawid zdobywa Jebus, czyli Jerozolimę, a Joab, który pierwszy uderzył na Jebuzejczyków, zostaje hetmanem i odbudowuje resztę miasta. Dalej idzie poczet mocarzy: Jesbaam, Eleazar z pola jęczmienia, trzech, którzy przedarli się przez obóz filistyński po wodę ze studni betlejemskiej, Abiszaj oraz Banajasz, zabójca lwa w studni w czasie śniegu i zbrojnego Egipcjanina.

    „Oby mi ktoś dał wody ze studni w Betlejem, która jest przy bramie.”

    • namaszczenie Dawida
    • zdobycie Jebus
    • woda z Betlejem

    Jako lud pomazał na królestwo Dawida: a którzy na dworze jego byli zacniejsi, wylicza.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

12. 12Rozdział 12Spis ludzi przechodzących na stronę Dawida zaczyna się od Beniaminitów, którzy przyszli do Syklag, gdy jeszcze uciekał przed Saulem, i od ludzi z Gada o twarzach jak lwie pyski, przeprawiających się przez wylewający Jordan. Dawid wychodzi naprzeciw przybyszom z Beniamina i Judy z ostrzeżeniem, że sprawdzi, czy nie przyszli go zdradzić, a Duch przyodziewa Amazaja, który przysięga mu wierność. Dalej wyliczono tysiące z każdego pokolenia, które przyszły do Hebronu przenieść na Dawida królestwo Saula, wśród nich dwustu książąt Issachara rozumiejących czasy.6 min

    Spis ludzi przechodzących na stronę Dawida zaczyna się od Beniaminitów, którzy przyszli do Syklag, gdy jeszcze uciekał przed Saulem, i od ludzi z Gada o twarzach jak lwie pyski, przeprawiających się przez wylewający Jordan. Dawid wychodzi naprzeciw przybyszom z Beniamina i Judy z ostrzeżeniem, że sprawdzi, czy nie przyszli go zdradzić, a Duch przyodziewa Amazaja, który przysięga mu wierność. Dalej wyliczono tysiące z każdego pokolenia, które przyszły do Hebronu przenieść na Dawida królestwo Saula, wśród nich dwustu książąt Issachara rozumiejących czasy.

    „I każdego dnia przyłączali się do Dawida kolejni pomocnicy, aż zebrało się ich wielkie mnóstwo, jak wojsko Boże.”

    • przybysze do Syklag
    • zjazd w Hebronie
    • książęta Issachara

    Książęta wszech pokoleń, którzy byli przyszli do Dawida, aby go sobie obrali królem, te tu opisuje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

13. 13Rozdział 13Dawid naradza się z dowódcami i całym zgromadzeniem Izraela, a potem zwołuje lud od Szichoru Egipskiego aż po wejście do Chamat, by sprowadzić skrzynię Bożą z Kiriat-Jearim. Jadą z nią na nowym wozie, grając i śpiewając z całej siły, lecz przy klepisku Chidona wół podskakuje, Uza chwyta skrzynię i ginie na miejscu. Przerażony król odsyła ją do domu Obed-Edoma, gdzie zostaje trzy miesiące, a Pan błogosławi temu domowi.2 min

    Dawid naradza się z dowódcami i całym zgromadzeniem Izraela, a potem zwołuje lud od Szichoru Egipskiego aż po wejście do Chamat, by sprowadzić skrzynię Bożą z Kiriat-Jearim. Jadą z nią na nowym wozie, grając i śpiewając z całej siły, lecz przy klepisku Chidona wół podskakuje, Uza chwyta skrzynię i ginie na miejscu. Przerażony król odsyła ją do domu Obed-Edoma, gdzie zostaje trzy miesiące, a Pan błogosławi temu domowi.

    „Pan rozgniewał się na Uzę i zabił go za to, że dotknął skrzyni.”

    • skrzynia Boża
    • śmierć Uzy
    • dom Obed-Edoma

    Archę Bożą z Karyathyarym wieźli na wozie, i dotkną się jéj Oza, i umorzył go przeto Bóg: i zostawił ją Dawid u Obededoma.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

14. 14Rozdział 14Hiram, król Tyru, przysyła Dawidowi cedrowe drewno i rzemieślników do budowy domu, a król poznaje, że Pan utwierdził jego panowanie nad Izraelem; wyliczeni są też synowie, którzy urodzili mu się w Jerozolimie. Gdy Filistyni nadciągają do doliny Refaim, Dawid radzi się Boga i rozbija ich pod Baalpharasym, a porzucone bożki każe spalić. Przy drugim najeździe ma obejść wroga i uderzyć na szum w wierzchołkach gruszek, po czym bije Filistynów od Gibeonu aż po Gazer.2 min

    Hiram, król Tyru, przysyła Dawidowi cedrowe drewno i rzemieślników do budowy domu, a król poznaje, że Pan utwierdził jego panowanie nad Izraelem; wyliczeni są też synowie, którzy urodzili mu się w Jerozolimie. Gdy Filistyni nadciągają do doliny Refaim, Dawid radzi się Boga i rozbija ich pod Baalpharasym, a porzucone bożki każe spalić. Przy drugim najeździe ma obejść wroga i uderzyć na szum w wierzchołkach gruszek, po czym bije Filistynów od Gibeonu aż po Gazer.

    „Imię Dawida rozeszło się po wszystkich krajach, a Pan sprawił, że wszystkie narody przejął przed nim strach.”

    • cedry od Hirama
    • synowie w Jerozolimie
    • wojny z Filistynami

    Hiram, Tyrski król, Dawida cedrowem drzewem darował, synowie Dawidowi: o dwojakiem zwycięstwie, które odniósł z Philistynów.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

15. 15Rozdział 15Dawid stawia domy w Mieście Dawidowym, rozbija namiot dla Arki Bożej i rozstrzyga, że nieść ją mogą wyłącznie lewici. Zwołuje lud, wymienia przełożonych rodów lewickich i każe im się poświęcić, a Arkę dźwigają na drążkach na ramionach, tak jak nakazał Mojżesz. Wyznaczeni śpiewacy i muzycy, Heman, Asaf i Etan, grają na cymbałach, harfach i cytrach, Kenenajasz przewodzi pieśni, a pochód z domu Obededoma idzie przy ofiarach i radosnym śpiewie. Mikal, córka Saula, patrzy z okna na tańczącego króla i wzgardza nim w swoim sercu.5 min

    Dawid stawia domy w Mieście Dawidowym, rozbija namiot dla Arki Bożej i rozstrzyga, że nieść ją mogą wyłącznie lewici. Zwołuje lud, wymienia przełożonych rodów lewickich i każe im się poświęcić, a Arkę dźwigają na drążkach na ramionach, tak jak nakazał Mojżesz. Wyznaczeni śpiewacy i muzycy, Heman, Asaf i Etan, grają na cymbałach, harfach i cytrach, Kenenajasz przewodzi pieśni, a pochód z domu Obededoma idzie przy ofiarach i radosnym śpiewie. Mikal, córka Saula, patrzy z okna na tańczącego króla i wzgardza nim w swoim sercu.

    „Nie godzi się, aby Arkę Bożą nosił ktokolwiek inny, tylko lewici, których Pan wybrał do jej noszenia i do służby Jemu na wieki.”

    • przeniesienie Arki
    • lewici i śpiewacy
    • pogarda Mikal

    Wylicza kapłany, którzy z domu Obededomowego nieśli Archę Bożą do domu Dawidowego, ofiary czyniąc z radością: Dawid przed Archą pląsze, i wzgardziła nim Michol, córka Saulowa.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

16. 16Rozdział 16Skrzynia Boża staje w namiocie, Dawid składa całopalenia i ofiary pojednania, błogosławi lud w imię Pańskie i rozdaje każdemu chleb, mięso i placek. Wyznacza lewitów do stałej służby przed skrzynią, z Asafem na czele, i oddaje im pieśń uwielbienia, która wzywa narody do chwalenia Pana, przypomina przymierze z Abrahamem i Jakubem i kończy się prośbą o wybawienie. Potem rozdziela posługi: Asaf i jego bracia zostają przy skrzyni, Sadok z kapłanami przy przybytku w Gibeonie, a Heman i Jedutun przy śpiewie i trąbach.5 min

    Skrzynia Boża staje w namiocie, Dawid składa całopalenia i ofiary pojednania, błogosławi lud w imię Pańskie i rozdaje każdemu chleb, mięso i placek. Wyznacza lewitów do stałej służby przed skrzynią, z Asafem na czele, i oddaje im pieśń uwielbienia, która wzywa narody do chwalenia Pana, przypomina przymierze z Abrahamem i Jakubem i kończy się prośbą o wybawienie. Potem rozdziela posługi: Asaf i jego bracia zostają przy skrzyni, Sadok z kapłanami przy przybytku w Gibeonie, a Heman i Jedutun przy śpiewie i trąbach.

    „Wysławiajcie Pana, bo jest dobry, bo Jego miłosierdzie trwa na wieki.”

    • skrzynia w namiocie
    • pieśń Asafa
    • służba lewitów

    Postawiono Archę Bożą tam, gdzie jéj Dawid miejsce zgotował: porządek uczynił między rozmaitymi urzędy Lewitów, którzy mieli służyć u Archy. Pieśń Asaphowa.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

17. 17Rozdział 17Dawid wyznaje prorokowi Natanowi, że sam mieszka w domu z cedru, a skrzynia przymierza stoi pod namiotem ze skór. Tej samej nocy Pan posyła Natana z odpowiedzią: świątyni nie zbuduje Dawid, lecz jego potomek, a to Pan zbuduje dom Dawidowi i utwierdzi tron jego syna na wieki. Król siada przed Panem i modli się, pytając, kim jest, że dostał tak wiele, wyznając, że nie ma innego Boga, i prosząc, by dana obietnica trwała.4 min

    Dawid wyznaje prorokowi Natanowi, że sam mieszka w domu z cedru, a skrzynia przymierza stoi pod namiotem ze skór. Tej samej nocy Pan posyła Natana z odpowiedzią: świątyni nie zbuduje Dawid, lecz jego potomek, a to Pan zbuduje dom Dawidowi i utwierdzi tron jego syna na wieki. Król siada przed Panem i modli się, pytając, kim jest, że dostał tak wiele, wyznając, że nie ma innego Boga, i prosząc, by dana obietnica trwała.

    „On mi zbuduje dom, a Ja utwierdzę jego tron na wieki.”

    • prorok Natan
    • obietnica domu Dawida
    • modlitwa wdzięczności

    Gdy Dawid zamyślił budować dom Boży, obiecał mu Pan syna, który go miał budować, za co Dawid dzięki czyni, wynosząc dobrodziejstwo a dobrotliwość Bożą, któremi go podejmował Pan.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

18. 18Rozdział 18Dawid bije Filistynów i odbiera im Gat, pokonuje Moab, a potem Adarezera, króla Soby, który chciał rozszerzyć panowanie aż do Eufratu, oraz Syryjczyków przybyłych mu na pomoc z Damaszku. Zdobyte wozy, konie, złote sajdaki i wielkie zapasy miedzi zabiera do Jerozolimy, a naczynia i kruszec ze wszystkich podbitych narodów poświęca Panu. Abiszaj, syn Serui, rozbija Edom w Dolinie Solnej, Idumea idzie w poddaństwo, a na końcu wyliczeni są urzędnicy: dowódca wojska, kanclerz, kapłani, pisarz i dowódca przybocznych oddziałów.3 min

    Dawid bije Filistynów i odbiera im Gat, pokonuje Moab, a potem Adarezera, króla Soby, który chciał rozszerzyć panowanie aż do Eufratu, oraz Syryjczyków przybyłych mu na pomoc z Damaszku. Zdobyte wozy, konie, złote sajdaki i wielkie zapasy miedzi zabiera do Jerozolimy, a naczynia i kruszec ze wszystkich podbitych narodów poświęca Panu. Abiszaj, syn Serui, rozbija Edom w Dolinie Solnej, Idumea idzie w poddaństwo, a na końcu wyliczeni są urzędnicy: dowódca wojska, kanclerz, kapłani, pisarz i dowódca przybocznych oddziałów.

    „Dawid panował nad całym Izraelem i sprawował sąd oraz sprawiedliwość wobec całego swojego ludu.”

    • zwycięstwa Dawida
    • łupy poświęcone Panu
    • urzędnicy królewscy

    Dawidowe zwycięstwa nad nieprzyjacioły jego za pomocą Bożą, i urzędniki jego opisuje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

19. 19Rozdział 19Po śmierci Naasa, króla Ammonitów, Dawid posyła poselstwo z pocieszeniem do jego syna Hanona, lecz książęta wmawiają królowi, że to szpiedzy, więc Hanon każe posłów ogolić i obciąć im szaty; odesłani czekają w Jerychu, aż odrosną im brody. Ammonici najmują za tysiąc talentów srebra wozy i jeźdźców z Mezopotamii i od króla Maachy, a Joab z Abiszajem dzielą wojsko i zmuszają najemników do ucieczki. Gdy Syryjczycy sprowadzają posiłki zza rzeki pod wodzą Szofacha, Dawid przeprawia się przez Jordan, zwycięża i zabija Szofacha, a słudzy Adarezera przechodzą na jego stronę.4 min

    Po śmierci Naasa, króla Ammonitów, Dawid posyła poselstwo z pocieszeniem do jego syna Hanona, lecz książęta wmawiają królowi, że to szpiedzy, więc Hanon każe posłów ogolić i obciąć im szaty; odesłani czekają w Jerychu, aż odrosną im brody. Ammonici najmują za tysiąc talentów srebra wozy i jeźdźców z Mezopotamii i od króla Maachy, a Joab z Abiszajem dzielą wojsko i zmuszają najemników do ucieczki. Gdy Syryjczycy sprowadzają posiłki zza rzeki pod wodzą Szofacha, Dawid przeprawia się przez Jordan, zwycięża i zabija Szofacha, a słudzy Adarezera przechodzą na jego stronę.

    „Bądź dzielny i walczmy mężnie za nasz lud i za miasta naszego Boga, a Pan niech uczyni, co dobre jest w Jego oczach.”

    • znieważeni posłowie
    • wojna z Ammonitami
    • klęska Syryjczyków

    Hanon, król Ammoński, służebniki Dawidowe haniebnie zelżywszy, odesłał: którego Dawid poraził i zwyciężył społu, i z Syryjczyki, pomocniki jego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

20. 20Rozdział 20Joab wyrusza w porze, gdy królowie zwykli ruszać na wojnę, pustoszy ziemię synów Ammona i burzy Rabbę, a Dawid, który został w Jerozolimie, zdejmuje koronę Melchoma i bierze z miasta wielkie łupy. Potem przychodzą trzy potyczki z Filistynami: w Gazer Sobochaj Husatczyk pokonuje Safaja, w kolejnej bitwie ginie brat Goliata Getejczyka, a w Gat zabity zostaje olbrzym o dwudziestu czterech palcach. Wszyscy trzej pochodzili z rodu Refaitów.2 min

    Joab wyrusza w porze, gdy królowie zwykli ruszać na wojnę, pustoszy ziemię synów Ammona i burzy Rabbę, a Dawid, który został w Jerozolimie, zdejmuje koronę Melchoma i bierze z miasta wielkie łupy. Potem przychodzą trzy potyczki z Filistynami: w Gazer Sobochaj Husatczyk pokonuje Safaja, w kolejnej bitwie ginie brat Goliata Getejczyka, a w Gat zabity zostaje olbrzym o dwudziestu czterech palcach. Wszyscy trzej pochodzili z rodu Refaitów.

    „Dawid zdjął koronę Melchoma z jego głowy i znalazł w niej talent złota oraz bardzo drogie kamienie, i uczynił sobie z niej koronę.”

    • zdobycie Rabby
    • korona Melchoma
    • walki z olbrzymami

    Wojny, które się Dawidowi szczęśliwie wiodły przeciw Ammonitom i Philistynom: złotą koronę uczynił sobię Dawid: olbrzyma o czterech dwudziestu palców zabito.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

21. 21Rozdział 21Szatan pobudza Dawida do spisania Izraela, Joab wykonuje rozkaz wbrew sobie i podaje liczbę zdolnych do walki, pomijając Lewiego i Beniamina. Bóg karze lud, a prorok Gad daje królowi wybór między głodem, ucieczką przed wrogami i zarazą; Dawid wybiera rękę Pana i ginie siedemdziesiąt tysięcy mężów. Anioł z dobytym mieczem staje nad Jerozolimą przy klepisku Ornana Jebuzejczyka, a Dawid, choć Ornan chce mu je oddać darmo, płaci sześćset syklów złota, buduje ołtarz i otrzymuje odpowiedź ogniem z nieba, po czym plaga ustaje.5 min

    Szatan pobudza Dawida do spisania Izraela, Joab wykonuje rozkaz wbrew sobie i podaje liczbę zdolnych do walki, pomijając Lewiego i Beniamina. Bóg karze lud, a prorok Gad daje królowi wybór między głodem, ucieczką przed wrogami i zarazą; Dawid wybiera rękę Pana i ginie siedemdziesiąt tysięcy mężów. Anioł z dobytym mieczem staje nad Jerozolimą przy klepisku Ornana Jebuzejczyka, a Dawid, choć Ornan chce mu je oddać darmo, płaci sześćset syklów złota, buduje ołtarz i otrzymuje odpowiedź ogniem z nieba, po czym plaga ustaje.

    „Ucisk ściska mnie ze wszystkich stron, ale wolę wpaść w ręce Pańskie, bo wielkie jest Jego miłosierdzie, niż dostać się w ręce ludzkie.”

    • spis ludu
    • zaraza w Izraelu
    • klepisko Ornana
    • ołtarz Dawida

    Dawid tem, że lud policzyć kazał, zgrzeszył, Pana rozgniewał, ukorzywszy się zaś ubłagał, że przestał morem lud karać: wywiódł ołtarz na placu Ornana Jebuzejczyka.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

22. 22Rozdział 22Wskazawszy miejsce na dom Boży i ołtarz całopalny, Dawid zbiera przybyszów na kamieniarzy i gromadzi żelazo, miedź i cedry w ilości, której nie da się zważyć, bo syn jest jeszcze młody, a świątynia ma być sławna po wszystkich ziemiach. Potem wzywa Salomona i mówi mu, dlaczego sam budować nie może: przelał wiele krwi, a dom ma wznieść ten, który zazna pokoju i dlatego nazwany będzie Spokojnym. Przekazuje mu zapasy złota, srebra i drewna oraz rzemieślników, wzywa do odwagi i strzeżenia prawa, a przywódcom Izraela nakazuje wspierać syna i budować świątynię Pańską.4 min

    Wskazawszy miejsce na dom Boży i ołtarz całopalny, Dawid zbiera przybyszów na kamieniarzy i gromadzi żelazo, miedź i cedry w ilości, której nie da się zważyć, bo syn jest jeszcze młody, a świątynia ma być sławna po wszystkich ziemiach. Potem wzywa Salomona i mówi mu, dlaczego sam budować nie może: przelał wiele krwi, a dom ma wznieść ten, który zazna pokoju i dlatego nazwany będzie Spokojnym. Przekazuje mu zapasy złota, srebra i drewna oraz rzemieślników, wzywa do odwagi i strzeżenia prawa, a przywódcom Izraela nakazuje wspierać syna i budować świątynię Pańską.

    „To jest dom Boży i to jest ołtarz całopalny dla Izraela.”

    • zapasy na świątynię
    • polecenie dla Salomona
    • przelana krew

    Dawid nakłady Salomonowi nagotował na budowanie kościoła Bożego, i poruczył mu to, aby budował, ponieważ sam nie mógł przez zakazanie Pańskie.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

23. 23Rozdział 23Dawid u schyłku życia osadza Salomona na tronie i porządkuje służbę świątynną. Lewitów liczy się od trzydziestego roku życia, a potem od dwudziestego, i dzieli na cztery grupy zadań: służbę w domu Pańskim, urzędy przełożonych i sędziów, straż przy bramach oraz muzykę. Spis idzie według trzech synów Lewiego, Gersona, Kaata i Merariego, z ich rodami i głowami domów. Na koniec wyliczone są powinności lewitów, którzy nie noszą już przybytku, lecz pomagają kapłanom i stają do uwielbienia rano i wieczorem, w szabaty i święta.4 min

    Dawid u schyłku życia osadza Salomona na tronie i porządkuje służbę świątynną. Lewitów liczy się od trzydziestego roku życia, a potem od dwudziestego, i dzieli na cztery grupy zadań: służbę w domu Pańskim, urzędy przełożonych i sędziów, straż przy bramach oraz muzykę. Spis idzie według trzech synów Lewiego, Gersona, Kaata i Merariego, z ich rodami i głowami domów. Na koniec wyliczone są powinności lewitów, którzy nie noszą już przybytku, lecz pomagają kapłanom i stają do uwielbienia rano i wieczorem, w szabaty i święta.

    „Dawid, stary i pełen dni, ustanowił Salomona, swojego syna, królem nad Izraelem.”

    • podział lewitów
    • spis służb świątynnych
    • wstąpienie Salomona

    Dawid stary naznaczywszy królem Salomona, policzonym Lewitom urzędy rozdaje: Mojżeszowi synowie Lewitom przyliczeni.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

24. 24Rozdział 24Rody kapłańskie wywodzące się od Aarona dzielą się na dwie linie, bo Nadab i Abiu umarli bezpotomnie, a urząd przeszedł na Eleazara i Itamara. Dawid wyznacza po stronie Eleazara szesnastu naczelników domów, a po stronie Itamara ośmiu, i rozstrzyga kolejność losem, tak samo dla starszych jak dla młodszych, przy udziale Sadoka i Achimelecha. Powstają dwadzieścia cztery zmiany służby w domu Pańskim, wymienione w porządku, jaki wypadł z losowania. Tym samym sposobem ustala się kolejność dla pozostałych rodów lewickich, spisanych obok synów Aarona.4 min

    Rody kapłańskie wywodzące się od Aarona dzielą się na dwie linie, bo Nadab i Abiu umarli bezpotomnie, a urząd przeszedł na Eleazara i Itamara. Dawid wyznacza po stronie Eleazara szesnastu naczelników domów, a po stronie Itamara ośmiu, i rozstrzyga kolejność losem, tak samo dla starszych jak dla młodszych, przy udziale Sadoka i Achimelecha. Powstają dwadzieścia cztery zmiany służby w domu Pańskim, wymienione w porządku, jaki wypadł z losowania. Tym samym sposobem ustala się kolejność dla pozostałych rodów lewickich, spisanych obok synów Aarona.

    „To są ich kolejne zmiany według służby, jaką pełnili, wchodząc do domu Pańskiego, zgodnie ze swoim zwyczajem, pod kierunkiem Aarona, ojca ich, jak rozkazał Pan, Bóg Izraela.”

    • dwadzieścia cztery zmiany
    • podział kapłanów
    • losowanie służby

    Na dwadzieścia cztery losów podzieleni synowie Aaronowi i insze familie Lewitów od Dawida.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

25. 25Rozdział 25Dawid wraz z dowódcami wyznacza do służby synów Asafa, Hemana i Jedutuna, aby pod kierunkiem ojców prorokowali przy cytrach, harfach i cymbałach w domu Pańskim. Spis wylicza ich imiona rodzina po rodzinie, a razem z braćmi wyszkolonymi w pieśni liczą dwustu osiemdziesięciu ośmiu biegłych. Kolejność służby rozstrzyga los, rzucany jednakowo dla starszego i młodszego, dla biegłego i nieobeznanego, a z losowania wychodzą dwadzieścia cztery grupy po dwunastu śpiewaków.4 min

    Dawid wraz z dowódcami wyznacza do służby synów Asafa, Hemana i Jedutuna, aby pod kierunkiem ojców prorokowali przy cytrach, harfach i cymbałach w domu Pańskim. Spis wylicza ich imiona rodzina po rodzinie, a razem z braćmi wyszkolonymi w pieśni liczą dwustu osiemdziesięciu ośmiu biegłych. Kolejność służby rozstrzyga los, rzucany jednakowo dla starszego i młodszego, dla biegłego i nieobeznanego, a z losowania wychodzą dwadzieścia cztery grupy po dwunastu śpiewaków.

    „Liczba ich wraz z braćmi, którzy uczyli się pieśni Pańskiej, wszystkich biegłych, wynosiła dwieście osiemdziesiąt osiem.”

    • śpiewacy świątynni
    • losowanie zmian
    • synowie Asafa

    Rozdzielił Dawid z synów Asaphowych, Hemanowych i Idythun, Kantory, Organisty na cztery dwadzieścia familii i losów.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

26. 26Rozdział 26Spis odźwiernych świątyni obejmuje rody Korachitów z Meszalemiaszem na czele i dom Obed-Edoma, z liczbą dzielnych mężów w każdej gałęzi. Losem przydziela się im strony świątyni, wschodnią, północną, południową i zachodnią, oraz liczbę straży stojących przy każdej bramie i przy domu rady. Dalej wymienieni są lewici postawieni nad skarbami domu Bożego i nad rzeczami poświęconymi przez Dawida, dowódców i dawniejszych wodzów. Na końcu stoją urzędy sprawowane poza świątynią: nauczanie i sądy w Izraelu oraz zwierzchność nad pokoleniami po obu stronach Jordanu.5 min

    Spis odźwiernych świątyni obejmuje rody Korachitów z Meszalemiaszem na czele i dom Obed-Edoma, z liczbą dzielnych mężów w każdej gałęzi. Losem przydziela się im strony świątyni, wschodnią, północną, południową i zachodnią, oraz liczbę straży stojących przy każdej bramie i przy domu rady. Dalej wymienieni są lewici postawieni nad skarbami domu Bożego i nad rzeczami poświęconymi przez Dawida, dowódców i dawniejszych wodzów. Na końcu stoją urzędy sprawowane poza świątynią: nauczanie i sądy w Izraelu oraz zwierzchność nad pokoleniami po obu stronach Jordanu.

    „Losowano tak samo dla małych, jak i dla wielkich, według ich domów, dla każdej bramy.”

    • odźwierni świątyni
    • skarby domu Bożego
    • losowanie bram

    Rozdział wrotnych losem, którzy mają których drzwi patrzyć, z któréj strony: którzy skarbu i naczynia poświęconego przestrzegać.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

27. 27Rozdział 27Wojsko jest rozpisane na dwanaście oddziałów po dwadzieścia cztery tysiące ludzi, które zmieniają się na służbie co miesiąc, każdy pod wymienionym z imienia dowódcą. Dalej idzie lista książąt postawionych nad poszczególnymi pokoleniami Izraela, z uwagą, że król nie kazał liczyć młodszych niż dwudziestoletni, a przerwany spis Joaba nie wszedł do kronik. Osobny wykaz obejmuje zarządców majątku królewskiego: skarbów, pól i oraczy, winnic i piwnic, gajów oliwnych, bydła, wielbłądów, oślic i owiec. Na końcu wymienieni są doradcy króla, jego przyjaciel i hetman wojska.5 min

    Wojsko jest rozpisane na dwanaście oddziałów po dwadzieścia cztery tysiące ludzi, które zmieniają się na służbie co miesiąc, każdy pod wymienionym z imienia dowódcą. Dalej idzie lista książąt postawionych nad poszczególnymi pokoleniami Izraela, z uwagą, że król nie kazał liczyć młodszych niż dwudziestoletni, a przerwany spis Joaba nie wszedł do kronik. Osobny wykaz obejmuje zarządców majątku królewskiego: skarbów, pól i oraczy, winnic i piwnic, gajów oliwnych, bydła, wielbłądów, oślic i owiec. Na końcu wymienieni są doradcy króla, jego przyjaciel i hetman wojska.

    „Dawid nie chciał ich liczyć od dwudziestu lat w dół, gdyż Pan powiedział, że miał rozmnożyć Izraela jak gwiazdy niebieskie.”

    • oddziały miesięczne
    • książęta pokoleń
    • zarządcy majątku króla

    Urzędniki królewskie opisuje, kto nad czem był przełożonym, także i radę jego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

28. 28Rozdział 28Dawid zwołuje do Jerozolimy naczelników pokoleń, dowódców, zarządców i swoich synów i mówi im, że sam chciał zbudować dom, w którym stanęłaby Arka Przymierza, ale Bóg odmówił mu tego jako mężowi wojny, a na budowę wybrał Salomona. Wzywa zgromadzenie do strzeżenia przykazań, a syna do służby sercem doskonałym, bo Pan przenika każde serce. Potem wręcza mu plan przedsionka, świątyni, komnat i dziedzińców, zasady podziału kapłanów i lewitów oraz wagę złota i srebra wyznaczoną na każde naczynie, świecznik, stół i kadzielnicę, wraz z wzorem cherubów nad Arką.5 min

    Dawid zwołuje do Jerozolimy naczelników pokoleń, dowódców, zarządców i swoich synów i mówi im, że sam chciał zbudować dom, w którym stanęłaby Arka Przymierza, ale Bóg odmówił mu tego jako mężowi wojny, a na budowę wybrał Salomona. Wzywa zgromadzenie do strzeżenia przykazań, a syna do służby sercem doskonałym, bo Pan przenika każde serce. Potem wręcza mu plan przedsionka, świątyni, komnat i dziedzińców, zasady podziału kapłanów i lewitów oraz wagę złota i srebra wyznaczoną na każde naczynie, świecznik, stół i kadzielnicę, wraz z wzorem cherubów nad Arką.

    „Ty zaś, Salomonie, synu mój, poznaj Boga swojego ojca i służ Mu sercem doskonałym i umysłem ochotnym, bo Pan przenika każde serce i rozumie wszelkie myśli.”

    • plan świątyni
    • wezwanie Salomona
    • zgromadzenie w Jerozolimie

    Dawid upomina lud i Salomona, syna swego, i dał mu wizerunek kościoła Pańskiego, i naczynia wszystkiego, i wagę złota i śrebra na spisku, na rozmaite potrzeby tego kościoła.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

29. 29Rozdział 29Dawid mówi zgromadzeniu, że Salomon jest jeszcze młody, a dzieło wielkie, bo przybytek powstaje nie dla człowieka, lecz dla Boga, i wylicza zapasy złota, srebra, miedzi, żelaza, drewna i kamieni. Ze swojego skarbu dokłada złoto z Ofiru i najczystsze srebro, a potem wzywa do dobrowolnych darów, które składają naczelnicy rodów i zarządcy. Król błogosławi Pana wobec wszystkich, wyznając, że wszystko pochodzi z ręki Pana, i prosi o doskonałe serce dla syna. Po ofiarach Salomona namaszczają po raz drugi na króla, a Dawid umiera w sędziwej starości po czterdziestu latach panowania.6 min

    Dawid mówi zgromadzeniu, że Salomon jest jeszcze młody, a dzieło wielkie, bo przybytek powstaje nie dla człowieka, lecz dla Boga, i wylicza zapasy złota, srebra, miedzi, żelaza, drewna i kamieni. Ze swojego skarbu dokłada złoto z Ofiru i najczystsze srebro, a potem wzywa do dobrowolnych darów, które składają naczelnicy rodów i zarządcy. Król błogosławi Pana wobec wszystkich, wyznając, że wszystko pochodzi z ręki Pana, i prosi o doskonałe serce dla syna. Po ofiarach Salomona namaszczają po raz drugi na króla, a Dawid umiera w sędziwej starości po czterdziestu latach panowania.

    „Twoja jest, Panie, wielkość i moc, i chwała, i zwycięstwo, i Tobie należy cześć.”

    • dobrowolne dary
    • modlitwa Dawida
    • namaszczenie Salomona
    • śmierć Dawida

    Co za nadanie uczynił Dawid na kościół Boży, i książęta: modlitwa Dawidowa i ofiary. Salomona pomazano na królestwo, a Dawid umarł.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Księgi historyczne

Dwanaście ksiąg prowadzi opowieść od wejścia do Kanaanu, przez czasy sędziów i królów, aż do zburzenia Jerozolimy i powrotu z Babilonu. To historia pisana bez upiększeń: obok zwycięstw stoją wojny domowe, bałwochwalstwo władców i wygnanie.

• Księga Jozuego
• Księga Sędziów
• Księga Rut
• Pierwsza Księga Samuela
• Druga Księga Samuela
• Pierwsza Księga Królewska
• Druga Księga Królewska
• Druga Księga Kronik
• Księga Ezdrasza
• Księga Nehemiasza
• Księga Estery