Księga Sędziów

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Po śmierci Jozuego Juda i Symeon ruszają na Kananejczyka, biorą Bezek i obcinają końce rąk i nóg królowi Adonibezekowi, a potem zdobywają Jerozolimę, Hebron i Gazę. Kaleb oddaje córkę Akszę temu, kto zdobędzie Kiriat-Sefer, i żonę dostaje Otniel. Dalsza część wylicza miasta i ludy, których Beniamin, Manasses, Efraim, Zabulon, Aser i Neftali nie wytępili, lecz zamieszkali wśród nich albo nałożyli na nich daninę.5 min

   Po śmierci Jozuego Juda i Symeon ruszają na Kananejczyka, biorą Bezek i obcinają końce rąk i nóg królowi Adonibezekowi, a potem zdobywają Jerozolimę, Hebron i Gazę. Kaleb oddaje córkę Akszę temu, kto zdobędzie Kiriat-Sefer, i żonę dostaje Otniel. Dalsza część wylicza miasta i ludy, których Beniamin, Manasses, Efraim, Zabulon, Aser i Neftali nie wytępili, lecz zamieszkali wśród nich albo nałożyli na nich daninę.

   „Pan był z Judą i opanował podgórze, lecz nie mógł wypędzić mieszkańców doliny, bo mieli dosyć rydwanów kosistych.”

   • podbój Kanaanu
   • wyprawa Judy
   • kara Adonibezeka

   Jako Judas z Symeonem bratem walczyli przeciwko nieprzyjaciołom, i jako porazili je, i dobywali miast ich. Othoniel pojął dziewkę Kalebowę Akszę. Chananejczycy hołd płacą.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Anioł Pański przychodzi z Gilgal do miejsca płaczących i wyrzuca Izraelowi przymierze zawarte z mieszkańcami ziemi; dlatego pozostawione narody mają być mu zgubą. Po pogrzebie Jozuego wyrasta pokolenie, które nie zna dzieł Pana, służy Baalom i Astartom, więc Pan wydaje je w ręce grabieżców. Odtąd wszystko toczy się tym samym kołem: Pan wzbudza sędziego i wybawia udręczonych, a po jego śmierci lud wraca do obcych bogów i czyni gorzej niż ojcowie.4 min

   Anioł Pański przychodzi z Gilgal do miejsca płaczących i wyrzuca Izraelowi przymierze zawarte z mieszkańcami ziemi; dlatego pozostawione narody mają być mu zgubą. Po pogrzebie Jozuego wyrasta pokolenie, które nie zna dzieł Pana, służy Baalom i Astartom, więc Pan wydaje je w ręce grabieżców. Odtąd wszystko toczy się tym samym kołem: Pan wzbudza sędziego i wybawia udręczonych, a po jego śmierci lud wraca do obcych bogów i czyni gorzej niż ojcowie.

   „Pan wzbudzał sędziów, którzy wyzwalali ich z rąk niszczycieli, ale i tych słuchać nie chcieli.”

   • odstępstwo Izraela
   • śmierć Jozuego
   • sędziowie
   • obcy bogowie

   Anioła Pan posłał, aby zgromił lud za przestąpienie: po śmierci Jozue lud zgrzeszył, w nieprzyjacielskie ręce przyszedł: za grzech, gdy lituje, wyswobodzony jest od Pana.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Pan zostawia pośród Izraela Filistynów, Kananejczyków i Chiwwitów, aby doświadczać ludu, który bierze ich córki za żony i służy ich bogom. Otniel, syn Kenaza, pokonuje Kuszana-Riszataima, króla Mezopotamii, i ziemia ma czterdzieści lat spokoju. Później leworęczny Ehud przynosi dary Eglonowi, otyłemu królowi Moabu, zostaje z nim sam w letniej sali i wbija mu w brzuch ukryty pod płaszczem miecz, a potem prowadzi Izraela do zajęcia brodów Jordanu. Po nim Szamgar zabija lemieszem sześciuset Filistynów.5 min

   Pan zostawia pośród Izraela Filistynów, Kananejczyków i Chiwwitów, aby doświadczać ludu, który bierze ich córki za żony i służy ich bogom. Otniel, syn Kenaza, pokonuje Kuszana-Riszataima, króla Mezopotamii, i ziemia ma czterdzieści lat spokoju. Później leworęczny Ehud przynosi dary Eglonowi, otyłemu królowi Moabu, zostaje z nim sam w letniej sali i wbija mu w brzuch ukryty pod płaszczem miecz, a potem prowadzi Izraela do zajęcia brodów Jordanu. Po nim Szamgar zabija lemieszem sześciuset Filistynów.

   „Potem wołali do Pana, a On wzbudził im wybawcę, imieniem Ehud, syna Gery, syna Beniamina, który był leworęczny.”

   • narody na próbę
   • wybawca Otniel
   • zabicie Eglona
   • lemiesz Szamgara

   Stowarzyszył się Izrael z pogany, które Pan na ich próbę zostawił: a przetóż téż często go tępią okoliczni a obcy królowie: ale gdy się obaczył a nawrócił, wziął wyzwolenie przez Othoniela.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Jabin, król Chasor, przez dwadzieścia lat gnębi Izraela dziewięciuset żelaznymi wozami swojego dowódcy Sysary. Prorokini Debora, sądząca lud pod palmą między Ramą a Betel, wzywa Baraka na górę Tabor i idzie z nim, choć zapowiada, że chwała zwycięstwa przypadnie kobiecie. Wojsko Sysary pada nad potokiem Kiszon, a sam wódz ucieka pieszo do namiotu Jahel, która poi go mlekiem, przykrywa płaszczem, a gdy zasypia, wbija mu w skroń namiotowy gwóźdź.4 min

   Jabin, król Chasor, przez dwadzieścia lat gnębi Izraela dziewięciuset żelaznymi wozami swojego dowódcy Sysary. Prorokini Debora, sądząca lud pod palmą między Ramą a Betel, wzywa Baraka na górę Tabor i idzie z nim, choć zapowiada, że chwała zwycięstwa przypadnie kobiecie. Wojsko Sysary pada nad potokiem Kiszon, a sam wódz ucieka pieszo do namiotu Jahel, która poi go mlekiem, przykrywa płaszczem, a gdy zasypia, wbija mu w skroń namiotowy gwóźdź.

   „Jahel, żona Hebera, wzięła namiotowy gwóźdź, a wraz z nim i młot, weszła do niego cicho i ostrożnie, przyłożyła gwóźdź do jego skroni i uderzyła młotem, wbijając go w mózg aż do ziemi.”

   • sąd Debory
   • zwycięstwo nad Sysarą
   • gwóźdź Jahel
   • wozy żelazne

   Debora prorokini i Barak, walczą przeciw Sysarze, hetmanowi króla Jabin, którego uciekającego zabiła Jahel, żona Aberowa.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5Debora i Barak śpiewają po zwycięstwie pieśń o tym, jak ziemia zadrżała przed Panem, jak opustoszały ścieżki i jak Debora powstała w Izraelu niczym matka. Pieśń chwali Zabulona i Neftalego, którzy nadstawili życie, wypomina Rubenowi, Gileadowi, Danowi i Aserowi, że zostali na boku, i przeklina mieszkańców Meroz. Osobne zwrotki należą do Jahel, błogosławionej spośród kobiet, i do matki Sysary, która wygląda przez okno i tłumaczy sobie, że syn spóźnia się, bo dzieli łupy.5 min

   Debora i Barak śpiewają po zwycięstwie pieśń o tym, jak ziemia zadrżała przed Panem, jak opustoszały ścieżki i jak Debora powstała w Izraelu niczym matka. Pieśń chwali Zabulona i Neftalego, którzy nadstawili życie, wypomina Rubenowi, Gileadowi, Danowi i Aserowi, że zostali na boku, i przeklina mieszkańców Meroz. Osobne zwrotki należą do Jahel, błogosławionej spośród kobiet, i do matki Sysary, która wygląda przez okno i tłumaczy sobie, że syn spóźnia się, bo dzieli łupy.

   „Tak niechaj zginą wszyscy Twoi nieprzyjaciele, Panie, a ci, którzy Cię miłują, niech świecą jak słońce, gdy wschodzi w swojej jasności.”

   • pieśń Debory
   • błogosławieństwo Jahel
   • matka Sysary

   Pieśń Debory i Barakowa, czyniących dzięki Panu Bogu za zwycięstwo.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Madianici i Amalekici co roku zjeżdżają jak szarańcza na zasiewy Izraela, który kryje się po jaskiniach i woła o pomoc. Anioł Pański zasiada pod dębem w Ofrze i wzywa Gedeona, młócącego zboże w tłoczni, by wybawił lud; ze skały buchnął ogień i strawił złożone mięso oraz chleby. Tej nocy Gedeon rozwala ołtarz Baala i wycina gaj, za co dostaje przezwisko Jerubbaal. Dwa razy prosi jeszcze o znak na runie wełny: najpierw rosa ma być tylko na runie, potem tylko na ziemi.7 min

   Madianici i Amalekici co roku zjeżdżają jak szarańcza na zasiewy Izraela, który kryje się po jaskiniach i woła o pomoc. Anioł Pański zasiada pod dębem w Ofrze i wzywa Gedeona, młócącego zboże w tłoczni, by wybawił lud; ze skały buchnął ogień i strawił złożone mięso oraz chleby. Tej nocy Gedeon rozwala ołtarz Baala i wycina gaj, za co dostaje przezwisko Jerubbaal. Dwa razy prosi jeszcze o znak na runie wełny: najpierw rosa ma być tylko na runie, potem tylko na ziemi.

   „Idź w tej swojej mocy, a wybawisz Izraela z rąk Madianitów. Wiedz, że to Ja cię posyłam.”

   • ucisk Madianitów
   • powołanie Gedeona
   • ołtarz Baala
   • runo i rosa

   Madyańczykowie zniewolili lud Izraelski, Aniół się Boży Gedeonowi ukazał, Othoniel mu uczynił ofiary, zburzył bałwana Baal, potem go Bóg posilił na nieprzyjaciela.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Pan dwukrotnie zmniejsza wojsko Gedeona, aby Izrael nie chlubił się własną siłą: odchodzi dwadzieścia dwa tysiące bojaźliwych, a przy wodzie zostaje trzystu tych, którzy chłeptali ją jak psy. W nocy Gedeon podsłuchuje w obozie sen o jęczmiennym podpłomyku, który przewraca namiot, i nabiera odwagi. Dzieli trzystu na trzy oddziały z trąbami i dzbanami, w których ukryto pochodnie, a gdy dzbany pękają, obóz madianicki wpada w popłoch i wrogowie zabijają się nawzajem. Ludzie z Efraima zajmują wody Jordanu i zabijają wodzów Oreba i Zeba.5 min

   Pan dwukrotnie zmniejsza wojsko Gedeona, aby Izrael nie chlubił się własną siłą: odchodzi dwadzieścia dwa tysiące bojaźliwych, a przy wodzie zostaje trzystu tych, którzy chłeptali ją jak psy. W nocy Gedeon podsłuchuje w obozie sen o jęczmiennym podpłomyku, który przewraca namiot, i nabiera odwagi. Dzieli trzystu na trzy oddziały z trąbami i dzbanami, w których ukryto pochodnie, a gdy dzbany pękają, obóz madianicki wpada w popłoch i wrogowie zabijają się nawzajem. Ludzie z Efraima zajmują wody Jordanu i zabijają wodzów Oreba i Zeba.

   „Przez tych trzystu mężczyzn, którzy chłeptali wodę, wybawię was i wydam Madiana w twoje ręce. Cały pozostały lud niech wraca na swoje miejsce.”

   • trzystu Gedeona
   • próba przy wodzie
   • trąby i dzbany
   • klęska Madianitów

   Obrał ludu Pan ku wojnie godnego u wód, Gedeon usłyszawszy sen jednego człowieka z Madyanitów, uderzył na nie: o zwycięstwie we trzech set ludzi, o zabiciu Oreba i Zeba.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8Gedeon łagodzi gniew mężów z Efraima, a potem ściga królów Midianu Zebeego i Salmana, bo mieszkańcy Sukkot i Penuela odmówili chleba jego zmęczonym trzystu. Po pojmaniu królów karze starszych Sukkot cierniem i ostami, burzy wieżę w Penuel, a obu królów zabija sam, gdy jego pierworodny Jeter boi się dobyć miecza. Odmawia ofiarowanego mu panowania nad Izraelem, lecz prosi o złote kolczyki ze zdobyczy i sporządza z nich efod, który staje się upadkiem jego domu. Po czterdziestu latach pokoju umiera w starości, a lud wraca do Baalów.6 min

   Gedeon łagodzi gniew mężów z Efraima, a potem ściga królów Midianu Zebeego i Salmana, bo mieszkańcy Sukkot i Penuela odmówili chleba jego zmęczonym trzystu. Po pojmaniu królów karze starszych Sukkot cierniem i ostami, burzy wieżę w Penuel, a obu królów zabija sam, gdy jego pierworodny Jeter boi się dobyć miecza. Odmawia ofiarowanego mu panowania nad Izraelem, lecz prosi o złote kolczyki ze zdobyczy i sporządza z nich efod, który staje się upadkiem jego domu. Po czterdziestu latach pokoju umiera w starości, a lud wraca do Baalów.

   „Ja nie będę nad wami panował ani syn mój nie będzie panował. Pan będzie nad wami panował.”

   • spór z Efraimem
   • kara Sukkot
   • efod Gedeona
   • śmierć Gedeona

   Spór Ephraimów przeciwko Gedeonowi, o mężach Sokoth i Phanuel, dane Gedeonowi złote nausznice, o Abimelechu, synie jego, i o śmierci Gedeonowéj.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Abimelech namawia mieszkańców Sychem, by wybrali jednego władcę, i za srebro ze świątyni najmuje ludzi, z którymi zabija na jednym kamieniu siedemdziesięciu swoich braci. Ocalały Jotam woła z góry Garizim bajkę o drzewach, które szukają króla i dostają na koniec krzew ciernisty. Po trzech latach Gaal podburza Sychem, lecz Abimelech pokonuje go, burzy miasto i posypuje je solą, a tysiąc ludzi z wieży ginie od ognia. Pod Tebes kobieta zrzuca mu na głowę kamień żarnowy, a giermek dobija go na jego rozkaz.10 min

   Abimelech namawia mieszkańców Sychem, by wybrali jednego władcę, i za srebro ze świątyni najmuje ludzi, z którymi zabija na jednym kamieniu siedemdziesięciu swoich braci. Ocalały Jotam woła z góry Garizim bajkę o drzewach, które szukają króla i dostają na koniec krzew ciernisty. Po trzech latach Gaal podburza Sychem, lecz Abimelech pokonuje go, burzy miasto i posypuje je solą, a tysiąc ludzi z wieży ginie od ognia. Pod Tebes kobieta zrzuca mu na głowę kamień żarnowy, a giermek dobija go na jego rozkaz.

   „W ten sposób Bóg odpłacił Abimelechowi za zło, które popełnił przeciwko swojemu ojcu, mordując siedemdziesięciu swoich braci.”

   • bratobójstwo Abimelecha
   • bajka Jotama
   • zagłada Sychem
   • śmierć Abimelecha

   Abimelech wybiwszy siedmdziesiąt braciéj swych, prócz Joathana najmłodszego. Ten mówi przypowieść sychimskim mieszczanom, zwalczył Abimelech Sychymczyki, potem i sam marnie od niewiasty zabit.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10Tola z Issachara sądzi Izraela dwadzieścia trzy lata, a po nim Jair z Gileadu dwadzieścia dwa; trzydziestu synów Jaira rządzi trzydziestoma miastami Hawot-Jair. Potem lud służy bożkom syryjskim, sydońskim, moabskim i filistyńskim, więc przez osiemnaście lat cierpi od Filistynów i Ammonitów pustoszących Judę, Beniamina i Efraima. Na wołanie o ratunek Pan odpowiada, że już nie będzie wybawiał, i każe wzywać obranych bogów; lud usuwa obce bożki, a Ammonici stają obozem w Gileadzie.3 min

    Tola z Issachara sądzi Izraela dwadzieścia trzy lata, a po nim Jair z Gileadu dwadzieścia dwa; trzydziestu synów Jaira rządzi trzydziestoma miastami Hawot-Jair. Potem lud służy bożkom syryjskim, sydońskim, moabskim i filistyńskim, więc przez osiemnaście lat cierpi od Filistynów i Ammonitów pustoszących Judę, Beniamina i Efraima. Na wołanie o ratunek Pan odpowiada, że już nie będzie wybawiał, i każe wzywać obranych bogów; lud usuwa obce bożki, a Ammonici stają obozem w Gileadzie.

    „Idźcie i wzywajcie bogów, których sobie obraliście — niech oni was wybawią w czasie ucisku.”

    • sędzia Tola
    • sędzia Jair
    • bałwochwalstwo ludu
    • ucisk Ammonitów

    O dwu sędziach Izraelskich: Thola i Jair; o bałwochwalstwie ludu Izraelskiego, i o tem jako karany za to przez Philistyny.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

11. 11Rozdział 11Wygnany przez braci Jefte Galaadczyk, syn nierządnicy, wraca z ziemi Tob na prośbę starszyzny Galaadu i zostaje wodzem w wojnie z synami Ammona. Posyła najpierw do króla Ammona wywód, że Izrael w drodze z Egiptu nie zabrał ziemi Moabu ani Ammona, lecz pokonał Sehona i od trzystu lat mieszka nad Jordanem. Gdy tamten nie słucha, Jefte składa ślub, że ofiaruje Panu tego, kto pierwszy wyjdzie mu z domu naprzeciw po zwycięstwie. Wraca zwycięzcą, a wychodzi jego jedyna córka, która prosi o dwa miesiące na opłakanie dziewictwa w górach.7 min

    Wygnany przez braci Jefte Galaadczyk, syn nierządnicy, wraca z ziemi Tob na prośbę starszyzny Galaadu i zostaje wodzem w wojnie z synami Ammona. Posyła najpierw do króla Ammona wywód, że Izrael w drodze z Egiptu nie zabrał ziemi Moabu ani Ammona, lecz pokonał Sehona i od trzystu lat mieszka nad Jordanem. Gdy tamten nie słucha, Jefte składa ślub, że ofiaruje Panu tego, kto pierwszy wyjdzie mu z domu naprzeciw po zwycięstwie. Wraca zwycięzcą, a wychodzi jego jedyna córka, która prosi o dwa miesiące na opłakanie dziewictwa w górach.

    „Ojcze mój, skoro otworzyłeś usta przed Panem, uczyń mi to, coś obiecał. Pan bowiem dał ci pomstę i zwycięstwo nad twoimi wrogami.”

    • wódz Jefte
    • spór z Ammonitami
    • ślub Jeftego
    • córka Jeftego

    Jephte zapalony Duchem Bożym, stał się sędzią, wiedzie wojnę z królem Ammonitów, a gdy go zwyciężył, ofiarował jedyną córkę swą.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

12. 12Rozdział 12Efraim zarzuca Jeftemu, że nie wezwał go na wojnę z Ammonitami, i grozi spaleniem jego domu, więc Gileadczycy stają do walki z Efraimem i porażają go. Zajmują brody Jordanu i każą uciekającym mówić Szybbolet; kto wymawiał Sybbolet, ginął przy przeprawie, a padło tak czterdzieści dwa tysiące. Jefte sądzi Izraela sześć lat, a po nim kolejno Absan z Betlejem, Ajalon Zabulończyk i Abdon, syn Hillela z Faratonu, wyliczeni wraz z liczbą synów, córek i lat urzędu.3 min

    Efraim zarzuca Jeftemu, że nie wezwał go na wojnę z Ammonitami, i grozi spaleniem jego domu, więc Gileadczycy stają do walki z Efraimem i porażają go. Zajmują brody Jordanu i każą uciekającym mówić Szybbolet; kto wymawiał Sybbolet, ginął przy przeprawie, a padło tak czterdzieści dwa tysiące. Jefte sądzi Izraela sześć lat, a po nim kolejno Absan z Betlejem, Ajalon Zabulończyk i Abdon, syn Hillela z Faratonu, wyliczeni wraz z liczbą synów, córek i lat urzędu.

    „On zaś odpowiadał: »Sybbolet«, nie mogąc wymówić tej głoski tak jak trzeba.”

    • wojna z Efraimem
    • hasło Szybbolet
    • śmierć Jeftego
    • mniejsi sędziowie

    Pokolenie Ephraim, które było powstało na Jephte, porażono przy Jordanie, o śmierci Jephte, i innych trzech sędzi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

13. 13Rozdział 13Po czterdziestu latach pod władzą Filistynów Anioł Pański ukazuje się niepłodnej żonie Manuego z Sorea i zapowiada jej syna, którego głowy nie dotknie brzytwa. Matka ma odtąd unikać wina, sycery i wszystkiego nieczystego. Manue prosi o powtórne przyjście posłańca, pyta go o imię i słyszy, że jest ono przedziwne; gdy składa na skale ofiarę, Anioł wzlatuje razem z płomieniem, a oboje padają na ziemię. Kobieta rodzi syna i nazywa go Samson.4 min

    Po czterdziestu latach pod władzą Filistynów Anioł Pański ukazuje się niepłodnej żonie Manuego z Sorea i zapowiada jej syna, którego głowy nie dotknie brzytwa. Matka ma odtąd unikać wina, sycery i wszystkiego nieczystego. Manue prosi o powtórne przyjście posłańca, pyta go o imię i słyszy, że jest ono przedziwne; gdy składa na skale ofiarę, Anioł wzlatuje razem z płomieniem, a oboje padają na ziemię. Kobieta rodzi syna i nazywa go Samson.

    „Będzie on bowiem Nazarejczykiem Bożym od dzieciństwa swego, z łona matki, i on zacznie wyzwalać Izraela z ręki Filistynów.”

    • zwiastowanie Samsona
    • nazarejski ślub
    • ofiara Manuego

    Pan Bóg dał lud Izraelski Philistynom w moc dla grzechu ich. Aniół matce pierwéj, potem ojcu narodzenie Samsona zwiastował, a gdy się narodził, dał mu Pan Bóg błogosławieństwo.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

14. 14Rozdział 14Samson upiera się, by wziąć za żonę Filistynkę z Timnat, choć rodzice odradzają, a w drodze do winnic rozdziera gołymi rękami młodego lwa. Gdy wraca na wesele, znajduje w padlinie rój pszczół i miód, a potem zadaje trzydziestu towarzyszom zagadkę o tym, co je i co mocne, obiecując szaty za rozwiązanie. Żona wypłakuje z niego odpowiedź i wydaje ją swoim pobratymcom, więc Samson wyrzuca im, że orali jego jałowicą, i zabija w Askalonie trzydziestu mężczyzn, żeby zapłacić zakład.4 min

    Samson upiera się, by wziąć za żonę Filistynkę z Timnat, choć rodzice odradzają, a w drodze do winnic rozdziera gołymi rękami młodego lwa. Gdy wraca na wesele, znajduje w padlinie rój pszczół i miód, a potem zadaje trzydziestu towarzyszom zagadkę o tym, co je i co mocne, obiecując szaty za rozwiązanie. Żona wypłakuje z niego odpowiedź i wydaje ją swoim pobratymcom, więc Samson wyrzuca im, że orali jego jałowicą, i zabija w Askalonie trzydziestu mężczyzn, żeby zapłacić zakład.

    „Z tego, co je, wyszedł pokarm, a z tego, co mocne, wyszła słodycz.”

    • zagadka Samsona
    • rozdarty lew
    • wesele w Timnat
    • zdrada żony

    O żonie Samsonowéj, o lwie, którego roztargał, o gadce, którą zagadł towarzystwu, o zabiciu trzydzieści Philistynów.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

15. 15Rozdział 15Gdy ojciec żony oddaje ją innemu, Samson wiąże ogonami trzysta lisów, przywiązuje do nich pochodnie i puszcza je w filistyńskie zboża, wypalając też winnice i gaje oliwne. Filistyni spalają kobietę z jej ojcem, Samson bije ich wielką klęską i chowa się w skalnej grocie Etam, skąd trzy tysiące mężów z Judy wydaje go związanego. Przy miejscu zwanym Szczęka powrozy pękają, a on zabija ośla szczęką tysiąc mężów. Gdy potem umiera z pragnienia, Pan otwiera w szczęce ząb i wytryska z niej woda.4 min

    Gdy ojciec żony oddaje ją innemu, Samson wiąże ogonami trzysta lisów, przywiązuje do nich pochodnie i puszcza je w filistyńskie zboża, wypalając też winnice i gaje oliwne. Filistyni spalają kobietę z jej ojcem, Samson bije ich wielką klęską i chowa się w skalnej grocie Etam, skąd trzy tysiące mężów z Judy wydaje go związanego. Przy miejscu zwanym Szczęka powrozy pękają, a on zabija ośla szczęką tysiąc mężów. Gdy potem umiera z pragnienia, Pan otwiera w szczęce ząb i wytryska z niej woda.

    „Znalazł leżącą w pobliżu szczękę ośla, chwycił ją i zabił nią tysiąc mężów.”

    • lisy z pochodniami
    • ośla szczęka
    • zemsta na Filistynach
    • źródło ze szczęki

    Samson zboże Philistynom popalił liszkami, potargawszy powrozy, którymi był związan. Czeluścią oślą tysiąc Philistynów zabił, i wody się z niéj napił dziwnie.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

16. 16Rozdział 16Zaskoczony przez Filistynów Samson wyrywa wrota bramy wraz z odrzwiami i ryglem i wynosi je na górę naprzeciw Hebronu. Potem kocha Dalilę z doliny Sorek, której książęta filistyńscy obiecują po tysiąc sto srebrników za tajemnicę jego siły; trzy razy wskazuje jej fałszywy sposób, aż wyznaje, że moc odejdzie po ogoleniu głowy. Dalila usypia go na kolanach, każe zetrzeć siedem warkoczy i wydaje Filistynom, którzy wyłupiają mu oczy i sadzają przy żarnach. Na uczcie dla Dagona naciska dwie kolumny i grzebie pod domem trzy tysiące ludzi razem z sobą.7 min

    Zaskoczony przez Filistynów Samson wyrywa wrota bramy wraz z odrzwiami i ryglem i wynosi je na górę naprzeciw Hebronu. Potem kocha Dalilę z doliny Sorek, której książęta filistyńscy obiecują po tysiąc sto srebrników za tajemnicę jego siły; trzy razy wskazuje jej fałszywy sposób, aż wyznaje, że moc odejdzie po ogoleniu głowy. Dalila usypia go na kolanach, każe zetrzeć siedem warkoczy i wydaje Filistynom, którzy wyłupiają mu oczy i sadzają przy żarnach. Na uczcie dla Dagona naciska dwie kolumny i grzebie pod domem trzy tysiące ludzi razem z sobą.

    „Niech zginie moja dusza razem z Filistynami.”

    • brama Gazy
    • zdrada Dalili
    • siedem warkoczy
    • śmierć Samsona

    Samson brony wyniósł z Gazy. Dalila go oszukała a podeszła. Philistynowie go jęli, oślepili, potem z nieprzyjacielmi swymi umarł, obaliwszy dom.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

17. 17Rozdział 17Michasz z góry Efraim oddaje matce tysiąc sto srebrników, a ona przeznacza dwieście z nich złotnikowi na posąg ryty i posąg lany. W swoim domu Michasz urządza kaplicę, sporządza efod i terafim, a kapłanem ustanawia jednego ze swoich synów. Gdy zachodzi do niego wędrujący Lewita z Betlejem Judy, najmuje go za dziesięć srebrników, dwie szaty i wyżywienie, pewny, że teraz Bóg wyświadczy mu dobro.2 min

    Michasz z góry Efraim oddaje matce tysiąc sto srebrników, a ona przeznacza dwieście z nich złotnikowi na posąg ryty i posąg lany. W swoim domu Michasz urządza kaplicę, sporządza efod i terafim, a kapłanem ustanawia jednego ze swoich synów. Gdy zachodzi do niego wędrujący Lewita z Betlejem Judy, najmuje go za dziesięć srebrników, dwie szaty i wyżywienie, pewny, że teraz Bóg wyświadczy mu dobro.

    „W tamtych dniach nie było króla w Izraelu, a każdy czynił to, co mu się wydawało słuszne.”

    • posąg Michasza
    • domowa kaplica
    • najęty Lewita
    • brak króla

    Matka Micheowa sprawiła sobie bałwana. Michasz najprzód syna swego, potem Lewitę zostawił u niego Kapłanem.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

18. 18Rozdział 18Pokolenie Dana, wciąż bez działu, wysyła pięciu zwiadowców, którzy u Miki na górze Efraima wypytują młodego Lewitę o pomyślność drogi, a potem znajdują w Laisz lud bogaty i bezpieczny. Sześćset zbrojnych rusza tam i po drodze zabiera z domu Miki rzeźbę, efod, terafim i posąg, a Lewitę namawia, żeby został kapłanem całego pokolenia zamiast jednego człowieka. Mika goni ich, lecz wobec przewagi wraca do siebie. Danici wycinają spokojne Laisz, spalają je, odbudowują i nazywają Dan, a zabrany posąg stoi u nich tak długo, jak dom Boży w Szilo.6 min

    Pokolenie Dana, wciąż bez działu, wysyła pięciu zwiadowców, którzy u Miki na górze Efraima wypytują młodego Lewitę o pomyślność drogi, a potem znajdują w Laisz lud bogaty i bezpieczny. Sześćset zbrojnych rusza tam i po drodze zabiera z domu Miki rzeźbę, efod, terafim i posąg, a Lewitę namawia, żeby został kapłanem całego pokolenia zamiast jednego człowieka. Mika goni ich, lecz wobec przewagi wraca do siebie. Danici wycinają spokojne Laisz, spalają je, odbudowują i nazywają Dan, a zabrany posąg stoi u nich tak długo, jak dom Boży w Szilo.

    „Wzięliście mi moich bogów, których sobie sprawiłem, i kapłana, i wszystko, co mam, a pytacie: czego chcesz?”

    • wędrówka Dana
    • kradzież posągu
    • zdobycie Laisz

    Synowie Dan idąc na wojnę do miasta Lais, wzięli bałwana Michowego i Lewitę jego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

19. 19Rozdział 19Lewita z góry Efraim sprowadza z Betlejem żonę, która go opuściła, i po gościnie u teścia wyrusza w drogę zbyt późno, mija Jebus i nocuje w Gibea u starca z Efraima. Nocą mieszkańcy miasta otaczają dom i żądają wydania przybysza, a gospodarz wyprowadza im nałożnicę, nad którą znęcają się do świtu. Kobieta umiera na progu, a Lewita zabiera ciało do domu, ćwiartuje je na dwanaście części i rozsyła po wszystkich ziemiach Izraela z wezwaniem, żeby pokolenia wydały wyrok.6 min

    Lewita z góry Efraim sprowadza z Betlejem żonę, która go opuściła, i po gościnie u teścia wyrusza w drogę zbyt późno, mija Jebus i nocuje w Gibea u starca z Efraima. Nocą mieszkańcy miasta otaczają dom i żądają wydania przybysza, a gospodarz wyprowadza im nałożnicę, nad którą znęcają się do świtu. Kobieta umiera na progu, a Lewita zabiera ciało do domu, ćwiartuje je na dwanaście części i rozsyła po wszystkich ziemiach Izraela z wezwaniem, żeby pokolenia wydały wyrok.

    „Nigdy coś takiego nie zdarzyło się w Izraelu od tego dnia, gdy ojcowie nasi wyszli z Egiptu, aż do dzisiaj.”

    • zbrodnia w Gibea
    • nałożnica Lewity
    • dwanaście części

    Lewitowi jednemu Gabaonitowie żonę umorzyli sprostnie a okrutnie, którą mąż na dwanaście części rozsiekłszy, posłał po jednéj sztuce do każdego pokolenia.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

20. 20Rozdział 20Czterysta tysięcy zbrojnych z całego Izraela zbiera się w Maspha, wysłuchuje Lewity i żąda od Beniamina wydania sprawców z Gibea, lecz pokolenie odmawia i staje do walki. Dwa pierwsze dni kończą się klęską: ginie dwadzieścia dwa, a potem osiemnaście tysięcy mężów Izraela, który płacze, pości i pyta Pana przed Arką Przymierza. Trzeciego dnia pozorna ucieczka wyciąga Beniaminitów z miasta, zasadzka wchodzi do Gibea i podpala je, a słup dymu zwiastuje klęskę. Pada dwadzieścia pięć tysięcy zbrojnych, na skałę Rimmon ucieka sześciuset, a miasta Beniamina trawi ogień.8 min

    Czterysta tysięcy zbrojnych z całego Izraela zbiera się w Maspha, wysłuchuje Lewity i żąda od Beniamina wydania sprawców z Gibea, lecz pokolenie odmawia i staje do walki. Dwa pierwsze dni kończą się klęską: ginie dwadzieścia dwa, a potem osiemnaście tysięcy mężów Izraela, który płacze, pości i pyta Pana przed Arką Przymierza. Trzeciego dnia pozorna ucieczka wyciąga Beniaminitów z miasta, zasadzka wchodzi do Gibea i podpala je, a słup dymu zwiastuje klęskę. Pada dwadzieścia pięć tysięcy zbrojnych, na skałę Rimmon ucieka sześciuset, a miasta Beniamina trawi ogień.

    „Idźcie, bo jutro wydam ich w wasze ręce.”

    • wojna z Beniaminem
    • sąd nad Gibea
    • zasadzka pod miastem

    Wszystek lud Izraelski walczy na pokolenie Benjamin, dla zamordowanéj niewiasty: za trzeci kroć je porazili i wytracili co do szczętu, prócz sześcidziesiąt, którzy byli uciekli na puszczą.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

21. 21Rozdział 21Po przysiędze, że nikt nie da córki Beniaminowi, Izrael płacze w Szilo nad wytraceniem jednego pokolenia i szuka wyjścia bez łamania klątwy. Najpierw wycina mieszkańców Jabesz w Gileadzie, bo ich tam zabrakło, i zostawia czterysta dziewic dla sześciuset ocalałych ze skały Rimmon. Dla pozostałych starsi każą zaczaić się w winnicach i porwać tańczące córki Szilo, a ojcom i braciom obiecują wytłumaczenie. Beniaminici odbudowują swoje miasta, a każdy wraca do siebie, bo nie było wtedy króla w Izraelu.4 min

    Po przysiędze, że nikt nie da córki Beniaminowi, Izrael płacze w Szilo nad wytraceniem jednego pokolenia i szuka wyjścia bez łamania klątwy. Najpierw wycina mieszkańców Jabesz w Gileadzie, bo ich tam zabrakło, i zostawia czterysta dziewic dla sześciuset ocalałych ze skały Rimmon. Dla pozostałych starsi każą zaczaić się w winnicach i porwać tańczące córki Szilo, a ojcom i braciom obiecują wytłumaczenie. Beniaminici odbudowują swoje miasta, a każdy wraca do siebie, bo nie było wtedy króla w Izraelu.

    „Dlaczego, Panie, Boże Izraela, stało się to zło w Twoim ludzie, że dziś jedno pokolenie z nas zostało wytracone?”

    • żony dla Beniamina
    • przysięga w Mispa
    • porwanie w Szilo

    Mężom, którzy zostali z pokolenia Benjamin, dano żony z Jabes Galaad i z Sylo, które poimali, gdy tańcowały.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Księgi historyczne

Dwanaście ksiąg prowadzi opowieść od wejścia do Kanaanu, przez czasy sędziów i królów, aż do zburzenia Jerozolimy i powrotu z Babilonu. To historia pisana bez upiększeń: obok zwycięstw stoją wojny domowe, bałwochwalstwo władców i wygnanie.

• Księga Jozuego
• Księga Rut
• Pierwsza Księga Samuela
• Druga Księga Samuela
• Pierwsza Księga Królewska
• Druga Księga Królewska
• Pierwsza Księga Kronik
• Druga Księga Kronik
• Księga Ezdrasza
• Księga Nehemiasza
• Księga Estery