Pierwsza Księga Królewska

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Starego Dawida, którego nie można rozgrzać, obsługuje Abiszag Szunamitka. Tymczasem Adoniasz, syn Chaggity, ogłasza się królem i urządza ucztę ofiarną przy źródle Rogel z Joabem i kapłanem Abiatarem, pomijając Salomona, Sadoka i Natana. Prorok Natan posyła Batszebę do króla, żeby przypomniała mu przysięgę o Salomonie, i sam ją potwierdza. Dawid każe wtedy namaścić Salomona przy Gihon, a gdy trąba i okrzyki ludu dochodzą na ucztę, goście rozchodzą się, a Adoniasz chwyta się rogu ołtarza i prosi o życie.9 min

   Starego Dawida, którego nie można rozgrzać, obsługuje Abiszag Szunamitka. Tymczasem Adoniasz, syn Chaggity, ogłasza się królem i urządza ucztę ofiarną przy źródle Rogel z Joabem i kapłanem Abiatarem, pomijając Salomona, Sadoka i Natana. Prorok Natan posyła Batszebę do króla, żeby przypomniała mu przysięgę o Salomonie, i sam ją potwierdza. Dawid każe wtedy namaścić Salomona przy Gihon, a gdy trąba i okrzyki ludu dochodzą na ucztę, goście rozchodzą się, a Adoniasz chwyta się rogu ołtarza i prosi o życie.

   „Kapłan Sadok wziął z przybytku róg z oliwą i namaścił Salomona.”

   • bunt Adoniasza
   • namaszczenie Salomona
   • starość Dawida

   Dawida zstarzałego panienka Abisag zagrzewa panną trwając: Adonias królestwo osiadłszy: Bethsabee nastrojona radą Athanową, otrzymała u Dawida, że Salomona pomazano na królestwo, co nsłyszawszyusłyszawszy Adonias uciekł.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Umierający Dawid nakazuje Salomonowi trzymać się Prawa Mojżesza, nie darować Joabowi przelanej krwi Abnera i Amazy, okazać życzliwość synom Barzillaja i ukarać Szimejego. Po pogrzebie Adoniasz prosi Batszebę o Abiszag z Szunem za żonę, a Salomon widzi w tym sięganie po królestwo i każe go zabić przez Benajasza. Kapłana Abiatara odsyła do Anatot, Joaba zabija przy rogach ołtarza, do których uciekł, a Szimejemu pozwala żyć w Jerozolimie, dopóki ten nie wyjedzie do Gat po zbiegłych sług.9 min

   Umierający Dawid nakazuje Salomonowi trzymać się Prawa Mojżesza, nie darować Joabowi przelanej krwi Abnera i Amazy, okazać życzliwość synom Barzillaja i ukarać Szimejego. Po pogrzebie Adoniasz prosi Batszebę o Abiszag z Szunem za żonę, a Salomon widzi w tym sięganie po królestwo i każe go zabić przez Benajasza. Kapłana Abiatara odsyła do Anatot, Joaba zabija przy rogach ołtarza, do których uciekł, a Szimejemu pozwala żyć w Jerozolimie, dopóki ten nie wyjedzie do Gat po zbiegłych sług.

   „Salomon zasiadł na tronie Dawida, swojego ojca, i jego królestwo umocniło się bardzo.”

   • testament Dawida
   • śmierć Adoniasza
   • kara dla Joaba
   • umocnienie królestwa

   Dawid przed swą śmiercią uczy Salomona, jakoby się miał zachować na królestwie, potem umarł: Salomon potem zabił Adoniasa, Semei i Abjathara: Joab téż zabit.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Salomon umacnia władzę, bierze za żonę córkę faraona i idzie złożyć tysiąc całopaleń na wielkiej wyżynie w Gibeonie. We śnie Pan pozwala mu prosić o cokolwiek, a on prosi nie o długie życie ani bogactwo, lecz o serce rozumne do sądzenia ludu, i otrzymuje ponadto to, o co nie prosił. Wkrótce dwie kobiety spierają się przed nim o żywe dziecko, a król każe przynieść miecz i rozciąć je na pół; prawdziwą matkę rozpoznaje po tym, że woli oddać syna niż patrzeć na jego śmierć.5 min

   Salomon umacnia władzę, bierze za żonę córkę faraona i idzie złożyć tysiąc całopaleń na wielkiej wyżynie w Gibeonie. We śnie Pan pozwala mu prosić o cokolwiek, a on prosi nie o długie życie ani bogactwo, lecz o serce rozumne do sądzenia ludu, i otrzymuje ponadto to, o co nie prosił. Wkrótce dwie kobiety spierają się przed nim o żywe dziecko, a król każe przynieść miecz i rozciąć je na pół; prawdziwą matkę rozpoznaje po tym, że woli oddać syna niż patrzeć na jego śmierć.

   „Dlatego daj swemu słudze serce rozumne, aby mógł sądzić Twój lud i rozeznawać między dobrem a złem.”

   • sen w Gibeonie
   • prośba o mądrość
   • wyrok nad dzieckiem

   Salomon pojąwszy żonę od Pharaona, króla Egipskiego, prosił Pana Boga o mądrość, i otrzymał ją, co się najprzód okazało przy rozsądku dwu niewiast o dzieci.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Spis dworu Salomona: kapłani, pisarze, kanclerz, dowódca wojska, przełożony domu i zarządca poboru, a obok nich dwunastu urzędników, z których każdy przez jeden miesiąc w roku dostarcza żywności na dwór, każdy w swojej krainie od Efraima po Gilead. Dalej podany jest dzienny przydział mąki, wołów, baranów i dziczyzny na stół królewski oraz liczba koni i wozów. Mądrość Salomona, większa niż mądrość Wschodu i Egiptu, obejmuje przypowieści, pieśni oraz wiedzę o drzewach, zwierzętach i rybach, i przyciąga słuchaczy ze wszystkich narodów.5 min

   Spis dworu Salomona: kapłani, pisarze, kanclerz, dowódca wojska, przełożony domu i zarządca poboru, a obok nich dwunastu urzędników, z których każdy przez jeden miesiąc w roku dostarcza żywności na dwór, każdy w swojej krainie od Efraima po Gilead. Dalej podany jest dzienny przydział mąki, wołów, baranów i dziczyzny na stół królewski oraz liczba koni i wozów. Mądrość Salomona, większa niż mądrość Wschodu i Egiptu, obejmuje przypowieści, pieśni oraz wiedzę o drzewach, zwierzętach i rybach, i przyciąga słuchaczy ze wszystkich narodów.

   „Juda i Izrael byli niezliczeni jak piasek morski; jedli, pili i radowali się.”

   • urzędnicy Salomona
   • dostawy dla dworu
   • mądrość Salomona

   Opisuje książęta i urzędniki Salomonowe, potrawy i stół jego, i pokój za niego, i liczbę przypowieści i piosnek jego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5Hiram, król Tyru, przysyła posłów do nowo namaszczonego Salomona, a ten odpowiada, że to on zbuduje dom imieniu Pana, czego Dawid nie mógł uczynić z powodu wojen. Umawiają się, że słudzy Hirama będą wycinać cedry i jodły na Libanie i spławiać je tratwami po morzu, a Salomon zapłaci pszenicą i oliwą; obaj zawierają przymierze. Na roboty idzie trzydzieści tysięcy ludzi zmieniających się na Libanie oraz siedemdziesiąt tysięcy tragarzy i osiemdziesiąt tysięcy kamieniarzy ciosających kamień pod fundament świątyni.3 min

   Hiram, król Tyru, przysyła posłów do nowo namaszczonego Salomona, a ten odpowiada, że to on zbuduje dom imieniu Pana, czego Dawid nie mógł uczynić z powodu wojen. Umawiają się, że słudzy Hirama będą wycinać cedry i jodły na Libanie i spławiać je tratwami po morzu, a Salomon zapłaci pszenicą i oliwą; obaj zawierają przymierze. Na roboty idzie trzydzieści tysięcy ludzi zmieniających się na Libanie oraz siedemdziesiąt tysięcy tragarzy i osiemdziesiąt tysięcy kamieniarzy ciosających kamień pod fundament świątyni.

   „Wydaj więc rozkaz, żeby twoi słudzy wycinali dla mnie cedry z Libanu, a moi słudzy niechaj będą razem z twoimi.”

   • cedry z Libanu
   • umowa z Hiramem
   • przygotowanie budowy

   Hiram, król Tyrski, byl w dobréj przyjaźni z Salomonem i dodał mu robotników na budowanie kościoła Panu Bogu, a Salomon go podejmował śpiżą.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Czwarty rok panowania Salomona, czterysta osiemdziesiąt lat po wyjściu z ziemi egipskiej, to początek budowy domu Pańskiego. Opis idzie od zewnątrz do wnętrza: wymiary domu i przedsionka, przybudówki wokół ścian, strop i okładziny cedrowe, a w głębi miejsce wyroczni obite złotem, z dwoma cherubami z drzewa oliwnego. Wymienione są też rzeźby palm, kwiatów i cherubów na ścianach i drzwiach oraz dziedziniec wewnętrzny. Pośrodku tego opisu Pan obiecuje Salomonowi, że zamieszka wśród synów Izraela, jeśli król będzie chodził według Jego przykazań.6 min

   Czwarty rok panowania Salomona, czterysta osiemdziesiąt lat po wyjściu z ziemi egipskiej, to początek budowy domu Pańskiego. Opis idzie od zewnątrz do wnętrza: wymiary domu i przedsionka, przybudówki wokół ścian, strop i okładziny cedrowe, a w głębi miejsce wyroczni obite złotem, z dwoma cherubami z drzewa oliwnego. Wymienione są też rzeźby palm, kwiatów i cherubów na ścianach i drzwiach oraz dziedziniec wewnętrzny. Pośrodku tego opisu Pan obiecuje Salomonowi, że zamieszka wśród synów Izraela, jeśli król będzie chodził według Jego przykazań.

   „Nie słychać było w domu ani młota, ani siekiery, ani żadnego narzędzia żelaznego podczas jego budowy.”

   • budowa świątyni
   • miejsce wyroczni
   • cheruby i palmy

   Kształt kościoła i budowanie jego, sieni, ołtarza, ubłagalnice, i tego wszystkiego ochędożność a ozdoba.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Trzynaście lat trwa budowa pałacu Salomona: dom Lasu Libanu na cedrowych słupach, dwa przysionki, sala tronowa i osobny dom dla córki faraona. Król sprowadza z Tyru Hirama, syna wdowy, biegłego w obróbce miedzi, i ten odlewa wyposażenie świątyni: dwa słupy z głowicami w kształcie lilii, nazwane Jachin i Booz, okrągłe morze stojące na dwunastu wołach, dziesięć podstawków na kołach z miednicami oraz kotły, misy i kropidlnice. Na koniec Salomon dodaje złote sprzęty do wnętrza domu i składa w skarbcu dary Dawida.9 min

   Trzynaście lat trwa budowa pałacu Salomona: dom Lasu Libanu na cedrowych słupach, dwa przysionki, sala tronowa i osobny dom dla córki faraona. Król sprowadza z Tyru Hirama, syna wdowy, biegłego w obróbce miedzi, i ten odlewa wyposażenie świątyni: dwa słupy z głowicami w kształcie lilii, nazwane Jachin i Booz, okrągłe morze stojące na dwunastu wołach, dziesięć podstawków na kołach z miednicami oraz kotły, misy i kropidlnice. Na koniec Salomon dodaje złote sprzęty do wnętrza domu i składa w skarbcu dary Dawida.

   „Postawił dwa słupy w przysionku świątynnym.”

   • pałac Salomona
   • rzemieślnik Hiram
   • morze z miedzi
   • sprzęty świątyni

   Pałac a dwór Salomonów budują, także i dom żony jego, a do kościoła Bożego rozmaite naczynia a sprzęty gotują.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8Kapłani wnoszą skrzynię przymierza z Syjonu do najświętszego miejsca nowej świątyni, a gdy wychodzą, obłok napełnia dom tak, że nie mogą pełnić służby. Salomon błogosławi zgromadzeniu, przypomina obietnicę daną Dawidowi i staje przed ołtarzem z rękami wyciągniętymi ku niebu. W długiej modlitwie prosi, żeby Pan wysłuchiwał z nieba wołania zanoszonego ku temu domowi: w sporach, w klęsce, w suszy, w głodzie i w niewoli, a także modlitw cudzoziemców. Poświęcenie zamyka ofiara z dwudziestu dwóch tysięcy wołów i święto trwające dwa razy po siedem dni.13 min

   Kapłani wnoszą skrzynię przymierza z Syjonu do najświętszego miejsca nowej świątyni, a gdy wychodzą, obłok napełnia dom tak, że nie mogą pełnić służby. Salomon błogosławi zgromadzeniu, przypomina obietnicę daną Dawidowi i staje przed ołtarzem z rękami wyciągniętymi ku niebu. W długiej modlitwie prosi, żeby Pan wysłuchiwał z nieba wołania zanoszonego ku temu domowi: w sporach, w klęsce, w suszy, w głodzie i w niewoli, a także modlitw cudzoziemców. Poświęcenie zamyka ofiara z dwudziestu dwóch tysięcy wołów i święto trwające dwa razy po siedem dni.

   „Kapłani nie mogli pozostać i pełnić służby z powodu obłoku, gdyż chwała Pańska napełniła dom Pański.”

   • przeniesienie skrzyni
   • obłok w świątyni
   • modlitwa Salomona
   • poświęcenie domu

   Archa Boża wniesiona do kościoła Bożego, mgła napełniła dom Boży: król Salomon po długiéj modlitwie, błogosławi ludu: i liczba wołów i owiec tych, które ofiarowano w dzień poświącania kościoła.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Pan ukazuje się Salomonowi po raz drugi, jak wcześniej w Gabaon, i obiecuje utrwalić jego tron, jeśli król będzie chodził w prostocie serca, ale ostrzega, że odstępstwo skończy się wygnaniem Izraela i pośmiewiskiem ze świątyni. Dalej wyliczone są przedsięwzięcia po dwudziestu latach budowania: dwadzieścia miast w Galilei oddanych Hiramowi, który nimi wzgardził, odbudowa Gazer, Mello i murów Jerozolimy, przymusowa robota potomków dawnych ludów ziemi. Na końcu Salomon buduje flotę nad Morzem Czerwonym, a jego żeglarze przywożą z Ofiru czterysta dwadzieścia talentów złota.5 min

   Pan ukazuje się Salomonowi po raz drugi, jak wcześniej w Gabaon, i obiecuje utrwalić jego tron, jeśli król będzie chodził w prostocie serca, ale ostrzega, że odstępstwo skończy się wygnaniem Izraela i pośmiewiskiem ze świątyni. Dalej wyliczone są przedsięwzięcia po dwudziestu latach budowania: dwadzieścia miast w Galilei oddanych Hiramowi, który nimi wzgardził, odbudowa Gazer, Mello i murów Jerozolimy, przymusowa robota potomków dawnych ludów ziemi. Na końcu Salomon buduje flotę nad Morzem Czerwonym, a jego żeglarze przywożą z Ofiru czterysta dwadzieścia talentów złota.

   „Poświęciłem ten dom, który zbudowałeś, aby umieścić tam Moje imię na wieki.”

   • drugie objawienie
   • ostrzeżenie dla króla
   • budowy Salomona
   • wyprawa do Ofiru

   Pan ukazawszy się powtóre Salomonowi, każe mu strzedz przykazania swego, zagrażając mu srodze, gdzieby ich nie chował: Salomon buduje wiele inszych miast, hołdowne sobie czyni narody, a posławszy wojsko wodą do Ophir, złota bardzo wiele nabrał.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10Królowa Saby przyjeżdża do Jerozolimy z wielbłądami wonności, złotem i drogimi kamieniami, żeby wypróbować Salomona zagadkami, a gdy widzi jego mądrość, dom, stół i służbę, przyznaje, że nie powiedziano jej nawet połowy. Na pożegnanie zostawia sto dwadzieścia talentów złota i otrzymuje królewskie dary. Dalej opisane są roczne dochody króla, tarcze i puklerze z kutego złota, tron z kości słoniowej z dwunastoma lwami na stopniach oraz okręty płynące co trzy lata do Tarszisz. Srebra jest w Jerozolimie tyle co kamieni, a konie i wozy sprowadza się z Egiptu.5 min

    Królowa Saby przyjeżdża do Jerozolimy z wielbłądami wonności, złotem i drogimi kamieniami, żeby wypróbować Salomona zagadkami, a gdy widzi jego mądrość, dom, stół i służbę, przyznaje, że nie powiedziano jej nawet połowy. Na pożegnanie zostawia sto dwadzieścia talentów złota i otrzymuje królewskie dary. Dalej opisane są roczne dochody króla, tarcze i puklerze z kutego złota, tron z kości słoniowej z dwunastoma lwami na stopniach oraz okręty płynące co trzy lata do Tarszisz. Srebra jest w Jerozolimie tyle co kamieni, a konie i wozy sprowadza się z Egiptu.

    „Królowa Saby usłyszała o sławie Salomona głoszonej w imię Pańskie i przybyła, by wystawić go na próbę zagadkami.”

    • królowa Saby
    • mądrość Salomona
    • bogactwo króla

    Saba królowa przyjechała, aby słyszała mądrość Salomona króla, któréj się dziwiła. Dary mu dała, i od niego wzięła. Tarcze złote poczynił, i królewską stolicę bardzo nakładną: i o hojności jego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

11. 11Rozdział 11Salomon na starość ulega obcym żonom, czci Asztartę, Molocha i Chamosa i stawia im zbory pod Jerozolimą. Pan ogłasza mu za to, że rozerwie królestwo i odda je słudze, lecz dopiero z ręki jego syna i nie w całości, ze względu na Dawida. Przeciw królowi powstają Adad Edomita i Rezin w Damaszku, a prorok Achiasz spotyka na drodze Jeroboama, rozdziera nowy płaszcz na dwanaście części i oddaje mu dziesięć pokoleń. Jeroboam ucieka do Egiptu i zostaje tam aż do śmierci Salomona, po którym rządy obejmuje jego syn Roboam.8 min

    Salomon na starość ulega obcym żonom, czci Asztartę, Molocha i Chamosa i stawia im zbory pod Jerozolimą. Pan ogłasza mu za to, że rozerwie królestwo i odda je słudze, lecz dopiero z ręki jego syna i nie w całości, ze względu na Dawida. Przeciw królowi powstają Adad Edomita i Rezin w Damaszku, a prorok Achiasz spotyka na drodze Jeroboama, rozdziera nowy płaszcz na dwanaście części i oddaje mu dziesięć pokoleń. Jeroboam ucieka do Egiptu i zostaje tam aż do śmierci Salomona, po którym rządy obejmuje jego syn Roboam.

    „Jego serce nie było całkowicie oddane Panu, jego Bogu, jak serce Dawida, jego ojca.”

    • obce żony
    • odstępstwo Salomona
    • podział królestwa
    • płaszcz Achiasza

    Salomon miał żon bardzo wiele, dla których zgłupiał; bo go były odwróciły od Pana Boga, i wzbudził nań Pan Bóg nieprzyjaciele. Adada, Rasona, Jeroboama. Achias prorok rozerwał królestwo i dał dziesięć pokolenia Jeroboamowi; Salomon królowawszy 40 lat, umarł.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

12. 12Rozdział 12Roboam przyjeżdża do Sychem, gdzie lud prosi o ulżenie jarzma nałożonego przez Salomona. Król odrzuca radę starszych, słucha młodzieńców i odpowiada, że do ciężarów ojca jeszcze doda, a bicze zamieni na kolczaste rózgi. Izrael odmawia mu wtedy posłuszeństwa, kamienuje poborcę Adorama i obiera królem Jeroboama, a przy Roboamie zostają tylko pokolenia Judy i Beniamina. Jeroboam, bojąc się, że lud wróci na ofiary do Jerozolimy, stawia dwa złote cielce w Betel i w Dan oraz ustanawia własnych kapłanów i własne święto.6 min

    Roboam przyjeżdża do Sychem, gdzie lud prosi o ulżenie jarzma nałożonego przez Salomona. Król odrzuca radę starszych, słucha młodzieńców i odpowiada, że do ciężarów ojca jeszcze doda, a bicze zamieni na kolczaste rózgi. Izrael odmawia mu wtedy posłuszeństwa, kamienuje poborcę Adorama i obiera królem Jeroboama, a przy Roboamie zostają tylko pokolenia Judy i Beniamina. Jeroboam, bojąc się, że lud wróci na ofiary do Jerozolimy, stawia dwa złote cielce w Betel i w Dan oraz ustanawia własnych kapłanów i własne święto.

    „I tak Izrael odpadł od domu Dawidowego aż do dnia dzisiejszego.”

    • podział królestwa
    • ciężkie jarzmo
    • złote cielce
    • bunt Izraela

    Roboam, że usłuchał młodéj rady, odstąpiło od niego dziesięcioro pokolenie, i był królem tylko nad dwojgiem, a Jeroboam nad dziesięciorgiem, który poczynił cielce na chwalenie.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

13. 13Rozdział 13Mąż Boży przychodzi z Judy do Betel i woła przeciw ołtarzowi, przy którym Jeroboam pali kadzidło: ołtarz pęka, a wyciągnięta po proroka ręka króla usycha i wraca do zdrowia dopiero po modlitwie. Posłany z zakazem jedzenia i picia w tym miejscu, mąż Boży daje się jednak zawrócić staremu prorokowi z Betel, który kłamie, że mówił do niego anioł. Za nieposłuszeństwo ginie w drodze od lwa, a stary prorok chowa go we własnym grobie. Jeroboam i po tym znaku nie porzuca ofiarników wyżyn.6 min

    Mąż Boży przychodzi z Judy do Betel i woła przeciw ołtarzowi, przy którym Jeroboam pali kadzidło: ołtarz pęka, a wyciągnięta po proroka ręka króla usycha i wraca do zdrowia dopiero po modlitwie. Posłany z zakazem jedzenia i picia w tym miejscu, mąż Boży daje się jednak zawrócić staremu prorokowi z Betel, który kłamie, że mówił do niego anioł. Za nieposłuszeństwo ginie w drodze od lwa, a stary prorok chowa go we własnym grobie. Jeroboam i po tym znaku nie porzuca ofiarników wyżyn.

    „A gdy odjechał, lew napotkał go na drodze i zabił.”

    • mąż Boży
    • uschnięta ręka
    • lew na drodze
    • ołtarz w Betel

    Mąż Boży prorokował w Bethel o skażeniu bałwochwalstwa: król Jeroboam wezwał go ku obiadu, a on nie chciał jeść, potem fałesznie zwiódł proroka, że u niego jadł: lew proroka Bożego udawił, i pogrzebion.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

14. 14Rozdział 14Zachorował Abiasz, syn Jeroboama, więc król wysyła żonę w przebraniu do niewidomego proroka Achiasza w Sylo. Prorok poznaje ją po kroku i zapowiada zagładę całego domu Jeroboama oraz śmierć dziecka, które umiera, gdy matka przekracza próg w Tirsie. Druga połowa zestawia panowanie Roboama w Judzie: ołtarze i gaje ofiarne na każdym wzgórzu, a w piątym roku Sziszak, król Egiptu, zabiera skarby świątyni i złote tarcze, jakie sporządził Salomon.6 min

    Zachorował Abiasz, syn Jeroboama, więc król wysyła żonę w przebraniu do niewidomego proroka Achiasza w Sylo. Prorok poznaje ją po kroku i zapowiada zagładę całego domu Jeroboama oraz śmierć dziecka, które umiera, gdy matka przekracza próg w Tirsie. Druga połowa zestawia panowanie Roboama w Judzie: ołtarze i gaje ofiarne na każdym wzgórzu, a w piątym roku Sziszak, król Egiptu, zabiera skarby świątyni i złote tarcze, jakie sporządził Salomon.

    „Żona Jeroboama wstała, poszła i przyszła do Tirsy. A gdy przestępowała próg domu, dziecko umarło.”

    • przebranie żony
    • upadek domu Jeroboama
    • łup Sziszaka
    • śmierć dziecka

    Achias prorok żonie Jeroboamowéj prorokuje przyszłe a złe rzeczy: o śmierci Jeroboamowego syna, i samego: o Nadabie królu, o grzechach Judzkich, przez które Pan nieprzyjaciela na nie przepuścił który wyłupił kościół Boży w Jeruzalem. O śmierci Roboama i namiastku jego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

15. 15Rozdział 15Cztery panowania jedno po drugim: Abiam trzy lata w Judzie, idący grzechami ojca, a po nim jego syn Asa przez czterdzieści jeden lat. Asa oczyszcza kraj z bałwochwalczych plugastw, odbiera godność księżnej własnej matce Maachie i pali jej bałwan nad Cedronem, lecz wyżyn nie rusza. W Izraelu Nadab panuje dwa lata i ginie pod Gibbetonem od spisku Baaszy, który zajmuje tron i wytępia cały ród Jeroboama. Przeciw twierdzy Rama Asa posyła srebro ze skarbców świątyni Ben-Hadadowi do Damaszku, żeby zerwał przymierze z Baaszą.6 min

    Cztery panowania jedno po drugim: Abiam trzy lata w Judzie, idący grzechami ojca, a po nim jego syn Asa przez czterdzieści jeden lat. Asa oczyszcza kraj z bałwochwalczych plugastw, odbiera godność księżnej własnej matce Maachie i pali jej bałwan nad Cedronem, lecz wyżyn nie rusza. W Izraelu Nadab panuje dwa lata i ginie pod Gibbetonem od spisku Baaszy, który zajmuje tron i wytępia cały ród Jeroboama. Przeciw twierdzy Rama Asa posyła srebro ze skarbców świątyni Ben-Hadadowi do Damaszku, żeby zerwał przymierze z Baaszą.

    „Wyżyn jednak nie usunął. Mimo to serce Asy było szczere wobec Pana przez wszystkie jego dni.”

    • reforma Asy
    • wyżyny
    • wojna z Baaszą
    • przymierze z Damaszkiem

    Abia królował nad ludem Judzkim, ten był złym; po śmierci jego królował syn jego Asa: ten téż umarł i stanął na jego miejscu Jozaphat dobry; król téż Izraelski Nadab umarł, a po nim królował Baasa, ten ze wszystkim rodem Jeroboamowym zginął.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

16. 16Rozdział 16Pięciu królów Izraela w jednym rozdziale i każdy kończy inaczej: Baasa umiera w Tirsie, jego syn Ela zostaje zamordowany pijany przez Zimriego, Zimri po siedmiu dniach panowania podpala nad sobą pałac, a lud dzieli się między Tibniego i Omriego. Omri zwycięża, kupuje górę od Szemera i buduje na niej Samarię. Po nim Achab bierze za żonę Jezabel, córkę króla sydońskiego, wznosi w Samarii ołtarz i świątynię Baala, a Chiel z Betel odbudowuje Jerycho.6 min

    Pięciu królów Izraela w jednym rozdziale i każdy kończy inaczej: Baasa umiera w Tirsie, jego syn Ela zostaje zamordowany pijany przez Zimriego, Zimri po siedmiu dniach panowania podpala nad sobą pałac, a lud dzieli się między Tibniego i Omriego. Omri zwycięża, kupuje górę od Szemera i buduje na niej Samarię. Po nim Achab bierze za żonę Jezabel, córkę króla sydońskiego, wznosi w Samarii ołtarz i świątynię Baala, a Chiel z Betel odbudowuje Jerycho.

    „Kupił górę Samarii od Szemera za dwa talenty srebra, zabudował ją i nadał miastu, które zbudował, imię Szemera, właściciela tej góry, nazywając je Samarią.”

    • spisek Zimriego
    • założenie Samarii
    • małżeństwo z Jezabel
    • kult Baala

    Posłan Jehu prorok do Baasy z proroctwem, on go zabił, sam potem téż zabit: po jego śmierci syn jego królował, i inni aż do Achaba złego: za którego z nowu budowano Jerycho, Achiel i Bethel.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

17. 17Rozdział 17Eliasz z Gileadu zapowiada Achabowi lata bez rosy i deszczu, a potem ukrywa się przy potoku Kerit, gdzie kruki przynoszą mu chleb i mięso rano i wieczorem. Gdy potok wysycha, idzie do Sarepty, do wdowy, której została garść mąki i nieco oliwy na ostatni posiłek, a od dnia, w którym piecze dla niego podpłomyk, garniec i dzbanek nie pustoszeją. Kiedy jej syn umiera, Eliasz zanosi go do swojej komnaty, rozciąga się nad nim trzykrotnie i oddaje matce żywego.4 min

    Eliasz z Gileadu zapowiada Achabowi lata bez rosy i deszczu, a potem ukrywa się przy potoku Kerit, gdzie kruki przynoszą mu chleb i mięso rano i wieczorem. Gdy potok wysycha, idzie do Sarepty, do wdowy, której została garść mąki i nieco oliwy na ostatni posiłek, a od dnia, w którym piecze dla niego podpłomyk, garniec i dzbanek nie pustoszeją. Kiedy jej syn umiera, Eliasz zanosi go do swojej komnaty, rozciąga się nad nim trzykrotnie i oddaje matce żywego.

    „Bo tak mówi Pan, Bóg Izraela: Garniec mąki nie opróżni się ani dzbanek oliwy nie wyczerpie aż do dnia, w którym Pan ześle deszcz na ziemię.”

    • susza
    • kruki nad potokiem
    • wdowa z Sarepty
    • wskrzeszenie syna

    Eliasz zawarł niebo, że deszcz nie szedł przez trzy lata, żywili go krucy najprzód, potem niewiasta Sarepta, któréjto mąki nigdy nie ubywało, ani oleju: umarłego syna jéj wskrzesił z umarłych.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

18. 18Rozdział 18W trzecim roku suszy Eliasz wraca do Achaba i spotyka po drodze Abdiasza, zarządcę pałacu, który ukrył stu proroków w jaskiniach przed Izebel. Na górze Karmel staje przeciw czterystu pięćdziesięciu prorokom Baala: dwa woły na dwóch ołtarzach, od rana krzyki i rany zadawane nożami, a potem ogień z nieba, który pożera ofiarę, drwa, kamienie i wodę z rowu. Lud pada na twarz, prorocy Baala giną nad potokiem Kiszon, a sługa wypatruje z Karmelu obłoku małego jak ludzka stopa. Spada wielki deszcz, a Eliasz biegnie przed wozem Achaba aż do Jizreela.8 min

    W trzecim roku suszy Eliasz wraca do Achaba i spotyka po drodze Abdiasza, zarządcę pałacu, który ukrył stu proroków w jaskiniach przed Izebel. Na górze Karmel staje przeciw czterystu pięćdziesięciu prorokom Baala: dwa woły na dwóch ołtarzach, od rana krzyki i rany zadawane nożami, a potem ogień z nieba, który pożera ofiarę, drwa, kamienie i wodę z rowu. Lud pada na twarz, prorocy Baala giną nad potokiem Kiszon, a sługa wypatruje z Karmelu obłoku małego jak ludzka stopa. Spada wielki deszcz, a Eliasz biegnie przed wozem Achaba aż do Jizreela.

    „Wówczas zstąpił ogień Pański i pożarł ofiarę całopalną, drwa i kamienie, a proch i wodę w rowie wylizał doszczętnie.”

    • dwa ołtarze
    • próba na Karmelu
    • prorocy Baala
    • koniec suszy

    Eliasz uczynił, że deszcz spadł na ziemię, Abdyas sto proroków żywił czasu głodu, ofiary ofiarowali księża bałwańscy, i Eliasz téż. Eliaszowę ofiarę ogień z nieba zapalił, a bałwańskich nie; Eliasz pobił księdze bałwańskie, a deszcz uczynił.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

19. 19Rozdział 19Po groźbie Jezabel Eliasz ucieka na pustynię, siada pod jałowcem i prosi o śmierć, a Anioł Pański dwa razy budzi go chlebem i wodą na czterdzieści dni drogi do Horebu. Przed jaskinią przechodzi wicher rozwalający skały, trzęsienie ziemi i ogień, ale w żadnym z nich Pana nie ma: jest w szmerze łagodnego wietrzyka. Potem dostaje trzy polecenia: namaścić Hazaela nad Syrią, Jehu nad Izraelem i Elizeusza na proroka, oraz zapowiedź siedmiu tysięcy, które nie ugięły kolan przed Baalem. Eliasz zarzuca swój płaszcz na Elizeusza orzącego w zaprzęgu dwunastu par wołów.4 min

    Po groźbie Jezabel Eliasz ucieka na pustynię, siada pod jałowcem i prosi o śmierć, a Anioł Pański dwa razy budzi go chlebem i wodą na czterdzieści dni drogi do Horebu. Przed jaskinią przechodzi wicher rozwalający skały, trzęsienie ziemi i ogień, ale w żadnym z nich Pana nie ma: jest w szmerze łagodnego wietrzyka. Potem dostaje trzy polecenia: namaścić Hazaela nad Syrią, Jehu nad Izraelem i Elizeusza na proroka, oraz zapowiedź siedmiu tysięcy, które nie ugięły kolan przed Baalem. Eliasz zarzuca swój płaszcz na Elizeusza orzącego w zaprzęgu dwunastu par wołów.

    „Po trzęsieniu ziemi pojawił się ogień, ale Pan nie był w ogniu. A po ogniu szmer łagodnego wietrzyka.”

    • ucieczka Eliasza
    • powiew na Horebie
    • powołanie Elizeusza
    • siedem tysięcy

    Eliasza przed Jezabel uchodzącego Anioł Pański na puszczy żywi, potem przyszedł na górę Horeb, Pan Bóg z nim rozmawiał i kazał mu pomazać dwu mężów na królestwo, jednego na Syryjskie, a drugiego na Izraelskie królestwo, a Elizeusza na proroctwo.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

20. 20Rozdział 20Benadad, król Syrii, z trzydziestu dwoma królami oblega Samarię i żąda od Achaba srebra, złota, żon i synów. Nieznany prorok obiecuje zwycięstwo przez giermków dowódców okręgowych, i dwustu trzydziestu dwóch ludzi rozbija w południe obóz, w którym Benadad pije z królami. Rok później Syryjczycy wracają na równinę pod Afek, licząc, że Bóg Izraela jest tylko Bogiem gór, i tracą sto tysięcy piechurów, a mur zawala się na kolejne tysiące. Achab wypuszcza pokonanego Benadada z przymierzem, za co prorok z prochem na twarzy ogłasza mu wyrok.8 min

    Benadad, król Syrii, z trzydziestu dwoma królami oblega Samarię i żąda od Achaba srebra, złota, żon i synów. Nieznany prorok obiecuje zwycięstwo przez giermków dowódców okręgowych, i dwustu trzydziestu dwóch ludzi rozbija w południe obóz, w którym Benadad pije z królami. Rok później Syryjczycy wracają na równinę pod Afek, licząc, że Bóg Izraela jest tylko Bogiem gór, i tracą sto tysięcy piechurów, a mur zawala się na kolejne tysiące. Achab wypuszcza pokonanego Benadada z przymierzem, za co prorok z prochem na twarzy ogłasza mu wyrok.

    „Tak mówi Pan: Ponieważ wypuściłeś z ręki człowieka zasługującego na śmierć, twoje życie odpowie za jego życie, a twój lud za jego lud.”

    • oblężenie Samarii
    • bitwa pod Afek
    • oszczędzony wróg
    • wyrok proroka

    Achab po dwakroć zwyciężył króla Syryjskiego, potem przymierze z nim uczynił, żywego zostawiwszy, dlaczego od proroka był karan.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

21. 21Rozdział 21Achab chce kupić winnicę Nabotha, która leży obok pałacu w Jizreel, a gdy ten odmawia oddania dziedzictwa ojców, król kładzie się twarzą do ściany i nie je. Jezebel pisze w jego imieniu listy do starszych miasta: post, dwóch fałszywych świadków i oskarżenie, po którym Nabotha wyprowadzają za miasto i kamienują. Eliasz zastaje Achaba już w zajętej winnicy i zapowiada, że psy będą lizać krew króla tam, gdzie lizały krew Nabotha, a Jezebel pożrą na polu Jizreel. Achab rozdziera szaty, wkłada włosiennicę i pości, więc Pan odkłada nieszczęście na dni jego syna.5 min

    Achab chce kupić winnicę Nabotha, która leży obok pałacu w Jizreel, a gdy ten odmawia oddania dziedzictwa ojców, król kładzie się twarzą do ściany i nie je. Jezebel pisze w jego imieniu listy do starszych miasta: post, dwóch fałszywych świadków i oskarżenie, po którym Nabotha wyprowadzają za miasto i kamienują. Eliasz zastaje Achaba już w zajętej winnicy i zapowiada, że psy będą lizać krew króla tam, gdzie lizały krew Nabotha, a Jezebel pożrą na polu Jizreel. Achab rozdziera szaty, wkłada włosiennicę i pości, więc Pan odkłada nieszczęście na dni jego syna.

    „Na tym miejscu, gdzie psy lizały krew Nabotha, będą też lizać twoją krew.”

    • winnica Nabotha
    • fałszywi świadkowie
    • dziedzictwo ojców
    • pokuta Achaba

    Achab zabił Nabotha dla winnice jego, Eliasz go o to karał: i upamiętawszy się czynił pokutę.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

22. 22Rozdział 22Jozafat, król Judy, przyjeżdża do króla Izraela i obaj wyruszają odebrać Ramot Gileadzkie. Czterystu proroków wróży powodzenie, tylko Micheasz, syn Jimly, widzi lud rozproszony jak owce bez pasterza i ducha kłamstwa w ustach tamtych proroków, za co dostaje w policzek i trafia do więzienia. W bitwie król Izraela walczy przebrany, lecz strzała wypuszczona na chybił trafił trafia go między napierśnik a zbroję, a psy zlizują jego krew przy sadzawce Samarii. Rozdział zamykają panowania Jozafata, który wyżyn nie usunął, i Ochozjasza, syna Achaba.9 min

    Jozafat, król Judy, przyjeżdża do króla Izraela i obaj wyruszają odebrać Ramot Gileadzkie. Czterystu proroków wróży powodzenie, tylko Micheasz, syn Jimly, widzi lud rozproszony jak owce bez pasterza i ducha kłamstwa w ustach tamtych proroków, za co dostaje w policzek i trafia do więzienia. W bitwie król Izraela walczy przebrany, lecz strzała wypuszczona na chybił trafił trafia go między napierśnik a zbroję, a psy zlizują jego krew przy sadzawce Samarii. Rozdział zamykają panowania Jozafata, który wyżyn nie usunął, i Ochozjasza, syna Achaba.

    „Na życie Pana, powiem tylko to, co Pan mi powie.”

    • prorocy dworscy
    • wyprawa na Ramot
    • duch kłamstwa
    • śmierć Achaba

    Zjechali się społu król Achab i Jozaphat, aby ciągnęli na wojnę, prorocy fałeszni fortunne rzeczy obiecowali, a Micheasz niefortunne, i był przeto wsadzon do kaźni, a zabit Achab na téj wojnie.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Księgi historyczne

Dwanaście ksiąg prowadzi opowieść od wejścia do Kanaanu, przez czasy sędziów i królów, aż do zburzenia Jerozolimy i powrotu z Babilonu. To historia pisana bez upiększeń: obok zwycięstw stoją wojny domowe, bałwochwalstwo władców i wygnanie.

• Księga Jozuego
• Księga Sędziów
• Księga Rut
• Pierwsza Księga Samuela
• Druga Księga Samuela
• Druga Księga Królewska
• Pierwsza Księga Kronik
• Druga Księga Kronik
• Księga Ezdrasza
• Księga Nehemiasza
• Księga Estery