Pierwsza Księga Samuela

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Elkana z Ramataim Sofim ma dwie żony: Peninna rodzi mu dzieci, a Anna jest bezdzietna i znosi drwiny rywalki. W Sylo Anna modli się w milczeniu i składa ślub, że jeśli Pan da jej syna, oddaje go na służbę i brzytwa nie dotknie jego głowy. Kapłan Heli bierze ją za pijaną, lecz po jej wyjaśnieniu odprawia ją w pokoju. Anna rodzi Samuela, a gdy odstawia go od piersi, przyprowadza chłopca do domu Pańskiego w Sylo i oddaje Panu.5 min

   Elkana z Ramataim Sofim ma dwie żony: Peninna rodzi mu dzieci, a Anna jest bezdzietna i znosi drwiny rywalki. W Sylo Anna modli się w milczeniu i składa ślub, że jeśli Pan da jej syna, oddaje go na służbę i brzytwa nie dotknie jego głowy. Kapłan Heli bierze ją za pijaną, lecz po jej wyjaśnieniu odprawia ją w pokoju. Anna rodzi Samuela, a gdy odstawia go od piersi, przyprowadza chłopca do domu Pańskiego w Sylo i oddaje Panu.

   „Po upływie dni Anna poczęła i urodziła syna, i nadała mu imię Samuel, ponieważ wyprosiła go u Pana.”

   • ślub Anny
   • modlitwa o syna
   • narodziny Samuela
   • kapłan Heli

   Jako Elkana miał dwie żony, jednę niepłodną, którą zwano Anna: ta prosiła Pana Boga o syna. I dał jéj Samuela, którego odchowawszy, ofiarowali Panu.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Anna dziękuje pieśnią za odmianę losu: Pan łamie łuk możnych, a słabym daje moc, nędzarza podnosi z prochu i sadza obok książąt. W Szilo synowie Helego, Ofni i Pinchas, wymuszają na ofiarujących surowe mięso i odwodzą lud od ofiar, a mały Samuel posługuje w lnianym efodzie. Przychodzi mąż Boży i zapowiada Helemu koniec jego rodu: obaj synowie umrą tego samego dnia, a Pan wzbudzi sobie wiernego kapłana.7 min

   Anna dziękuje pieśnią za odmianę losu: Pan łamie łuk możnych, a słabym daje moc, nędzarza podnosi z prochu i sadza obok książąt. W Szilo synowie Helego, Ofni i Pinchas, wymuszają na ofiarujących surowe mięso i odwodzą lud od ofiar, a mały Samuel posługuje w lnianym efodzie. Przychodzi mąż Boży i zapowiada Helemu koniec jego rodu: obaj synowie umrą tego samego dnia, a Pan wzbudzi sobie wiernego kapłana.

   „Nie ma świętego jak Pan, bo nie ma nikogo prócz Ciebie i nie ma potężnego jak Bóg nasz.”

   • pieśń Anny
   • synowie Helego
   • zapowiedź sądu
   • służba Samuela

   Pieśń Anny, matki Samuelowéj: złość synów Heli kapłana, karanie ojcowskie synów, ale nie potężne; Pan Bóg gromi i opowiada skaranie ich.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Samuel sypia w świątyni Pańskiej, gdzie stoi skrzynia Boża, a słowo Pańskie jest w tych dniach rzadkie. Trzy razy słyszy w nocy wołanie i biegnie do Helego, dopóki stary kapłan nie pojmuje, że woła Pan, i każe mu odpowiedzieć. Za czwartym razem Samuel słyszy zapowiedź sądu nad domem Helego, którego nieprawości nie zgładzą już żadne ofiary, i rano z lękiem powtarza to Helemu. Od Dan aż do Bersabee cały Izrael poznaje, że chłopiec jest wiernym prorokiem.3 min

   Samuel sypia w świątyni Pańskiej, gdzie stoi skrzynia Boża, a słowo Pańskie jest w tych dniach rzadkie. Trzy razy słyszy w nocy wołanie i biegnie do Helego, dopóki stary kapłan nie pojmuje, że woła Pan, i każe mu odpowiedzieć. Za czwartym razem Samuel słyszy zapowiedź sądu nad domem Helego, którego nieprawości nie zgładzą już żadne ofiary, i rano z lękiem powtarza to Helemu. Od Dan aż do Bersabee cały Izrael poznaje, że chłopiec jest wiernym prorokiem.

   „Mów, Panie, bo słucha sługa Twój.”

   • głos w nocy
   • powołanie Samuela
   • kara dla Helego

   Samuela Pan po czterykroć wołał, i zjawił mu, co miało Heli potkać: co mu zaś Samuel opowiada.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Izrael przegrywa z Filistynami pod Afek, więc starsi każą sprowadzić z Szilo Arkę Przymierza, licząc, że sama ich wybawi. Po drugiej bitwie ginie trzydzieści tysięcy pieszych, Arka zostaje zdobyta, a dwaj synowie Helego, Chofni i Pinchas, padają. Gdy posłaniec z rozdartą szatą przynosi tę wieść, sędziwy Heli spada z krzesła przy bramie, łamie kark i umiera. Jego synowa rodzi w tej samej godzinie i nazywa dziecko Ikabod.4 min

   Izrael przegrywa z Filistynami pod Afek, więc starsi każą sprowadzić z Szilo Arkę Przymierza, licząc, że sama ich wybawi. Po drugiej bitwie ginie trzydzieści tysięcy pieszych, Arka zostaje zdobyta, a dwaj synowie Helego, Chofni i Pinchas, padają. Gdy posłaniec z rozdartą szatą przynosi tę wieść, sędziwy Heli spada z krzesła przy bramie, łamie kark i umiera. Jego synowa rodzi w tej samej godzinie i nazywa dziecko Ikabod.

   „Chwała odeszła od Izraela, bo wzięta jest Arka Boża.”

   • utrata Arki
   • klęska pod Afek
   • śmierć Helego
   • imię Ikabod

   Philistyni porazili lud Izraelski po dwakroć, Archę Bożą wzięli, syny kapłana Heli pobili: Heli z stołka spadł, szyję złomił, niewiastka jego przy porodzeniu umarła.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5Filistyni przenoszą zdobytą skrzynię Bożą z Kamienia Pomocy do Aszdodu i stawiają ją w świątyni Dagona. Dwa razy z rzędu znajdują swojego boga leżącego twarzą na ziemi przed skrzynią, a za drugim razem z odciętą głową i dłońmi na progu. Mieszkańców miasta dotykają wrzody, pola zalewają myszy i wybucha zaraza, więc władcy filistyńscy wożą skrzynię do Gat i do Ekronu. Wszędzie powtarza się ta sama plaga, a mieszkańcy Ekronu żądają, by skrzynia wróciła na swoje miejsce.3 min

   Filistyni przenoszą zdobytą skrzynię Bożą z Kamienia Pomocy do Aszdodu i stawiają ją w świątyni Dagona. Dwa razy z rzędu znajdują swojego boga leżącego twarzą na ziemi przed skrzynią, a za drugim razem z odciętą głową i dłońmi na progu. Mieszkańców miasta dotykają wrzody, pola zalewają myszy i wybucha zaraza, więc władcy filistyńscy wożą skrzynię do Gat i do Ekronu. Wszędzie powtarza się ta sama plaga, a mieszkańcy Ekronu żądają, by skrzynia wróciła na swoje miejsce.

   „Niech skrzynia Boga Izraelskiego nie pozostaje wśród nas, bo Jego ręka ciąży twardo na nas i na Dagonie, naszym bogu.”

   • skrzynia u Filistynów
   • upadek Dagona
   • wrzody i myszy

   Philistynowie Archę Bożą postawili wedle bałwana Dagon, tedy bałwan padł przed Archą, i połamał się: Pan Bóg karze Philistyny niemocami i myszami, i odesłali Archę Philistynowie.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Po siedmiu miesiącach Filistyni pytają swoich kapłanów i wróżbitów, jak odesłać skrzynię Pańską, a ci każą dołożyć pięć złotych podobizn guzów i pięć złotych myszy jako ofiarę za grzech. Skrzynię stawia się na nowym wozie, zaprzęga dwie karmiące krowy i puszcza wolno; krowy idą prosto do Bet-Szemesz, gdzie żniwiarze przyjmują je z radością i składają na całopalenie. Pan razi jednak tych, którzy zaglądali do skrzyni, więc przerażeni mieszkańcy wzywają ludzi z Kiriat-Jearim, żeby ją zabrali do siebie.4 min

   Po siedmiu miesiącach Filistyni pytają swoich kapłanów i wróżbitów, jak odesłać skrzynię Pańską, a ci każą dołożyć pięć złotych podobizn guzów i pięć złotych myszy jako ofiarę za grzech. Skrzynię stawia się na nowym wozie, zaprzęga dwie karmiące krowy i puszcza wolno; krowy idą prosto do Bet-Szemesz, gdzie żniwiarze przyjmują je z radością i składają na całopalenie. Pan razi jednak tych, którzy zaglądali do skrzyni, więc przerażeni mieszkańcy wzywają ludzi z Kiriat-Jearim, żeby ją zabrali do siebie.

   „Któż zdoła ostać się przed obliczem Pana, Boga świętego?”

   • zwrot skrzyni
   • złote myszy
   • krowy z wozem
   • kara w Bet-Szemesz

   Odesłano Archę z dary, na wozie nowym, krowy od cieląt odjąwszy, i przywieziona do Bethsames, a Bethsamczykowie pomarli dla Archy, i posłali posły, aby ją wzięto do Karyathyarym.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Skrzynia Pańska stoi dwadzieścia lat w Kiriat-Jearim, w domu Aminadaba, a Samuel wzywa cały dom Izraela, żeby odrzucił Baalów i Asztarty i służył jednemu Panu. Lud zbiera się w Mispa, wylewa wodę przed Panem, pości i wyznaje grzech, a gdy nadciągają Filistyni, Samuel składa całopalenie z jagnięcia i woła do Pana. Pan grzmi nad wrogami, Izrael rozbija ich aż pod Bet-Kar, a Samuel stawia kamień i nazywa to miejsce Kamieniem Pomocy. Przez resztę życia obchodzi Betel, Gilgal i Mispa, sądząc Izraela.3 min

   Skrzynia Pańska stoi dwadzieścia lat w Kiriat-Jearim, w domu Aminadaba, a Samuel wzywa cały dom Izraela, żeby odrzucił Baalów i Asztarty i służył jednemu Panu. Lud zbiera się w Mispa, wylewa wodę przed Panem, pości i wyznaje grzech, a gdy nadciągają Filistyni, Samuel składa całopalenie z jagnięcia i woła do Pana. Pan grzmi nad wrogami, Izrael rozbija ich aż pod Bet-Kar, a Samuel stawia kamień i nazywa to miejsce Kamieniem Pomocy. Przez resztę życia obchodzi Betel, Gilgal i Mispa, sądząc Izraela.

   „Jeśli z całego serca waszego nawracacie się do Pana, wyrzućcie spośród siebie obcych bogów, Baalów i Asztarty, i przygotujcie serca wasze dla Pana, i służcie tylko Jemu.”

   • nawrócenie Izraela
   • zgromadzenie w Mispa
   • kamień Pomocy

   Archa do Karyathyarym przywieziona do domu Aminadabowego: za upomnieniem Samuelowem lud Izraelski nawrócił się do Pana, i porazili Philistyny za modlitwą Samuelową.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8Samuel starzeje się i ustanawia sędziami swoich synów, lecz Joel i Abia biorą łapówki i wypaczają sprawiedliwość. Starsi Izraela przychodzą do Ramaty i żądają króla, jakiego mają inne narody; Pan każe Samuelowi ustąpić, bo lud odrzucił nie jego, lecz samego Pana. Samuel wylicza więc prawo króla: zabierze synów do rydwanów, córki do kuchni, najlepsze pola i winnice, dziesięcinę ze zboża i trzód, a lud stanie się jego niewolnikiem. Mimo ostrzeżenia lud powtarza żądanie, a Pan poleca ustanowić króla.3 min

   Samuel starzeje się i ustanawia sędziami swoich synów, lecz Joel i Abia biorą łapówki i wypaczają sprawiedliwość. Starsi Izraela przychodzą do Ramaty i żądają króla, jakiego mają inne narody; Pan każe Samuelowi ustąpić, bo lud odrzucił nie jego, lecz samego Pana. Samuel wylicza więc prawo króla: zabierze synów do rydwanów, córki do kuchni, najlepsze pola i winnice, dziesięcinę ze zboża i trzód, a lud stanie się jego niewolnikiem. Mimo ostrzeżenia lud powtarza żądanie, a Pan poleca ustanowić króla.

   „Nie ciebie bowiem odrzucili, lecz Mnie – żebym nie królował nad nimi.”

   • żądanie króla
   • prawo królewskie
   • synowie Samuela

   Że synowie Samuelowi byli łakomi, przeto lud prosił o króla: któremu Samuel z rozkazania Pańskiego przekłada prawo królewskie.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Saul, syn Kisza z pokolenia Beniamina, rusza ze sługą szukać zaginionych oślic ojca i obchodzi kolejne ziemie bez skutku. W ziemi Suf sługa radzi zapytać męża Bożego, więc idą do miasta, gdzie Samuel ma właśnie błogosławić ofiarę na wyżynie. Pan uprzedził go dzień wcześniej, że przyjdzie człowiek z ziemi Beniamina, którego trzeba namaścić na wodza. Samuel wita Saula, mówi mu, że oślice się znalazły, sadza go na czele zaproszonych, każe podać odłożoną łopatkę, a nad ranem wyprowadza go za miasto.6 min

   Saul, syn Kisza z pokolenia Beniamina, rusza ze sługą szukać zaginionych oślic ojca i obchodzi kolejne ziemie bez skutku. W ziemi Suf sługa radzi zapytać męża Bożego, więc idą do miasta, gdzie Samuel ma właśnie błogosławić ofiarę na wyżynie. Pan uprzedził go dzień wcześniej, że przyjdzie człowiek z ziemi Beniamina, którego trzeba namaścić na wodza. Samuel wita Saula, mówi mu, że oślice się znalazły, sadza go na czele zaproszonych, każe podać odłożoną łopatkę, a nad ranem wyprowadza go za miasto.

   „O tej samej porze co teraz, jutro poślę do ciebie mężczyznę z ziemi Beniamina. Namaścisz go na wodza nad moim ludem izraelskim.”

   • zaginione oślice
   • spotkanie z Samuelem
   • wybór Saula

   Saul szukając oślic ojcowych przyszedł do Samuela, a on go i na obiad podejmował, i na noc zostawił.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10Samuel wylewa Saulowi na głowę bańkę oliwy, całuje go i zapowiada trzy znaki: dwóch ludzi przy grobie Racheli, trzech pielgrzymów pod dębem Tabor i gromadę proroków przy Wzgórzu Bożym. Wszystko spełnia się tego samego dnia, Duch Pański ogarnia Saula, a zdumieni znajomi pytają: czy i Saul wśród proroków? Stryjowi Saul mówi tylko o oślicach, o królestwie milczy. W Mispa losowanie wskazuje pokolenie Beniamina i jego samego, a gdy staje w tłumie o głowę wyższy, lud woła: niech żyje król.5 min

    Samuel wylewa Saulowi na głowę bańkę oliwy, całuje go i zapowiada trzy znaki: dwóch ludzi przy grobie Racheli, trzech pielgrzymów pod dębem Tabor i gromadę proroków przy Wzgórzu Bożym. Wszystko spełnia się tego samego dnia, Duch Pański ogarnia Saula, a zdumieni znajomi pytają: czy i Saul wśród proroków? Stryjowi Saul mówi tylko o oślicach, o królestwie milczy. W Mispa losowanie wskazuje pokolenie Beniamina i jego samego, a gdy staje w tłumie o głowę wyższy, lud woła: niech żyje król.

    „Oto Pan namaścił cię na wodza nad swoim dziedzictwem.”

    • namaszczenie Saula
    • trzy znaki
    • losowanie w Mispa
    • okrzyk ludu

    Samuel pomazał na królestwo Saula, opowiedział mu znaki téj rzeczy, potem o jego potwierdzeniu na królestwo.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

11. 11Rozdział 11Naas Ammonita oblega Jabes w Gileadzie i zgadza się na przymierze tylko pod warunkiem, że wyłupi mieszkańcom prawe oko. Starsi wypraszają siedem dni na szukanie pomocy, a gdy wieść dochodzi do Gibea, Saul wraca z pola za wołami, wpada w gniew, rąbie parę wołów na kawałki i rozsyła je po granicach Izraela jako wezwanie. Zebrany lud rusza trzema oddziałami i bije Ammonitów podczas porannej straży. Saul nie pozwala karać tych, którzy wcześniej go lekceważyli, a w Gilgal lud odnawia jego królestwo przed Panem.3 min

    Naas Ammonita oblega Jabes w Gileadzie i zgadza się na przymierze tylko pod warunkiem, że wyłupi mieszkańcom prawe oko. Starsi wypraszają siedem dni na szukanie pomocy, a gdy wieść dochodzi do Gibea, Saul wraca z pola za wołami, wpada w gniew, rąbie parę wołów na kawałki i rozsyła je po granicach Izraela jako wezwanie. Zebrany lud rusza trzema oddziałami i bije Ammonitów podczas porannej straży. Saul nie pozwala karać tych, którzy wcześniej go lekceważyli, a w Gilgal lud odnawia jego królestwo przed Panem.

    „Nikt nie zginie tego dnia, bo dziś Pan dokonał wybawienia w Izraelu.”

    • oblężenie Jabes
    • porąbane woły
    • wybawienie Gileadu
    • odnowienie królestwa

    Jako Saul ratował a bronił męże z Jabes Galaad, od Naazona, króla Ammońskiego, a po téj porażce odnowiło się jego królestwo.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

12. 12Rozdział 12Samuel oddaje ludowi urząd i żąda, by przed Panem i Jego Pomazańcem powiedziano, czy wziął komuś wołu lub osła albo przyjął łapówkę; lud przyznaje, że jego ręce są czyste. Potem przypomina dzieje: wołanie ojców w Egipcie, Mojżesza i Aarona, oddanie w ręce Sysary i Filistynów, posłanie Jerubaala, Bedana i Jeftego. Żądanie króla nazywa złem, a na dowód wzywa Pana, który w czasie żniw pszenicznych zsyła gromy i deszcz. Przestraszony lud prosi o modlitwę, a Samuel ostrzega, że trwanie w złości zgubi i lud, i króla.5 min

    Samuel oddaje ludowi urząd i żąda, by przed Panem i Jego Pomazańcem powiedziano, czy wziął komuś wołu lub osła albo przyjął łapówkę; lud przyznaje, że jego ręce są czyste. Potem przypomina dzieje: wołanie ojców w Egipcie, Mojżesza i Aarona, oddanie w ręce Sysary i Filistynów, posłanie Jerubaala, Bedana i Jeftego. Żądanie króla nazywa złem, a na dowód wzywa Pana, który w czasie żniw pszenicznych zsyła gromy i deszcz. Przestraszony lud prosi o modlitwę, a Samuel ostrzega, że trwanie w złości zgubi i lud, i króla.

    „Bójcie się więc Pana i służcie Mu szczerze i z całego serca, bo widzieliście wielkie rzeczy, które uczynił wśród was.”

    • pożegnanie Samuela
    • uczciwość sędziego
    • gromy i deszcz
    • wierność Panu

    Samuel dla dziatek swych, okazuje się być niewinnym we wszem ludu Izraelskiemu. Izraela karze z niewdzięczności, znaki z nieba ukazane: upomina lud, aby się trzymał Pana, Boga swego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

13. 13Rozdział 13Jonatan rozbija filistyńską straż w Gibea, a Saul każe trąbić na całą ziemię, więc Filistyni ściągają pod Machmas niezliczone wozy i jeźdźców. Przerażeni Izraelici kryją się w jaskiniach i studniach, lud rozchodzi się od Saula, a ten po siedmiu dniach bezowocnego czekania sam składa całopalenie. Samuel przybywa tuż po ofierze i oznajmia, że królestwo Saula się nie ostoi. Zostaje przy nim sześciuset ludzi, a w całym Izraelu nie ma kowala, bo Filistyni nie pozwalają Hebrajczykom kuć mieczy.4 min

    Jonatan rozbija filistyńską straż w Gibea, a Saul każe trąbić na całą ziemię, więc Filistyni ściągają pod Machmas niezliczone wozy i jeźdźców. Przerażeni Izraelici kryją się w jaskiniach i studniach, lud rozchodzi się od Saula, a ten po siedmiu dniach bezowocnego czekania sam składa całopalenie. Samuel przybywa tuż po ofierze i oznajmia, że królestwo Saula się nie ostoi. Zostaje przy nim sześciuset ludzi, a w całym Izraelu nie ma kowala, bo Filistyni nie pozwalają Hebrajczykom kuć mieczy.

    „Postąpiłeś głupio i nie zachowałeś przykazania Pana, twojego Boga, które ci nakazał.”

    • pobita straż filistyńska
    • przedwczesna ofiara Saula
    • brak kowali

    Jonathas, syn Saulów, poraził Philistyny, Saul ofiary ofiarował, Samuel go o to karze, i fortel, którym podeszli Philistynowie lud Izraelski.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

14. 14Rozdział 14Jonatan z giermkiem przekrada się między skałami Boses i Sene do straży filistyńskiej i zabija około dwudziestu ludzi. W obozie wybucha panika, Filistyni biją się między sobą, a Saul rusza do bitwy i zaprzysięga lud, że nikt nie zje chleba przed wieczorem. Jonatan nie słyszał przysięgi i kosztuje leśnego miodu, więc losowanie wskazuje jego winę, a ojciec skazuje go na śmierć; lud jednak wykupuje go od kary. Na koniec idzie przegląd wojen Saula oraz imiona jego dzieci i dowódcy Abnera.9 min

    Jonatan z giermkiem przekrada się między skałami Boses i Sene do straży filistyńskiej i zabija około dwudziestu ludzi. W obozie wybucha panika, Filistyni biją się między sobą, a Saul rusza do bitwy i zaprzysięga lud, że nikt nie zje chleba przed wieczorem. Jonatan nie słyszał przysięgi i kosztuje leśnego miodu, więc losowanie wskazuje jego winę, a ojciec skazuje go na śmierć; lud jednak wykupuje go od kary. Na koniec idzie przegląd wojen Saula oraz imiona jego dzieci i dowódcy Abnera.

    „Może Pan stanie po naszej stronie, bo Panu nie jest trudno dać ocalenie przez wielu lub przez niewielu.”

    • wyprawa Jonatana
    • panika w obozie
    • przysięga Saula
    • miód w lesie

    Jonathas, syn Saulów, z swym kopiennikiem poraził wojsko Philiatyńskie, ale po zwycięstwie, że przeciw przysiędze ojcowskiéj miodu skosztował, zaledwie za przyczyną ludu śmierci uszedł.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

15. 15Rozdział 15Samuel przekazuje Saulowi rozkaz wytępienia Amaleka wraz z całym dobytkiem. Saul bije Amaleka od Hewili aż po Sur, lecz oszczędza króla Agaga oraz najlepsze owce i bydło, tłumacząc, że lud chciał złożyć je w ofierze. Samuel odpowiada, że posłuszeństwo głosowi Pańskiemu waży więcej niż całopalenia, i oznajmia odrzucenie Saula; gdy prorok odchodzi, Saul chwyta kraj jego płaszcza, który się odrywa. Na końcu Samuel sam rozsiekuje Agaga w Gilgal i nie widzi już Saula do śmierci.6 min

    Samuel przekazuje Saulowi rozkaz wytępienia Amaleka wraz z całym dobytkiem. Saul bije Amaleka od Hewili aż po Sur, lecz oszczędza króla Agaga oraz najlepsze owce i bydło, tłumacząc, że lud chciał złożyć je w ofierze. Samuel odpowiada, że posłuszeństwo głosowi Pańskiemu waży więcej niż całopalenia, i oznajmia odrzucenie Saula; gdy prorok odchodzi, Saul chwyta kraj jego płaszcza, który się odrywa. Na końcu Samuel sam rozsiekuje Agaga w Gilgal i nie widzi już Saula do śmierci.

    „Posłuszeństwo jest lepsze niż ofiara, a uległość lepsza niż tłuszcz barani.”

    • wyprawa na Amaleka
    • oszczędzony Agag
    • odrzucenie Saula
    • rozdarty płaszcz

    Samuel z rozkazania Bożego Saulowi Amalekity rozkazał wygubić. Ale on to przestąpiwszy, i króla Agag i co lepsze plony zachował: przeco Samuel go karze, przekładając posłuszeństwo nad ofiary. Potem sam Samuel zabił Agag, a Saula od Pana porzuconego żałuje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

16. 16Rozdział 16Pan posyła Samuela z rogiem oliwy do Betlejem, do Jessego, bo wybrał króla spośród jego synów. Siedmiu starszych braci przechodzi przed prorokiem i żaden nie zostaje wybrany, bo Pan ocenia nie wzrost ani wygląd, lecz serce. Dopiero najmłodszy, wezwany od owiec, zostaje namaszczony pośród braci i Duch Pański spoczywa na Dawidzie. Saula nęka tymczasem zły duch, więc słudzy sprowadzają na dwór dobrego harfistę i okazuje się nim ten sam Dawid, którego gra przynosi królowi ulgę.4 min

    Pan posyła Samuela z rogiem oliwy do Betlejem, do Jessego, bo wybrał króla spośród jego synów. Siedmiu starszych braci przechodzi przed prorokiem i żaden nie zostaje wybrany, bo Pan ocenia nie wzrost ani wygląd, lecz serce. Dopiero najmłodszy, wezwany od owiec, zostaje namaszczony pośród braci i Duch Pański spoczywa na Dawidzie. Saula nęka tymczasem zły duch, więc słudzy sprowadzają na dwór dobrego harfistę i okazuje się nim ten sam Dawid, którego gra przynosi królowi ulgę.

    „Człowiek patrzy na to, co widoczne, a Pan patrzy na serce.”

    • namaszczenie Dawida
    • róg oliwy
    • zły duch Saula
    • gra na harfie

    Wzgardziwszy Pan Saula, Dawida na królestwo Samuel pomazał. Dawid grając na harfie przed Saulem, nieco mu pomocy przynosił, na trapienie, które cierpiał od złego ducha.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

17. 17Rozdział 17Filistyni i Izrael stają obozami po dwóch stronach doliny Terebintu, a Goliat z Gat przez czterdzieści dni wyzywa szyki izraelskie na pojedynek. Dawid, przysłany przez Isaja z chlebem i serami dla braci, słyszy urąganie i zgłasza się do Saula, powołując się na lwa i niedźwiedzia, które zabił przy trzodzie. Odrzuca królewską zbroję, bierze kij, pięć gładkich kamieni z potoku i procę, a pierwszym rzutem trafia Filistyna w czoło. Odcina mu głowę jego własnym mieczem, Filistyni uciekają, a Saul pyta Abnera, czyim synem jest ten młodzieniec.10 min

    Filistyni i Izrael stają obozami po dwóch stronach doliny Terebintu, a Goliat z Gat przez czterdzieści dni wyzywa szyki izraelskie na pojedynek. Dawid, przysłany przez Isaja z chlebem i serami dla braci, słyszy urąganie i zgłasza się do Saula, powołując się na lwa i niedźwiedzia, które zabił przy trzodzie. Odrzuca królewską zbroję, bierze kij, pięć gładkich kamieni z potoku i procę, a pierwszym rzutem trafia Filistyna w czoło. Odcina mu głowę jego własnym mieczem, Filistyni uciekają, a Saul pyta Abnera, czyim synem jest ten młodzieniec.

    „Ty idziesz na mnie z mieczem, z oszczepem i z tarczą, a ja idę na ciebie w imię Pana zastępów, Boga szyków izraelskich, którym urągałeś.”

    • pojedynek z Goliatem
    • kamień z procy
    • odwaga Dawida

    Philistynowie się zebrali na lud Izraelski z Goliathem, którego Dawid z proce zabił, i uciąwszy głowę przyniósł Saulowi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

18. 18Rozdział 18Po pojedynku dusza Jonatana łączy się z duszą Dawida; królewicz zawiera z nim przymierze i oddaje mu swoją szatę, miecz, łuk i pas rycerski. Kobiety witają wracające wojsko pieśnią o tysiącu Saula i dziesięciu tysiącach Dawida, więc król patrzy na niego krzywym okiem i rzuca w niego oszczepem. Saul odsyła go na dowództwo tysiąca, obiecuje mu Merab, a wydaje ją Adrielowi, potem stawia za Michal posag ze stu napletków filistyńskich, licząc na śmierć Dawida. Dawid wraca z dwustoma i dostaje Michal za żonę.5 min

    Po pojedynku dusza Jonatana łączy się z duszą Dawida; królewicz zawiera z nim przymierze i oddaje mu swoją szatę, miecz, łuk i pas rycerski. Kobiety witają wracające wojsko pieśnią o tysiącu Saula i dziesięciu tysiącach Dawida, więc król patrzy na niego krzywym okiem i rzuca w niego oszczepem. Saul odsyła go na dowództwo tysiąca, obiecuje mu Merab, a wydaje ją Adrielowi, potem stawia za Michal posag ze stu napletków filistyńskich, licząc na śmierć Dawida. Dawid wraca z dwustoma i dostaje Michal za żonę.

    „Saul pobił tysiąc, a Dawid dziesięć tysięcy.”

    • przymierze z Jonatanem
    • pieśń kobiet
    • zawiść Saula
    • małżeństwo z Michal

    Dawid z Jonathą uczynił przymierze. Saul usłyszawszy, co o sobie, co o Dawidzie mawiano: wzruszony duchem złym, stara się zabić Dawida. A Merob, córkę swą, którą jemu miał dać, dał innemu: a Dawidowi dał Michol młodszą.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

19. 19Rozdział 19Saul mówi otwarcie o zabiciu Dawida, lecz Jonatan broni go przed ojcem i wymusza na nim przysięgę, że zięć nie zginie. Po kolejnym zwycięstwie zły duch znów opada króla, który ciska oszczepem w grającego Dawida, a wieczorem obstawia jego dom strażą. Michol spuszcza męża przez okno, do łoża kładzie posąg z kozią skórą u głowy i zwodzi posłańców. Dawid ucieka do Samuela w Rama, a wysłani po niego słudzy i w końcu sam Saul zaczynają prorokować.4 min

    Saul mówi otwarcie o zabiciu Dawida, lecz Jonatan broni go przed ojcem i wymusza na nim przysięgę, że zięć nie zginie. Po kolejnym zwycięstwie zły duch znów opada króla, który ciska oszczepem w grającego Dawida, a wieczorem obstawia jego dom strażą. Michol spuszcza męża przez okno, do łoża kładzie posąg z kozią skórą u głowy i zwodzi posłańców. Dawid ucieka do Samuela w Rama, a wysłani po niego słudzy i w końcu sam Saul zaczynają prorokować.

    „Michol wzięła posąg i położyła go na łożu, a u jego głowy ułożyła kozią skórę z sierścią i przykryła go szatą.”

    • ucieczka Dawida
    • posąg w łożu
    • oszczep Saula
    • prorokowanie w Najocie

    Saul gdy Dawida jawnie zabić chciał, Jonathas rozwiódł mu to i ubłagał, ale gdy zaś przed nim grał, powtóre go przebić chciał: potem uciekł do Samuela, tamże prorokowali.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

20. 20Rozdział 20Dawid przychodzi do Jonatana i pyta, czym zawinił, że Saul szuka jego życia. Umawiają się, że Dawid nie zasiądzie do uczty na nów księżyca, a Jonatan sprawdzi zamiary ojca i da znać trzema strzałami wystrzelonymi przy kamieniu Ezel. Przy stole Saul wybucha gniewem na wieść o wyjeździe do Betlejem, lży syna i rzuca w niego oszczepem, więc Jonatan wie już wszystko. Nazajutrz w polu umówionym znakiem odprawia Dawida; obaj płaczą i powtarzają przysięgę.8 min

    Dawid przychodzi do Jonatana i pyta, czym zawinił, że Saul szuka jego życia. Umawiają się, że Dawid nie zasiądzie do uczty na nów księżyca, a Jonatan sprawdzi zamiary ojca i da znać trzema strzałami wystrzelonymi przy kamieniu Ezel. Przy stole Saul wybucha gniewem na wieść o wyjeździe do Betlejem, lży syna i rzuca w niego oszczepem, więc Jonatan wie już wszystko. Nazajutrz w polu umówionym znakiem odprawia Dawida; obaj płaczą i powtarzają przysięgę.

    „Obaj przysięgaliśmy w imię Pańskie, mówiąc: niech Pan będzie między mną i tobą, i między moim potomstwem i twoim potomstwem na wieki.”

    • przymierze przyjaciół
    • uczta na nów
    • znak trzech strzał
    • gniew Saula

    Jonathas powtórzywszy przymierze z Dawidem, usiłuje u ojca przejednać gniew Dawidowi, lecz próżno: przecię go jednak z ręku jego znakiem trzech strzał wyswobodził.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

21. 21Rozdział 21Dawid przychodzi sam do Nob i mówi kapłanowi Achimelechowi, że jest w tajnej sprawie króla, a potem prosi o chleb. Kapłan ma tylko chleby pokładne zdjęte sprzed oblicza Pańskiego i wydaje je po upewnieniu się o czystości sług; daje też Dawidowi miecz Goliata, zawinięty w płaszcz za efodem. Całą scenę widzi Doeg Idumejczyk, najpotężniejszy z pasterzy Saula. Dawid uchodzi dalej do Achisa, króla Gat, a gdy słudzy rozpoznają w nim pogromcę Filistynów, udaje szaleńca i dobija się o wrota bramy.3 min

    Dawid przychodzi sam do Nob i mówi kapłanowi Achimelechowi, że jest w tajnej sprawie króla, a potem prosi o chleb. Kapłan ma tylko chleby pokładne zdjęte sprzed oblicza Pańskiego i wydaje je po upewnieniu się o czystości sług; daje też Dawidowi miecz Goliata, zawinięty w płaszcz za efodem. Całą scenę widzi Doeg Idumejczyk, najpotężniejszy z pasterzy Saula. Dawid uchodzi dalej do Achisa, króla Gat, a gdy słudzy rozpoznają w nim pogromcę Filistynów, udaje szaleńca i dobija się o wrota bramy.

    „Kapłan dał mu więc chleb poświęcony, bo nie było tam innego chleba poza chlebami pokładnymi, które zostały zabrane sprzed oblicza Pańskiego, aby położyć chleby świeże.”

    • chleby pokładne
    • miecz Goliata
    • udawane szaleństwo
    • ucieczka do Gat

    Dawid uchodząc Saulowi, przyszedł do Nobe. A będąc głodny, chleb poświęcony jadł, który mu dał kapłan Achimelech: i miecz Goliathów. Potem uciekł do Achis, króla Gethejskiego, gdzie się zmyślił być szalonym.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

22. 22Rozdział 22Dawid chroni się w jaskini Odollam i skupia przy sobie czterystu uciśnionych i zadłużonych mężów, a rodziców odsyła pod opiekę króla Moabu. Doeg Edomita donosi Saulowi, że kapłan Achimelech w Nobe radził się Boga za Dawida i dał mu chleb oraz miecz Goliata. Saul skazuje na śmierć cały dom kapłański, a gdy słudzy królewscy odmawiają, Doeg zabija osiemdziesięciu pięciu kapłanów i wycina całe miasto. Ocalały Abiatar ucieka do Dawida.5 min

    Dawid chroni się w jaskini Odollam i skupia przy sobie czterystu uciśnionych i zadłużonych mężów, a rodziców odsyła pod opiekę króla Moabu. Doeg Edomita donosi Saulowi, że kapłan Achimelech w Nobe radził się Boga za Dawida i dał mu chleb oraz miecz Goliata. Saul skazuje na śmierć cały dom kapłański, a gdy słudzy królewscy odmawiają, Doeg zabija osiemdziesięciu pięciu kapłanów i wycina całe miasto. Ocalały Abiatar ucieka do Dawida.

    „Wtedy król powiedział do Doega: »Ty się obróć i uderz na kapłanów.« Doeg Edomita obrócił się i rzucił się na kapłanów, i zabił tego dnia osiemdziesięciu pięciu mężów przyodzianych w lniany efod.”

    • jaskinia Odollam
    • donos Doega
    • rzeź w Nobe
    • ucieczka Abiatara

    Dawid przyjąwszy ku sobie ludzi nie mało, w jaskini Odolla, ztąd się wyprawił do króla Moabskiego, zkąd za radą proroka Gad wrócił się do ziemie Judzkiéj: a Saul wszystkie kapłany przez Doega kazał wybić, prócz Abjathara, który uciekł do Dawida.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

23. 23Rozdział 23Dawid dwukrotnie radzi się Pana i rusza na Filistynów oblegających Keję, bije ich i ratuje mieszkańców miasta. Gdy Saul nadciąga pod Keję, Dawid pyta przez efod, czy miasto go wyda, i słyszy, że tak, więc z sześciuset ludźmi wychodzi na pustkowie Ziph. Tam Jonatan umacnia go i obaj zawierają przymierze, a Zyfejczycy wskazują Saulowi jego kryjówki. Pościg w połowie przerywa wieść o najeździe Filistynów, dlatego to miejsce nazwano Skałą Rozłączenia.5 min

    Dawid dwukrotnie radzi się Pana i rusza na Filistynów oblegających Keję, bije ich i ratuje mieszkańców miasta. Gdy Saul nadciąga pod Keję, Dawid pyta przez efod, czy miasto go wyda, i słyszy, że tak, więc z sześciuset ludźmi wychodzi na pustkowie Ziph. Tam Jonatan umacnia go i obaj zawierają przymierze, a Zyfejczycy wskazują Saulowi jego kryjówki. Pościg w połowie przerywa wieść o najeździe Filistynów, dlatego to miejsce nazwano Skałą Rozłączenia.

    „Saul szukał go przez cały czas, lecz Bóg nie wydał go w jego ręce.”

    • ocalenie Kei
    • pytanie przez efod
    • przymierze z Jonatanem
    • pościg Saula

    Jako Dawid ratował miasta Cejli, ale Saul go przecię szukał: Jonathas cieszył Dawida, a Dawid uszedł nasadzek zdradnych Saulowych.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

24. 24Rozdział 24Saul z trzema tysiącami wybranych mężów szuka Dawida po stromych skałach Engaddi i wchodzi akurat do jaskini, w której głębi ukrywa się Dawid ze swoimi ludźmi. Dawid odcina mu tylko kraj płaszcza i powstrzymuje swoich przed podniesieniem ręki na pomazańca. Potem woła za Saulem, pokazuje odcięty skraj i wzywa Pana na sędziego między nimi. Saul płacze, przyznaje Dawidowi słuszność i wymusza przysięgę, że ten nie wytępi jego potomstwa.4 min

    Saul z trzema tysiącami wybranych mężów szuka Dawida po stromych skałach Engaddi i wchodzi akurat do jaskini, w której głębi ukrywa się Dawid ze swoimi ludźmi. Dawid odcina mu tylko kraj płaszcza i powstrzymuje swoich przed podniesieniem ręki na pomazańca. Potem woła za Saulem, pokazuje odcięty skraj i wzywa Pana na sędziego między nimi. Saul płacze, przyznaje Dawidowi słuszność i wymusza przysięgę, że ten nie wytępi jego potomstwa.

    „Sprawiedliwszy jesteś ty niż ja, bo ty oddałeś mi dobro, a ja tobie oddałem zło.”

    • jaskinia w Engaddi
    • kraj płaszcza
    • pomazaniec Pański
    • płacz Saula

    Dawid kryjąc się w puszczéj Engaddy, urznął kraj płaszcza Saulowego, i od zabicia go wybawił. Przeto Saul uznawszy się a bacząc, że już Dawid miał królować za wolą Bożą: wziąwszy od niego przysięgę, pojednał się z nim, aby i potomstwa jego nie wygładził.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

25. 25Rozdział 25Po śmierci i pogrzebie Samuela w Rama Dawid prosi zamożnego Nabala z Karmelu o żywność dla swoich ludzi, a ten odmawia i lży posłańców. Dawid rusza z czterystu zbrojnymi, lecz w drodze zastępuje go Abigail, żona Nabala, z osłami objuczonymi chlebem, winem, baranami, ziarnem, rodzynkami i figami, i prosi, by nie przelewał krwi. Dawid przyjmuje dar i odstępuje od zemsty. Po dziesięciu dniach Nabal umiera, a Dawid bierze Abigail za żonę.8 min

    Po śmierci i pogrzebie Samuela w Rama Dawid prosi zamożnego Nabala z Karmelu o żywność dla swoich ludzi, a ten odmawia i lży posłańców. Dawid rusza z czterystu zbrojnymi, lecz w drodze zastępuje go Abigail, żona Nabala, z osłami objuczonymi chlebem, winem, baranami, ziarnem, rodzynkami i figami, i prosi, by nie przelewał krwi. Dawid przyjmuje dar i odstępuje od zemsty. Po dziesięciu dniach Nabal umiera, a Dawid bierze Abigail za żonę.

    „I błogosławionaś ty, żeś mnie dziś powstrzymała od rozlewu krwi i od zemszczenia się własną ręką.”

    • śmierć Samuela
    • odmowa Nabala
    • mądrość Abigail
    • powstrzymana zemsta

    Samuela gdy umarł płaczą, Dawid rozgniewał się na Nabala przez głupią odpowiedź jego, ale Abigail, żona jego, ukróciła gniew jego, którą po śmierci Nabala pojął Dawid. A Saul Michol, córkę swą, wydał za Phalta.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

26. 26Rozdział 26Zyfejczycy znów wskazują Saulowi kryjówkę na wzgórzu Hachila, a Saul wyrusza tam z trzema tysiącami mężów. Nocą Dawid i Abiszaj wchodzą do obozu pogrążonego w głębokim snie, który zesłał Pan: Abiszaj chce przybić Saula oszczepem do ziemi, lecz Dawid zabrania podnosić rękę na pomazańca i zabiera tylko oszczep oraz kubek wody spod głowy śpiącego. Z drugiej strony góry wyrzuca Abnerowi, że nie strzegł swojego króla. Saul przyznaje, że zgrzeszył i postąpił głupio, i obaj rozchodzą się w swoje strony.5 min

    Zyfejczycy znów wskazują Saulowi kryjówkę na wzgórzu Hachila, a Saul wyrusza tam z trzema tysiącami mężów. Nocą Dawid i Abiszaj wchodzą do obozu pogrążonego w głębokim snie, który zesłał Pan: Abiszaj chce przybić Saula oszczepem do ziemi, lecz Dawid zabrania podnosić rękę na pomazańca i zabiera tylko oszczep oraz kubek wody spod głowy śpiącego. Z drugiej strony góry wyrzuca Abnerowi, że nie strzegł swojego króla. Saul przyznaje, że zgrzeszył i postąpił głupio, i obaj rozchodzą się w swoje strony.

    „Dawid wziął więc oszczep i kubek wody spod głowy Saula i odeszli.”

    • oszczep i kubek
    • nocna wyprawa
    • pomazaniec Pański
    • wyznanie Saula

    Dawid od Zyphejczyków Saulowi wydany, szefelin i kubek Saulowi wziął tajnie, co obaczywszy Saul, wyznał się być winnym, a Dawidowi obiecał pokój.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

27. 27Rozdział 27Dawid uznaje, że kiedyś wpadnie w ręce Saula, i z sześciuset mężami oraz dwiema żonami przechodzi do Akisa, króla Gat. Saul na wieść o tym przestaje go szukać, a Akis oddaje mu na mieszkanie Siklag. Przez cztery miesiące Dawid łupi okolice Gessury, Gerzy i Amalekitów, nie zostawiając nikogo przy życiu, a Akisowi melduje wyprawy na południe Judy. Akis wierzy więc, że Dawid naraził się własnemu ludowi, i liczy na jego służbę na zawsze.2 min

    Dawid uznaje, że kiedyś wpadnie w ręce Saula, i z sześciuset mężami oraz dwiema żonami przechodzi do Akisa, króla Gat. Saul na wieść o tym przestaje go szukać, a Akis oddaje mu na mieszkanie Siklag. Przez cztery miesiące Dawid łupi okolice Gessury, Gerzy i Amalekitów, nie zostawiając nikogo przy życiu, a Akisowi melduje wyprawy na południe Judy. Akis wierzy więc, że Dawid naraził się własnemu ludowi, i liczy na jego służbę na zawsze.

    „Akis wyznaczył mu tego dnia Siklag. Dlatego Siklag należy do królów judzkich aż do dnia dzisiejszego.”

    • ucieczka do Filistynów
    • miasto Siklag
    • wyprawy łupieskie
    • zaufanie Akisa

    Dawid zjechał do króla Achis, i otrzymał sobie u niego miasto Syceleg, które ztąd przyszło w dziedzictwo królom Judzkim: z którego czynił częste utarczki i korzyści brał.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

28. 28Rozdział 28Filistyni ciągną na Izraela, a Akisz każe Dawidowi wyruszyć razem ze sobą. Saul staje obozem na Gilboa, ogarnia go strach, a Pan nie odpowiada mu ani przez sny, ani przez kapłanów, ani przez proroków. Przebrany idzie więc nocą do kobiety z Endor, która ma ducha wróżbiarskiego, i każe jej wywołać Samuela. Samuel zapowiada, że królestwo przejdzie do Dawida, a nazajutrz Saul i jego synowie będą wśród umarłych; król pada bez sił na ziemię i dopiero po namowach je chleb upieczony przez kobietę.5 min

    Filistyni ciągną na Izraela, a Akisz każe Dawidowi wyruszyć razem ze sobą. Saul staje obozem na Gilboa, ogarnia go strach, a Pan nie odpowiada mu ani przez sny, ani przez kapłanów, ani przez proroków. Przebrany idzie więc nocą do kobiety z Endor, która ma ducha wróżbiarskiego, i każe jej wywołać Samuela. Samuel zapowiada, że królestwo przejdzie do Dawida, a nazajutrz Saul i jego synowie będą wśród umarłych; król pada bez sił na ziemię i dopiero po namowach je chleb upieczony przez kobietę.

    „Znajdźcie mi kobietę, która ma ducha wróżbiarskiego — pójdę do niej i przez nią się dowiem.”

    • wywoływanie zmarłego
    • kobieta z Endor
    • milczenie Pana
    • zapowiedź klęski

    Gdy Philistynowie na Saula wyjechali, Saul do czarownice się uciekł: aby mu Samuela wskrzesiła, od którego się dowiedział o swéj i o swych synów śmierci.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

29. 29Rozdział 29Wojska filistyńskie zbierają się w Afek, a Izrael obozuje przy źródle w Jizreel. Dawid i jego ludzie idą w tylnej straży przy Akiszu, lecz wodzowie filistyńscy domagają się jego odejścia, bo boją się, że w bitwie obróci się przeciw nim i okupi powrót do swojego pana ich głowami. Przypominają przy tym pieśń o tysiącach Saula i dziesiątkach tysięcy Dawida. Akisz zapewnia Dawida, że nie znalazł w nim nic złego, ale odsyła go nad ranem do ziemi filistyńskiej.2 min

    Wojska filistyńskie zbierają się w Afek, a Izrael obozuje przy źródle w Jizreel. Dawid i jego ludzie idą w tylnej straży przy Akiszu, lecz wodzowie filistyńscy domagają się jego odejścia, bo boją się, że w bitwie obróci się przeciw nim i okupi powrót do swojego pana ich głowami. Przypominają przy tym pieśń o tysiącach Saula i dziesiątkach tysięcy Dawida. Akisz zapewnia Dawida, że nie znalazł w nim nic złego, ale odsyła go nad ranem do ziemi filistyńskiej.

    „Czyż to nie ten Dawid, o którym śpiewano w tańcach: Saul pobił w tysiącach swoich, a Dawid w dziesiątkach tysięcy swoich?”

    • obóz w Afek
    • nieufność wodzów
    • odesłanie Dawida
    • pieśń o zwycięstwach

    Książęta Philistyńskie przymawiali królowi swemu o Dawida, nie chcieli go mieć w wojsku. Tedy mu się Achis kazał zaś nazad wrócić.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

30. 30Rozdział 30Dawid wraca do Syklag i znajduje miasto spalone, a żony i dzieci uprowadzone przez Amalekitów; zrozpaczony lud chce go ukamienować. Po zapytaniu Pana przez efod rusza w pogoń z sześciuset ludźmi, z których dwustu pada ze zmęczenia nad potokiem Bezor. Porzucony przez swojego pana Egipcjanin, pokrzepiony chlebem i wodą, prowadzi go do świętującego oddziału, a Dawid bije go od wieczora do wieczora i odzyskuje wszystko. Łup dzieli równo z tymi, którzy zostali przy taborze, i rozsyła dary starszym Judy.5 min

    Dawid wraca do Syklag i znajduje miasto spalone, a żony i dzieci uprowadzone przez Amalekitów; zrozpaczony lud chce go ukamienować. Po zapytaniu Pana przez efod rusza w pogoń z sześciuset ludźmi, z których dwustu pada ze zmęczenia nad potokiem Bezor. Porzucony przez swojego pana Egipcjanin, pokrzepiony chlebem i wodą, prowadzi go do świętującego oddziału, a Dawid bije go od wieczora do wieczora i odzyskuje wszystko. Łup dzieli równo z tymi, którzy zostali przy taborze, i rozsyła dary starszym Judy.

    „Równy dział należy się temu, kto szedł do bitwy, i temu, kto pilnował obozowego dobytku.”

    • spalenie Syklag
    • pogoń za Amalekitami
    • podział łupu
    • potok Bezor

    W niebytności Dawidowéj Amalekitowie wypalili miasto jego Syceleg, zabrawszy żony, dzieci, majętności, które poścignąwszy Dawid poraził, plony odjął, które w równy dział puścił swoim wszystkim.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

31. 31Rozdział 31Izraelici pierzchają przed Filistynami i padają pobici na górze Gilboa. Giną Jonatan, Abinadab i Melchiszua, a ciężko ranny Saul prosi giermka, by go przebił; gdy ten się nie waży, król rzuca się na własny miecz, a giermek umiera razem z nim. Filistyni odcinają Saulowi głowę, zbroję składają w świątyni Asztarty, a ciało wieszają na murze Bet-Szean. Mężczyźni z Jabesz w Gileadzie idą po nie całą noc, palą je, grzebią kości w gaju i poszczą siedem dni.2 min

    Izraelici pierzchają przed Filistynami i padają pobici na górze Gilboa. Giną Jonatan, Abinadab i Melchiszua, a ciężko ranny Saul prosi giermka, by go przebił; gdy ten się nie waży, król rzuca się na własny miecz, a giermek umiera razem z nim. Filistyni odcinają Saulowi głowę, zbroję składają w świątyni Asztarty, a ciało wieszają na murze Bet-Szean. Mężczyźni z Jabesz w Gileadzie idą po nie całą noc, palą je, grzebią kości w gaju i poszczą siedem dni.

    „Tak oto Saul umarł, i trzej jego synowie, i jego giermek, i wszyscy jego ludzie — tego samego dnia.”

    • klęska na Gilboa
    • śmierć Saula
    • ciało na murze
    • pogrzeb w Jabesz

    Saul z syny i wojskiem na wojnie zginął: ciało obciąwszy na murze obieszono, i zbroję jego w kościele Astaroth zawieszono. A synowie Jabes pochowali ciało Saulowe i synów jego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Księgi historyczne

Dwanaście ksiąg prowadzi opowieść od wejścia do Kanaanu, przez czasy sędziów i królów, aż do zburzenia Jerozolimy i powrotu z Babilonu. To historia pisana bez upiększeń: obok zwycięstw stoją wojny domowe, bałwochwalstwo władców i wygnanie.

• Księga Jozuego
• Księga Sędziów
• Księga Rut
• Druga Księga Samuela
• Pierwsza Księga Królewska
• Druga Księga Królewska
• Pierwsza Księga Kronik
• Druga Księga Kronik
• Księga Ezdrasza
• Księga Nehemiasza
• Księga Estery