Księga Ezdrasza

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Cyrus ogłasza w całym swoim królestwie, ustnie i na piśmie, że kto chce, może wyruszyć do Jerozolimy i budować tam dom Boży, a sąsiedzi mają wyprawiających się wspierać srebrem, złotem i dobytkiem. Powstają naczelnicy rodów z Judy i Beniamina, kapłani i lewici. Król wydaje też naczynia świątynne zabrane kiedyś przez Nabuchodonozora i złożone w domu obcego boga, a spisany wykaz liczy pięć tysięcy czterysta sztuk złotych i srebrnych.2 min

   Cyrus ogłasza w całym swoim królestwie, ustnie i na piśmie, że kto chce, może wyruszyć do Jerozolimy i budować tam dom Boży, a sąsiedzi mają wyprawiających się wspierać srebrem, złotem i dobytkiem. Powstają naczelnicy rodów z Judy i Beniamina, kapłani i lewici. Król wydaje też naczynia świątynne zabrane kiedyś przez Nabuchodonozora i złożone w domu obcego boga, a spisany wykaz liczy pięć tysięcy czterysta sztuk złotych i srebrnych.

   „Niech idzie do Jerozolimy, która leży w Judei, i niech buduje dom Pana, Boga Izraela, bo to jest Bóg, który mieszka w Jerozolimie.”

   • dekret Cyrusa
   • powrót z wygnania
   • naczynia świątynne

   Cyrus król wzruszony duchem Bożym, wypuścił lud Judzki z niewoli, aby budowali kościół Panu Bogu w Jeruzalem, wróciwszy im naczynie, które był zabrał z kościoła Salomonowego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Spis tych, którzy wrócili z niewoli babilońskiej razem z Zorobabelem i Jozuem, każdy do swojego miasta. Rody wyliczone są po kolei z liczbą mężów, a dalej osobno kapłani, lewici, śpiewacy, odźwierni, natynajczycy i synowie sług Salomonowych, przy czym kilka rodzin nie potrafi wykazać pochodzenia i zostaje wykluczonych z kapłaństwa do czasu rozstrzygnięcia. Na końcu stoi suma całego zgromadzenia, liczba zwierząt oraz dary naczelników rodów złożone na odbudowę domu Bożego.6 min

   Spis tych, którzy wrócili z niewoli babilońskiej razem z Zorobabelem i Jozuem, każdy do swojego miasta. Rody wyliczone są po kolei z liczbą mężów, a dalej osobno kapłani, lewici, śpiewacy, odźwierni, natynajczycy i synowie sług Salomonowych, przy czym kilka rodzin nie potrafi wykazać pochodzenia i zostaje wykluczonych z kapłaństwa do czasu rozstrzygnięcia. Na końcu stoi suma całego zgromadzenia, liczba zwierząt oraz dary naczelników rodów złożone na odbudowę domu Bożego.

   „Oto mieszkańcy tej krainy, którzy wrócili z niewoli, w którą uprowadził ich Nabuchodonozor, król Babilonu.”

   • spis powracających
   • rodowody kapłanów
   • dary na odbudowę

   Liczba synów Judzkich, którzy wyszli z niewoli, mając wodza Zorobabela do Jeruzalem, i darów na nowe budowanie kościoła Bożego zdanych.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3W siódmym miesiącu lud zbiera się jak jeden mąż w Jerozolimie, a Jozue i Zorobabel ze swoimi braćmi stawiają ołtarz na dawnych podstawach i składają na nim całopalenia rano i wieczorem, choć okoliczne ludy ich odstraszają. Obchodzą święto Namiotów i opłacają kamieniarzy oraz spław cedrów z Libanu morzem do Jaffy. Gdy murarze zakładają fundamenty, kapłani stają z trąbami, a lewici z cymbałami, lecz starcy pamiętający pierwszą świątynię płaczą tak głośno, że nie można odróżnić radości od żalu.3 min

   W siódmym miesiącu lud zbiera się jak jeden mąż w Jerozolimie, a Jozue i Zorobabel ze swoimi braćmi stawiają ołtarz na dawnych podstawach i składają na nim całopalenia rano i wieczorem, choć okoliczne ludy ich odstraszają. Obchodzą święto Namiotów i opłacają kamieniarzy oraz spław cedrów z Libanu morzem do Jaffy. Gdy murarze zakładają fundamenty, kapłani stają z trąbami, a lewici z cymbałami, lecz starcy pamiętający pierwszą świątynię płaczą tak głośno, że nie można odróżnić radości od żalu.

   „Nikt nie mógł odróżnić głosu radosnych okrzyków od głosu płaczu ludu, bo cały lud krzyczał razem donośnym głosem i ten głos słychać było z daleka.”

   • odbudowa ołtarza
   • fundamenty świątyni
   • płacz starców
   • święto Namiotów

   Zszedłszy się lud do Jeruzalem, zbudowali Panu ołtarz i ofiarowali mu na nim: Kuczek święto obchodzą, jedni się radują, drudzy płaczą.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Sąsiedzi proszą, by budować razem z powracającymi, a gdy Zorobabel i Jozue odmawiają, zaczynają przeszkadzać robotom i najmują doradców przeciwko nim. Rechum i pisarz Szimszaj piszą do Artakserksesa, że odbudowane miasto przestanie płacić podatki i cła, a kroniki pokazują, iż od dawna wznosiło bunty. Król każe przeszukać zapiski, potwierdza zarzut i zakazuje dalszej budowy, więc urzędnicy jadą do Jerozolimy i siłą zbrojną wstrzymują prace aż do drugiego roku Dariusza.4 min

   Sąsiedzi proszą, by budować razem z powracającymi, a gdy Zorobabel i Jozue odmawiają, zaczynają przeszkadzać robotom i najmują doradców przeciwko nim. Rechum i pisarz Szimszaj piszą do Artakserksesa, że odbudowane miasto przestanie płacić podatki i cła, a kroniki pokazują, iż od dawna wznosiło bunty. Król każe przeszukać zapiski, potwierdza zarzut i zakazuje dalszej budowy, więc urzędnicy jadą do Jerozolimy i siłą zbrojną wstrzymują prace aż do drugiego roku Dariusza.

   „Wstrzymano wtedy roboty przy domu Pańskim w Jerozolimie i nie budowano go aż do roku drugiego panowania Dariusza, króla Persji.”

   • odmowa współpracy
   • skarga do króla
   • wstrzymanie budowy

   Stała się przekazka budowania domu Bożego, iż nieprzyjaciele gniewni, oto że ich ku społecznemu budowaniu nie przypuszczono, pisali do króla, aby im budować nie dopuszczał, i stało tak aż do wtórego roku króla Daryusza.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5Prorocy Aggeusz i Zachariasz przemawiają do Żydów w Judei, a Zorobabel i Jozue znów zaczynają budować dom Boży. Przychodzi Tatanaj, namiestnik krainy za rzeką, ze Starbuzanajem i radcami, pyta, kto na to pozwolił, i spisuje imiona stojących na czele robót. Prace jednak nie ustają, a sprawę odnoszą do króla. W liście do Dariusza namiestnik powtarza odpowiedź starszych, że naczynia powierzono Sassabasarowi jeszcze przez Cyrusa, i prosi, by poszukać dekretu w archiwum w Babilonie.3 min

   Prorocy Aggeusz i Zachariasz przemawiają do Żydów w Judei, a Zorobabel i Jozue znów zaczynają budować dom Boży. Przychodzi Tatanaj, namiestnik krainy za rzeką, ze Starbuzanajem i radcami, pyta, kto na to pozwolił, i spisuje imiona stojących na czele robót. Prace jednak nie ustają, a sprawę odnoszą do króla. W liście do Dariusza namiestnik powtarza odpowiedź starszych, że naczynia powierzono Sassabasarowi jeszcze przez Cyrusa, i prosi, by poszukać dekretu w archiwum w Babilonie.

   „Lecz oko Boga czuwało nad starszymi żydowskimi i nie mogli ich powstrzymać.”

   • prorocy a budowa
   • pytanie namiestnika
   • list do Dariusza

   Za upominaniem Aggei i Zacharyasza proroków jęli się zaś budować kościoła Bożego, acz tego bronili okoliczni książęta Samaryjskie, postanowieni od króla Assyryjskiego, i pisano o tem do Daryusza króla.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Dariusz każe przeszukać archiwum i w Ekbatanie znajduje się zwój z dekretem Cyrusa, podający wymiary domu Bożego i polecenie, by zwrócono zabrane naczynia, a koszty pokryto ze skarbu królewskiego. Król nakazuje namiestnikom trzymać się od budujących z daleka i wypłacać im środki oraz dostarczać zwierzęta na ofiary. Starsi kończą dzieło w szóstym roku panowania Dariusza, trzeciego dnia miesiąca Adar, poświęcają dom z radością i obchodzą Paschę czternastego dnia pierwszego miesiąca.4 min

   Dariusz każe przeszukać archiwum i w Ekbatanie znajduje się zwój z dekretem Cyrusa, podający wymiary domu Bożego i polecenie, by zwrócono zabrane naczynia, a koszty pokryto ze skarbu królewskiego. Król nakazuje namiestnikom trzymać się od budujących z daleka i wypłacać im środki oraz dostarczać zwierzęta na ofiary. Starsi kończą dzieło w szóstym roku panowania Dariusza, trzeciego dnia miesiąca Adar, poświęcają dom z radością i obchodzą Paschę czternastego dnia pierwszego miesiąca.

   „Dom Boży ukończono trzeciego dnia miesiąca Adar, w szóstym roku panowania króla Dariusza.”

   • odnaleziony dekret
   • poświęcenie świątyni
   • ofiary ze skarbca
   • pascha wygnańców

   Daryusz, król Perski, dekret króla Cyrusa, przodka swego, o budowaniu kościoła Bożego wcale zachowywa, i ku skutku przywieść każe; i dokonano kościoła Bożego szóstego roku królowania Daryusza z radością i z wielkiemi ofiarami.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Ezdrasz, wyliczony w rodowodzie aż do Aarona, wychodzi z Babilonu jako biegły znawca Prawa, a wraz z nim idą kapłani, lewici, śpiewacy, odźwierni i Natinejczycy. Droga zajmuje cztery miesiące, od pierwszego dnia pierwszego miesiąca do pierwszego dnia piątego. Odpis pisma, które wręcza mu król, pozwala zabrać srebro i złoto na ofiary, zwalnia służbę świątynną z podatków i każe strażnikom skarbca za rzeką wydawać żądane zapasy, a jemu samemu ustanowić sędziów i nauczać Prawa.5 min

   Ezdrasz, wyliczony w rodowodzie aż do Aarona, wychodzi z Babilonu jako biegły znawca Prawa, a wraz z nim idą kapłani, lewici, śpiewacy, odźwierni i Natinejczycy. Droga zajmuje cztery miesiące, od pierwszego dnia pierwszego miesiąca do pierwszego dnia piątego. Odpis pisma, które wręcza mu król, pozwala zabrać srebro i złoto na ofiary, zwalnia służbę świątynną z podatków i każe strażnikom skarbca za rzeką wydawać żądane zapasy, a jemu samemu ustanowić sędziów i nauczać Prawa.

   „Ezdrasz bowiem przygotował swoje serce, aby zgłębiać Prawo Pańskie, wypełniać je i nauczać w Izraelu przykazań i nakazów.”

   • przybycie Ezdrasza
   • list króla
   • znawca Prawa
   • dary na świątynię

   Ezdrasz pisarz nabrawszy z sobą towarzystwa niemało, szedł do Jeruzalem z Babilonu z listem królewskim i z dary wielkimi, aby uczył lud Boży i rządził. Dekret królewski wypisuje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8Wykaz naczelników rodów, którzy wyszli z Babilonu za panowania króla Artakserksesa, podaje przy każdym rodzie imię przewodnika i liczbę mężczyzn. Nad rzeką przy Ahawie okazuje się, że w karawanie nie ma ani jednego lewity, więc wysłani posłowie sprowadzają sługi świątynne z Kasifii. Ogłoszony tam post ma wyprosić bezpieczną drogę, bo o wojskową eskortę wstyd było prosić króla. Wydzieleni kapłani przyjmują odważone srebro, złoto i naczynia, a po przybyciu wszystko przelicza się w świątyni i składa całopalenia.6 min

   Wykaz naczelników rodów, którzy wyszli z Babilonu za panowania króla Artakserksesa, podaje przy każdym rodzie imię przewodnika i liczbę mężczyzn. Nad rzeką przy Ahawie okazuje się, że w karawanie nie ma ani jednego lewity, więc wysłani posłowie sprowadzają sługi świątynne z Kasifii. Ogłoszony tam post ma wyprosić bezpieczną drogę, bo o wojskową eskortę wstyd było prosić króla. Wydzieleni kapłani przyjmują odważone srebro, złoto i naczynia, a po przybyciu wszystko przelicza się w świątyni i składa całopalenia.

   „Ogłosiłem tam post nad rzeką Ahawy, abyśmy upokoryli się przed Panem, naszym Bogiem, i prosili Go o prostą drogę dla nas, dla naszych dzieci i dla całego naszego mienia.”

   • spis towarzyszy drogi
   • post nad rzeką
   • odważone naczynia
   • brak lewitów

   Wylicza te, którzy wyszli z Babilonu z Ezdraszem, który zapowiedziawszy post, prosząc o szczęśliwą drogę, szczęśliwie przyszli do Jeruzalem: a naczynie, które z sobą przynieśli, wnieśli do kościoła z ofiarami.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Przełożeni donoszą, że lud, kapłani i lewici brali za żony córki okolicznych ludów i zmieszali święte potomstwo, a pierwsi w tym wykroczeniu byli przywódcy i urzędnicy. Ezdrasz rozdziera płaszcz i szatę, rwie włosy z głowy i brody i siedzi w przygnębieniu aż do wieczornej ofiary, gdy skupiają się przy nim wszyscy drżący przed słowem Bożym. Wtedy upada na kolana i wyznaje winę, przypominając przykazanie zakazujące takich małżeństw i ocalenie dane po niewoli.4 min

   Przełożeni donoszą, że lud, kapłani i lewici brali za żony córki okolicznych ludów i zmieszali święte potomstwo, a pierwsi w tym wykroczeniu byli przywódcy i urzędnicy. Ezdrasz rozdziera płaszcz i szatę, rwie włosy z głowy i brody i siedzi w przygnębieniu aż do wieczornej ofiary, gdy skupiają się przy nim wszyscy drżący przed słowem Bożym. Wtedy upada na kolana i wyznaje winę, przypominając przykazanie zakazujące takich małżeństw i ocalenie dane po niewoli.

   „Boże mój, wstydzę się i nie śmiem podnieść oblicza ku Tobie, bo nasze nieprawości wzrosły ponad nasze głowy, a nasze grzechy sięgnęły aż do nieba.”

   • małżeństwa z cudzoziemkami
   • wyznanie winy
   • modlitwa Ezdrasza

   Lud był nie odłączony od innych ludzi pogańskich, że żony sobie pojmowali z poganów, co Ezdrasz słysząc odzienie na sobie targał i płakał serdecznie przed Panem.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10Gdy Ezdrasz leży płacząc przed domem Bożym, zbiera się przy nim tłum, a Szekaniasz proponuje przymierze: oddalić obce żony i zrodzone z nich dzieci. Ogłoszenie wzywa wygnańców do Jerozolimy pod grozą utraty majątku, więc dwudziestego dnia dziewiątego miesiąca wszyscy siedzą na placu, drżąc z powodu grzechu i deszczu. Ponieważ sprawa nie da się zamknąć w dzień ani dwa, wyznaczeni przełożeni badają ją ród po rodzie aż do pierwszego miesiąca, a końcowy spis wylicza kapłanów, lewitów, śpiewaków, odźwiernych i Izraelczyków, którzy pojęli obce żony.6 min

    Gdy Ezdrasz leży płacząc przed domem Bożym, zbiera się przy nim tłum, a Szekaniasz proponuje przymierze: oddalić obce żony i zrodzone z nich dzieci. Ogłoszenie wzywa wygnańców do Jerozolimy pod grozą utraty majątku, więc dwudziestego dnia dziewiątego miesiąca wszyscy siedzą na placu, drżąc z powodu grzechu i deszczu. Ponieważ sprawa nie da się zamknąć w dzień ani dwa, wyznaczeni przełożeni badają ją ród po rodzie aż do pierwszego miesiąca, a końcowy spis wylicza kapłanów, lewitów, śpiewaków, odźwiernych i Izraelczyków, którzy pojęli obce żony.

    „Cały lud siedział na placu przed domem Bożym, drżąc z powodu grzechu i z powodu deszczów.”

    • zgromadzenie w deszczu
    • oddalenie obcych żon
    • spis winnych
    • przymierze z Panem

    Ezdrasz zezwawszy k sobie wszystek lud, który był przyszedł z niewoli, kazał im opuścić żony cudzoziemskie, i opisuje te, którzy uczynili.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Księgi historyczne

Dwanaście ksiąg prowadzi opowieść od wejścia do Kanaanu, przez czasy sędziów i królów, aż do zburzenia Jerozolimy i powrotu z Babilonu. To historia pisana bez upiększeń: obok zwycięstw stoją wojny domowe, bałwochwalstwo władców i wygnanie.

• Księga Jozuego
• Księga Sędziów
• Księga Rut
• Pierwsza Księga Samuela
• Druga Księga Samuela
• Pierwsza Księga Królewska
• Druga Księga Królewska
• Pierwsza Księga Kronik
• Druga Księga Kronik
• Księga Nehemiasza
• Księga Estery