Księga Jozuego

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Po śmierci Mojżesza Pan przekazuje dowództwo Jozuemu: ma przeprawić lud przez Jordan i objąć obiecaną ziemię, trzymając się księgi zakonu i nie zbaczając z niej ani w prawo, ani w lewo. Jozue rozkazuje przełożonym przygotować żywność, bo po trzech dniach lud przejdzie rzekę. Rubenitom, Gaditom i połowie pokolenia Manassesa przypomina, że mają ruszyć uzbrojeni przed braćmi, a cały lud przyrzeka mu posłuszeństwo.3 min

   Po śmierci Mojżesza Pan przekazuje dowództwo Jozuemu: ma przeprawić lud przez Jordan i objąć obiecaną ziemię, trzymając się księgi zakonu i nie zbaczając z niej ani w prawo, ani w lewo. Jozue rozkazuje przełożonym przygotować żywność, bo po trzech dniach lud przejdzie rzekę. Rubenitom, Gaditom i połowie pokolenia Manassesa przypomina, że mają ruszyć uzbrojeni przed braćmi, a cały lud przyrzeka mu posłuszeństwo.

   „Bądź mocny i odważny, bo ty podzielisz losem między ten lud ziemię, co do której przysiągłem ich ojcom, że im ją dam.”

   • powołanie Jozuego
   • następca Mojżesza
   • księga zakonu

   Pan Bóg dodaje myśli Jozue, a on ludu rozkazał się na drogę gotować, a lud mu posłuszeństwo ślubuje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Jozue wysyła z Szittim dwóch szpiegów do Jerycha. Zatrzymują się w domu nierządnicy Rahab, która ukrywa ich pod lnianą słomą na tarasie i zmyla wysłańców króla. W zamian wymusza przysięgę, że gdy miasto padnie, ocaleją jej rodzice, bracia i siostry; znakiem ma być czerwony sznur zawiązany w oknie. Spuszcza ich na powrozie przez mur, a oni po trzech dniach w górach wracają z wieścią, że mieszkańcy ziemi opadli ze strachu.4 min

   Jozue wysyła z Szittim dwóch szpiegów do Jerycha. Zatrzymują się w domu nierządnicy Rahab, która ukrywa ich pod lnianą słomą na tarasie i zmyla wysłańców króla. W zamian wymusza przysięgę, że gdy miasto padnie, ocaleją jej rodzice, bracia i siostry; znakiem ma być czerwony sznur zawiązany w oknie. Spuszcza ich na powrozie przez mur, a oni po trzech dniach w górach wracają z wieścią, że mieszkańcy ziemi opadli ze strachu.

   „Ogarnął nas strach przed wami i wszyscy mieszkańcy tej ziemi stracili ducha.”

   • wywiad w Jerychu
   • nierządnica Rahab
   • przysięga szpiegów

   Posłano szpiegi do miasta Jerycho których Rahab nieuczciwa białagłowa przechowała, wziąwszy od nich obietnicę litości.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Lud rusza z Szittim nad Jordan i czeka trzy dni, a heroldowie każą iść za skrzynią przymierza, zachowując dwa tysiące łokci odstępu. Jozue ogłasza, że Pan uczyni cuda i wytraci narody Kanaanu, a wody staną, gdy kapłani wejdą w nurt. Rzeka wylewa w czasie żniwa, lecz wody z góry spiętrzają się jak góra od Adom do Sartan, dolne odpływają do Morza Martwego, a lud przechodzi suchym korytem.3 min

   Lud rusza z Szittim nad Jordan i czeka trzy dni, a heroldowie każą iść za skrzynią przymierza, zachowując dwa tysiące łokci odstępu. Jozue ogłasza, że Pan uczyni cuda i wytraci narody Kanaanu, a wody staną, gdy kapłani wejdą w nurt. Rzeka wylewa w czasie żniwa, lecz wody z góry spiętrzają się jak góra od Adom do Sartan, dolne odpływają do Morza Martwego, a lud przechodzi suchym korytem.

   „Lud przechodził naprzeciw Jerycha, a kapłani niosący skrzynię przymierza Pańskiego stali na suchej ziemi pośrodku Jordanu, opasani, aż cały lud przeszedł przez wyschłe koryto.”

   • przejście Jordanu
   • skrzynia przymierza
   • zatrzymane wody

   Mocą a dziwem osobliwym od Boga Jordan wysechł, i tak lud Izraelski przeszedł do ziemie obiecanéj.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Dwunastu wybranych mężczyzn, po jednym z każdego pokolenia, wynosi z dna Jordanu dwanaście kamieni, a drugie dwanaście Jozue stawia w samym łożysku rzeki. Mają one odpowiadać dzieciom, które kiedyś zapytają, co znaczą. Gdy kapłani ze skrzynią wychodzą na brzeg, wody wracają do koryta, a lud dziesiątego dnia pierwszego miesiąca rozbija obóz w Gilgal, gdzie pamiątkowe kamienie zostają ustawione. Tego dnia Pan wywyższa Jozuego w oczach całego Izraela.4 min

   Dwunastu wybranych mężczyzn, po jednym z każdego pokolenia, wynosi z dna Jordanu dwanaście kamieni, a drugie dwanaście Jozue stawia w samym łożysku rzeki. Mają one odpowiadać dzieciom, które kiedyś zapytają, co znaczą. Gdy kapłani ze skrzynią wychodzą na brzeg, wody wracają do koryta, a lud dziesiątego dnia pierwszego miesiąca rozbija obóz w Gilgal, gdzie pamiątkowe kamienie zostają ustawione. Tego dnia Pan wywyższa Jozuego w oczach całego Izraela.

   „Wyjaśnicie im: Izrael przeszedł przez ten Jordan po suchym dnie.”

   • dwanaście kamieni
   • pamiątka przejścia
   • obóz w Gilgal

   Wyniesiono dwanaście kamieni ze środku Jordana na pamiątkę potomnym czasom, a drugą dwanaście we środku łożyska Jordanowego postanowiono.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5Wieść o wyschłym Jordanie odbiera ducha królom Amorytów i Kanaanu. Pan każe Jozuemu zrobić kamienne noże i obrzezać pokolenie urodzone na pustyni, bo przez czterdzieści lat wędrówki nikt tego nie czynił; miejsce nazwano Gilgal, gdzie zdjęta została hańba egipska. Lud obchodzi Paschę na równinach Jerycha, a gdy zaczyna jeść zboże z tej ziemi, ustaje manna. Pod Jerychem Jozue spotyka człowieka z dobytym mieczem, który przedstawia się jako wódz wojska Pańskiego i każe mu zdjąć obuwie.3 min

   Wieść o wyschłym Jordanie odbiera ducha królom Amorytów i Kanaanu. Pan każe Jozuemu zrobić kamienne noże i obrzezać pokolenie urodzone na pustyni, bo przez czterdzieści lat wędrówki nikt tego nie czynił; miejsce nazwano Gilgal, gdzie zdjęta została hańba egipska. Lud obchodzi Paschę na równinach Jerycha, a gdy zaczyna jeść zboże z tej ziemi, ustaje manna. Pod Jerychem Jozue spotyka człowieka z dobytym mieczem, który przedstawia się jako wódz wojska Pańskiego i każe mu zdjąć obuwie.

   „I ustała manna, gdy tylko zaczęli jeść zboże z tej ziemi. Synowie Izraela nie spożywali już tego pokarmu, lecz żywili się zbożem z ziemi kananejskiej w tym roku.”

   • drugie obrzezanie
   • obchody Paschy
   • koniec manny
   • wódz wojska Pańskiego

   Polękali się Chananejczykowie, obrzezują się Izraelczykowie, Phase przejścia obchodzą: ustała Manna, Aniół Pański się ukazał Jozuemu.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Jerycho stoi szczelnie zamknięte, a Pan nakazuje okrążać je raz dziennie przez sześć dni, siódmego zaś siedem razy, z siedmioma kapłanami trąbiącymi przed Arką. Lud idzie w milczeniu, aż na znak Jozuego wydaje wielki okrzyk i mury walą się do fundamentów. Miasto zostaje obłożone klątwą zagłady: wszystko, co żyje, pada od miecza, złoto i srebro idzie do skarbca, a Jerycho płonie. Ocalają tylko Rahab i jej rodzina, bo ukryła wysłanych na zwiady.5 min

   Jerycho stoi szczelnie zamknięte, a Pan nakazuje okrążać je raz dziennie przez sześć dni, siódmego zaś siedem razy, z siedmioma kapłanami trąbiącymi przed Arką. Lud idzie w milczeniu, aż na znak Jozuego wydaje wielki okrzyk i mury walą się do fundamentów. Miasto zostaje obłożone klątwą zagłady: wszystko, co żyje, pada od miecza, złoto i srebro idzie do skarbca, a Jerycho płonie. Ocalają tylko Rahab i jej rodzina, bo ukryła wysłanych na zwiady.

   „Gdy cały lud podniósł okrzyk i zagrzmiały trąby, skoro tylko w uszach tłumu rozległ się ten dźwięk i brzmienie trąb, mury runęły natychmiast.”

   • zdobycie Jerycha
   • siedem trąb
   • upadek murów
   • ocalenie Rahab

   O dobyciu i skażeniu miasta Jerycho, o zachowaniu Rahab niewiasty, i przeklęctwo miasta tego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Achan z pokolenia Judy zabiera rzeczy objęte klątwą, a wyprawa trzech tysięcy ludzi przeciw Haj kończy się ucieczką i śmiercią trzydziestu sześciu mężczyzn. Jozue pada twarzą na ziemię przed skrzynią Pańską, a Pan odpowiada, że Izrael nie ostoi się przed wrogami, dopóki nie usunie winnego. Losowanie według pokoleń, rodów i domów wskazuje Achana, który przyznaje się do ukrycia płaszcza, srebra i złotego pręta w namiocie. Ukamienowano go w Dolinie Achor i usypano nad nim stos kamieni.5 min

   Achan z pokolenia Judy zabiera rzeczy objęte klątwą, a wyprawa trzech tysięcy ludzi przeciw Haj kończy się ucieczką i śmiercią trzydziestu sześciu mężczyzn. Jozue pada twarzą na ziemię przed skrzynią Pańską, a Pan odpowiada, że Izrael nie ostoi się przed wrogami, dopóki nie usunie winnego. Losowanie według pokoleń, rodów i domów wskazuje Achana, który przyznaje się do ukrycia płaszcza, srebra i złotego pręta w namiocie. Ukamienowano go w Dolinie Achor i usypano nad nim stos kamieni.

   „Izrael zgrzeszył i złamał moje przymierze. Wzięli z przeklętych rzeczy, ukradli, skłamali i ukryli to w swoim dobytku.”

   • grzech Achana
   • klęska pod Haj
   • dolina Achor

   Stała się porażka ludu Izraelskiego u miasta Haj, dla kradzieży rzeczy przeklętych. Sposób, jako się o złodzieju dowiedzieli, i karanie jego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8Pan oddaje Haj w ręce Jozuego, który zastawia zasadzkę za miastem i pozornym odwrotem wywabia króla z całym wojskiem. Gdy ukryci żołnierze wbiegają do opustoszałego miasta i podpalają je, ścigający wpadają w dwa ognie i ginie dwanaście tysięcy mieszkańców. Król zostaje powieszony, miasto obrócone w rumowisko, a łupy i bydło lud dzieli między siebie. Potem Jozue stawia na górze Hebal ołtarz z nieociosanych kamieni, wypisuje na nich Prawo i czyta całemu zgromadzeniu błogosławieństwa i przekleństwa.6 min

   Pan oddaje Haj w ręce Jozuego, który zastawia zasadzkę za miastem i pozornym odwrotem wywabia króla z całym wojskiem. Gdy ukryci żołnierze wbiegają do opustoszałego miasta i podpalają je, ścigający wpadają w dwa ognie i ginie dwanaście tysięcy mieszkańców. Król zostaje powieszony, miasto obrócone w rumowisko, a łupy i bydło lud dzieli między siebie. Potem Jozue stawia na górze Hebal ołtarz z nieociosanych kamieni, wypisuje na nich Prawo i czyta całemu zgromadzeniu błogosławieństwa i przekleństwa.

   „Gdy tylko uniósł tarczę w stronę miasta, zasadzka natychmiast się zerwała. Żołnierze wbiegli do miasta, zdobyli je i podpalili.”

   • zdobycie Haj
   • zasadzka Jozuego
   • ołtarz na Hebal
   • odczytanie Prawa

   Dobyli miasta Haj, króla obiesili, zbudowali ołtarz kamienny, Deuteronom Księgi na kamieniu rzeżą, a ludu błogosławieństwo dano.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Królowie za Jordanem zbierają się do wspólnej wojny, lecz mieszkańcy Gibeonu wolą podstęp: biorą pokruszony chleb, popękane bukłaki i podarte sandały, żeby wyglądać na wysłanników z dalekiej krainy. Jozue zawiera z nimi pokój i przymierze, nie pytając o wyrok ust Pańskich, a po trzech dniach wychodzi na jaw, że to sąsiedzi. Przysięga wiąże, więc zgromadzenie nie może ich wytępić, choć szemrze przeciw przełożonym. Gibeonici zostają przy życiu jako ci, którzy rąbią drwa i noszą wodę dla ludu i ołtarza.5 min

   Królowie za Jordanem zbierają się do wspólnej wojny, lecz mieszkańcy Gibeonu wolą podstęp: biorą pokruszony chleb, popękane bukłaki i podarte sandały, żeby wyglądać na wysłanników z dalekiej krainy. Jozue zawiera z nimi pokój i przymierze, nie pytając o wyrok ust Pańskich, a po trzech dniach wychodzi na jaw, że to sąsiedzi. Przysięga wiąże, więc zgromadzenie nie może ich wytępić, choć szemrze przeciw przełożonym. Gibeonici zostają przy życiu jako ci, którzy rąbią drwa i noszą wodę dla ludu i ołtarza.

   „Przyjęli więc od nich z prowiantu, lecz nie zapytali się ust Pańskich.”

   • podstęp Gibeonitów
   • przymierze z Gibeonem
   • wymuszona przysięga

   Gabaonitowie uczyniwszy postać dalekiéj drogi, i zwiódłszy Jozue swą przysięgą, zachowali żywot swój, ale je przecię na posługę synom Izraelskim zawiązano.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10Adonisedek, król Jerozolimy, zawiązuje sojusz pięciu królów amoryckich i oblega Gibeon za przejście na stronę Izraela. Jozue nadciąga nocą z Gilgal, Pan razi oblegających trwogą i gradem wielkich kamieni z nieba, a na jego słowo słońce zatrzymuje się nad Gibeonem i księżyc nad doliną Ajjalonu. Pięciu królów schwytanych w jaskini pod Makedą zostaje straconych. Potem wojsko zdobywa kolejno Makedę, Libnę, Lakisz, Eglon, Hebron i Debir, podbijając całą ziemię górską i południową.8 min

    Adonisedek, król Jerozolimy, zawiązuje sojusz pięciu królów amoryckich i oblega Gibeon za przejście na stronę Izraela. Jozue nadciąga nocą z Gilgal, Pan razi oblegających trwogą i gradem wielkich kamieni z nieba, a na jego słowo słońce zatrzymuje się nad Gibeonem i księżyc nad doliną Ajjalonu. Pięciu królów schwytanych w jaskini pod Makedą zostaje straconych. Potem wojsko zdobywa kolejno Makedę, Libnę, Lakisz, Eglon, Hebron i Debir, podbijając całą ziemię górską i południową.

    „Nie było przedtem ani potem tak długiego dnia, bo Pan wysłuchał głosu człowieka i walczył po stronie Izraela.”

    • pięciu królów
    • zatrzymane słońce
    • obrona Gibeonu
    • podbój południa

    O zwalczeniu piąci królów i zwieszeniu ich, o przedłużeniu dnia za modlitwą Jozue, i o inszych miast dobyciu.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

11. 11Rozdział 11Jabin, król Chasor, zwołuje królów północy z wojskiem licznym jak piasek, z końmi i rydwanami, i obozuje nad wodami Merom. Jozue uderza na nich niespodziewanie, ściga ich aż do wielkiego Sydonu, przecina koniom żyły i spala rydwany. Samo Chasor, dotąd pierwsze wśród tych królestw, płonie, a jego król ginie od miecza. Tak zajęta zostaje cała ziemia górska i południowa aż po Hermon, Anakici znikają z Hebronu i Debiru, a ziemia zaznaje spokoju od wojen.4 min

    Jabin, król Chasor, zwołuje królów północy z wojskiem licznym jak piasek, z końmi i rydwanami, i obozuje nad wodami Merom. Jozue uderza na nich niespodziewanie, ściga ich aż do wielkiego Sydonu, przecina koniom żyły i spala rydwany. Samo Chasor, dotąd pierwsze wśród tych królestw, płonie, a jego król ginie od miecza. Tak zajęta zostaje cała ziemia górska i południowa aż po Hermon, Anakici znikają z Hebronu i Debiru, a ziemia zaznaje spokoju od wojen.

    „Jozue zajął więc całą ziemię, jak powiedział Pan do Mojżesza, i oddał ją synom Izraela w posiadanie według ich działów i pokoleń. A ziemia zaznała spokoju od wojen.”

    • królowie północy
    • wody Merom
    • spalenie Chasor
    • koniec wojen

    Jozue poraził Jabina z wielą innych królów i ludzi, pełniąc wszystko, co mu jedno Pan Bóg rozkazał.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

12. 12Rozdział 12Podsumowanie podboju ułożone jako lista zwycięstw. Najpierw dwaj królowie za Jordanem, Sehon z Cheszbonu i Og z Baszanu, których pobił Mojżesz, a ich ziemię od potoku Arnon po górę Hermon oddał Rubenitom, Gaditom i połowie pokolenia Manassesa. Potem spis królów po zachodniej stronie Jordanu, od Jerycha i Aj przez Jerozolimę, Hebron, Lakisz i Chasor aż po Megiddo i Tirsę, każdy wymieniony z osobna, razem trzydziestu jeden.3 min

    Podsumowanie podboju ułożone jako lista zwycięstw. Najpierw dwaj królowie za Jordanem, Sehon z Cheszbonu i Og z Baszanu, których pobił Mojżesz, a ich ziemię od potoku Arnon po górę Hermon oddał Rubenitom, Gaditom i połowie pokolenia Manassesa. Potem spis królów po zachodniej stronie Jordanu, od Jerycha i Aj przez Jerozolimę, Hebron, Lakisz i Chasor aż po Megiddo i Tirsę, każdy wymieniony z osobna, razem trzydziestu jeden.

    „Oto królowie tej ziemi, których pobił Jozue i synowie Izraela po zachodniej stronie Jordanu, od Baalgad na równinie Libanu aż do góry, której część ku Seirowi się ciągnie.”

    • lista pobitych królów
    • trzydziestu jeden królów
    • podbój Zajordania

    Wylicza jeden a trzydzieści królów, z téj i z onéj strony Jordanu, których porazili Mojżesz a Jozue.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

13. 13Rozdział 13Jozue jest już stary, a Pan wylicza ziemie jeszcze nie rozdzielone: kraj Filistynów, Geszur, okolice Libanu i krainę Sydończyków, których sam obiecuje wypędzić. Resztę ma rozdzielić losem między dziewięć pokoleń i połowę Manassesa. Spisany jest też dział nadany już przez Mojżesza za Jordanem: Rubenitom od potoku Arnon po równiny Medaby, Gadowi Gilead i miasta nad Jordanem, a połowie Manassesa Baszan z królestwem Oga. Lewitom nie przypada ziemia, bo ich dziedzictwem są ofiary Pana.5 min

    Jozue jest już stary, a Pan wylicza ziemie jeszcze nie rozdzielone: kraj Filistynów, Geszur, okolice Libanu i krainę Sydończyków, których sam obiecuje wypędzić. Resztę ma rozdzielić losem między dziewięć pokoleń i połowę Manassesa. Spisany jest też dział nadany już przez Mojżesza za Jordanem: Rubenitom od potoku Arnon po równiny Medaby, Gadowi Gilead i miasta nad Jordanem, a połowie Manassesa Baszan z królestwem Oga. Lewitom nie przypada ziemia, bo ich dziedzictwem są ofiary Pana.

    „Pokoleniu Lewiego nie dał dziedzictwa, lecz jego dziedzictwem są ofiary i żertwy Pana, Boga Izraela, jak mu powiedział.”

    • ziemia nierozdzielona
    • dział Rubena
    • dział Gada
    • brak działu Lewitów

    Każe Pan Jozuemu, aby dzielił ziemię Izraelskim pokoleniom, naznaczywszy dział Rubenowi, Gad i połowicy pokolenia Manasse.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

14. 14Rozdział 14Podział ziemi Kanaan prowadzą kapłan Eleazar, Jozue i naczelnicy rodów; los pada na dziewięć pokoleń i połowę, bo dwa i pół wzięły już swoje za Jordanem, a Lewitom nie dano ziemi, tylko miasta z przedmieściami. Kaleb, syn Jefone, przypomina w Gilgal obietnicę Mojżesza sprzed czterdziestu pięciu lat i w wieku osiemdziesięciu pięciu lat prosi o górę z warownymi miastami Enakitów. Jozue błogosławi go i daje mu Hebron, dawniej zwany Kiriat-Arba.3 min

    Podział ziemi Kanaan prowadzą kapłan Eleazar, Jozue i naczelnicy rodów; los pada na dziewięć pokoleń i połowę, bo dwa i pół wzięły już swoje za Jordanem, a Lewitom nie dano ziemi, tylko miasta z przedmieściami. Kaleb, syn Jefone, przypomina w Gilgal obietnicę Mojżesza sprzed czterdziestu pięciu lat i w wieku osiemdziesięciu pięciu lat prosi o górę z warownymi miastami Enakitów. Jozue błogosławi go i daje mu Hebron, dawniej zwany Kiriat-Arba.

    „Daj mi więc tę górę, którą Pan obiecał, o czym sam słyszałeś.”

    • los w Gilgal
    • nadanie Hebronu
    • obietnica Mojżesza

    Kalebowi się dostało miasto Hebron; bo mu był Mojżesz dać obiecał.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

15. 15Rozdział 15Dział Judy sięga najdalej na południe: granica biegnie od Morza Słonego i pustyni Syn przez Kadesbarni do potoku Egiptu i Wielkiego Morza, a na północy mija Jerozolimę i dochodzi do Kariat-Jearim. W jego obrębie Kaleb bierze Hebron, wypędza synów Anaka, a za zdobycie Kariat-Sefer oddaje córkę Akszę Otnielowi, która wyprasza u ojca ziemię nawodnioną. Potem idą spisy miast według krain: na południu, na polach, w górach i na pustyni. Jebuzejczyków z Jerozolimy synowie Judy wytępić nie zdołali.6 min

    Dział Judy sięga najdalej na południe: granica biegnie od Morza Słonego i pustyni Syn przez Kadesbarni do potoku Egiptu i Wielkiego Morza, a na północy mija Jerozolimę i dochodzi do Kariat-Jearim. W jego obrębie Kaleb bierze Hebron, wypędza synów Anaka, a za zdobycie Kariat-Sefer oddaje córkę Akszę Otnielowi, która wyprasza u ojca ziemię nawodnioną. Potem idą spisy miast według krain: na południu, na polach, w górach i na pustyni. Jebuzejczyków z Jerozolimy synowie Judy wytępić nie zdołali.

    „Dział synów Judy według ich rodów był następujący: od granicy Edomu, pustynia Syn na południu, aż do ostatniego krańca strony południowej.”

    • dział Judy
    • granice południowe
    • zdobycze Kaleba
    • spis miast

    Które miasta, a które krainy dostały się pokoleniu Juda, i o górze Kalebowéj.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

16. 16Rozdział 16Los synów Józefa biegnie od Jordanu pod Jerychem przez pustynię ku górze Betel, a dalej na zachód do dolnego Bet-Horon i Gezer, kończąc się przy wielkim morzu. Z tego obszaru wydzielona jest posiadłość Efraima z granicą od Atarot Addar i górnego Bet-Horon przez Tanat Silo i Janoach aż do doliny trzcin. Efraim dostaje też miasta leżące wewnątrz działu Manassesa. Kananejczyka z Gezer synowie Efraima nie wypędzili, lecz został wśród nich, płacąc daninę.2 min

    Los synów Józefa biegnie od Jordanu pod Jerychem przez pustynię ku górze Betel, a dalej na zachód do dolnego Bet-Horon i Gezer, kończąc się przy wielkim morzu. Z tego obszaru wydzielona jest posiadłość Efraima z granicą od Atarot Addar i górnego Bet-Horon przez Tanat Silo i Janoach aż do doliny trzcin. Efraim dostaje też miasta leżące wewnątrz działu Manassesa. Kananejczyka z Gezer synowie Efraima nie wypędzili, lecz został wśród nich, płacąc daninę.

    „Synowie Efraima nie wypędzili jednak Kananejczyka, który mieszkał w Gezer, i Kananejczyk pozostał wśród Efraima aż do dnia dzisiejszego, płacąc daninę.”

    • dział Efraima
    • synowie Józefa
    • danina Kananejczyków

    Dział pokolenia Ephraim, miasta i wioski, Chananeusz mieszka między nimi, dając im dań.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

17. 17Rozdział 17Dział Manassesa obejmuje Galaad i Baszan za Jordanem, przypadłe Machirowi, oraz dziesięć sznurów na zachodzie dla pozostałych rodów. Osobliwością jest dziedzictwo pięciu córek Salphaada, które przed Eleazarem i Jozuem upominają się o swoją część i ją otrzymują. W obrębie Issachara i Asera Manasses dostaje Bet-Szean, Dor, Taanach i Megiddo, lecz Kananejczyków z nich nie wypędza, nakładając im tylko daninę. Synowie Józefa skarżą się na jeden tylko los, a Jozue każe im karczować las.4 min

    Dział Manassesa obejmuje Galaad i Baszan za Jordanem, przypadłe Machirowi, oraz dziesięć sznurów na zachodzie dla pozostałych rodów. Osobliwością jest dziedzictwo pięciu córek Salphaada, które przed Eleazarem i Jozuem upominają się o swoją część i ją otrzymują. W obrębie Issachara i Asera Manasses dostaje Bet-Szean, Dor, Taanach i Megiddo, lecz Kananejczyków z nich nie wypędza, nakładając im tylko daninę. Synowie Józefa skarżą się na jeden tylko los, a Jozue każe im karczować las.

    „Córki Manassesa otrzymały bowiem dziedzictwo pośród jego synów, a ziemia Galaad przypadła w udziale pozostałym synom Manassesa.”

    • dział Manassesa
    • córki Salphaada
    • żelazne wozy
    • skarga synów Józefa

    Osiadłość a dział dają połowicy drugiéj pokolenia Manassesowego, i córkom Salphaadowym, i przydano ku działu Józephowemu.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

18. 18Rozdział 18Zgromadzenie przenosi się do Sylo i tam staje przybytek świadectwa, a Jozue wyrzuca siedmiu pokoleniom bez dziedzictwa gnuśność. Po trzech mężów z każdego pokolenia obchodzi kraj i opisuje ziemię podzieloną na siedem części: Juda zostaje na południu, dom Józefa na północy, a Lewici udziału nie mają. Pierwszy los wypada Beniaminowi i daje mu pas między Judą a synami Józefa, z Jordanem od wschodu, Jerychem i Betel na granicy oraz dwudziestoma sześcioma miastami, wśród nich Jebus, czyli Jerozolima.5 min

    Zgromadzenie przenosi się do Sylo i tam staje przybytek świadectwa, a Jozue wyrzuca siedmiu pokoleniom bez dziedzictwa gnuśność. Po trzech mężów z każdego pokolenia obchodzi kraj i opisuje ziemię podzieloną na siedem części: Juda zostaje na południu, dom Józefa na północy, a Lewici udziału nie mają. Pierwszy los wypada Beniaminowi i daje mu pas między Judą a synami Józefa, z Jordanem od wschodu, Jerychem i Betel na granicy oraz dwudziestoma sześcioma miastami, wśród nich Jebus, czyli Jerozolima.

    „Jozue rzucił przed Panem losy w Sylo i rozdzielił ziemię między synów Izraela na siedem części.”

    • przybytek w Sylo
    • siedem działów
    • dział Beniamina

    Posyłają męże ku opisaniu ziemie, która miała być ostatnich siedmi pokolenia, i dano dział Benjaminowemu pokoleniu.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

19. 19Rozdział 19Sześć kolejnych losów zamyka podział: Symeon dostaje miasta wewnątrz zbyt wielkiego działu Judy, Zabulon krainę wokół Sarydu, Issachar okolice Jezrael aż po Jordan, Aser pas nadmorski po Karmel i Sydon, Neftali ziemię od Jordanu po Cenereth, a Dan zachód z Ajalonem i granicą zwróconą ku Joppemu. Danici zdobywają jeszcze Lesem i nadają mu imię swojego ojca. Na koniec sam Jozue otrzymuje miasto, którego pragnął, Thamnath Sarae na górze Efraima.5 min

    Sześć kolejnych losów zamyka podział: Symeon dostaje miasta wewnątrz zbyt wielkiego działu Judy, Zabulon krainę wokół Sarydu, Issachar okolice Jezrael aż po Jordan, Aser pas nadmorski po Karmel i Sydon, Neftali ziemię od Jordanu po Cenereth, a Dan zachód z Ajalonem i granicą zwróconą ku Joppemu. Danici zdobywają jeszcze Lesem i nadają mu imię swojego ojca. Na koniec sam Jozue otrzymuje miasto, którego pragnął, Thamnath Sarae na górze Efraima.

    „Oto posiadłości, które losem wydzielili Eleazar kapłan, Jozue, syn Nuna, i naczelnicy rodów i pokoleń synów Izraela w Sylo, przed Panem, u drzwi przybytku świadectwa, i podzielili ziemię.”

    • działy sześciu pokoleń
    • dział Symeona
    • zdobycie Lesem
    • miasto Jozuego

    Naznaczono działy sześci pokoleniu, Symeonowemu, Zabulonowemu, Issacharowemu, Aserowemu, Nephtalimowemu, Danowemu i Jozue.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

20. 20Rozdział 20Pan każe wyznaczyć miasta ucieczki dla tego, kto zabił człowieka nieumyślnie. Zbieg staje przed bramą, przedstawia sprawę starszym, a oni dają mu mieszkanie i nie wydają go mścicielowi krwi; pozostaje tam do rozprawy przed sądem i do śmierci najwyższego kapłana, po czym wraca do domu. Wyznaczono sześć takich miast: Kadesz w Galilei, Sychem na górze Efraima i Hebron na górze Judy, a za Jordanem Bosor, Ramot w Gileadzie i Golan w Baszanie. Prawo to obejmuje także przybyszów mieszkających wśród Izraela.2 min

    Pan każe wyznaczyć miasta ucieczki dla tego, kto zabił człowieka nieumyślnie. Zbieg staje przed bramą, przedstawia sprawę starszym, a oni dają mu mieszkanie i nie wydają go mścicielowi krwi; pozostaje tam do rozprawy przed sądem i do śmierci najwyższego kapłana, po czym wraca do domu. Wyznaczono sześć takich miast: Kadesz w Galilei, Sychem na górze Efraima i Hebron na górze Judy, a za Jordanem Bosor, Ramot w Gileadzie i Golan w Baszanie. Prawo to obejmuje także przybyszów mieszkających wśród Izraela.

    „Niech do nich ucieka każdy, kto nieumyślnie zabił człowieka, aby mógł schronić się przed gniewem krewnego domagającego się zemsty za krew.”

    • miasta ucieczki
    • nieumyślne zabójstwo
    • mściciel krwi

    Miasta ku ucieczce mężobójcom z trafunku oddzielają: i czas mieszkania w nich, albo wrócenia się do swego, opisuje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

21. 21Rozdział 21Naczelnicy rodów lewickich przypominają w Sylo, że Pan przez Mojżesza nakazał dać im miasta z pastwiskami, bo własnej ziemi nie mają. Losem rozdzielono czterdzieści osiem miast: trzynaście synom Aarona z pokoleń Judy, Symeona i Beniamina, dziesięć pozostałym rodom Kehata, trzynaście rodom Gerszona i dwanaście synom Merariego. Pośród nich są miasta schronienia: Hebron, Sychem, Golan, Kadesz, Beser i Ramot. Na koniec padają słowa, że Pan dał Izraelowi całą obiecaną ziemię i pokój.5 min

    Naczelnicy rodów lewickich przypominają w Sylo, że Pan przez Mojżesza nakazał dać im miasta z pastwiskami, bo własnej ziemi nie mają. Losem rozdzielono czterdzieści osiem miast: trzynaście synom Aarona z pokoleń Judy, Symeona i Beniamina, dziesięć pozostałym rodom Kehata, trzynaście rodom Gerszona i dwanaście synom Merariego. Pośród nich są miasta schronienia: Hebron, Sychem, Golan, Kadesz, Beser i Ramot. Na koniec padają słowa, że Pan dał Izraelowi całą obiecaną ziemię i pokój.

    „Synowie Izraela oddali Lewitom ze swojego dziedzictwa, zgodnie z rozkazem Pana, miasta i ich obrzeża.”

    • miasta Lewitów
    • czterdzieści osiem miast
    • miasta schronienia

    Lewitom miasta naznaczone z ich przedmieściami. A gdy się już obietnica Pańska wypełniła, stał się pokój i odpoczynek synom Izraelskim.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

22. 22Rozdział 22Jozue odprawia Rubenitów, Gadytów i połowę pokolenia Manassesa do ich siedzib za Jordanem, chwaląc ich wierność i każąc podzielić łupy z braćmi. Po drodze budują nad Jordanem ogromny ołtarz, a reszta Izraela zbiera się w Szilo, żeby ruszyć na nich wojną. Poselstwo z Pinchasem, synem Eleazara, zarzuca im odstępstwo i przypomina grzech w Baal-Peorze oraz karę za Achana. Zajordańskie pokolenia wyjaśniają, że ołtarz nie służy ofiarom, lecz jest świadectwem ich udziału w Panu, co Izrael przyjmuje z ulgą.7 min

    Jozue odprawia Rubenitów, Gadytów i połowę pokolenia Manassesa do ich siedzib za Jordanem, chwaląc ich wierność i każąc podzielić łupy z braćmi. Po drodze budują nad Jordanem ogromny ołtarz, a reszta Izraela zbiera się w Szilo, żeby ruszyć na nich wojną. Poselstwo z Pinchasem, synem Eleazara, zarzuca im odstępstwo i przypomina grzech w Baal-Peorze oraz karę za Achana. Zajordańskie pokolenia wyjaśniają, że ołtarz nie służy ofiarom, lecz jest świadectwem ich udziału w Panu, co Izrael przyjmuje z ulgą.

    „A gdyby tak chcieli powiedzieć, odpowiedzą im: Oto ołtarz Pański, który zbudowali nasi ojcowie, nie na całopalenia ani na ofiarę, lecz jako świadectwo między nami i wami.”

    • ołtarz nad Jordanem
    • spór o ołtarz
    • poselstwo Pinchasa
    • powrót pokoleń

    Półtrzeciu pokoleniu Jozue każe się wrócić już do imienia swego za Jordan; oni tedy uczynili między sobą ołtarz wielki: przez który mieli od innych pokoleń poselstwo: ale tego słuszną obmowę dali.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

23. 23Rozdział 23Już bardzo leciwy Jozue zwołuje starszych, książąt, wodzów i przełożonych Izraela, przypominając, że Pan sam walczył za nich i rozdzielił im losem całą ziemię, choć część narodów jeszcze w niej mieszka. Wzywa, by trzymali się księgi Prawa Mojżeszowego, nie zbaczali ani w prawo, ani w lewo, nie wchodzili w związki z tymi narodami i nie przysięgali na ich bogów. Ostrzega, że gdyby przylgnęli do nich i zawierali z nimi małżeństwa, pozostawione ludy staną się dołem i sidłem, a Pan tak samo pewnie sprowadzi zło, jak dotąd dawał dobro.3 min

    Już bardzo leciwy Jozue zwołuje starszych, książąt, wodzów i przełożonych Izraela, przypominając, że Pan sam walczył za nich i rozdzielił im losem całą ziemię, choć część narodów jeszcze w niej mieszka. Wzywa, by trzymali się księgi Prawa Mojżeszowego, nie zbaczali ani w prawo, ani w lewo, nie wchodzili w związki z tymi narodami i nie przysięgali na ich bogów. Ostrzega, że gdyby przylgnęli do nich i zawierali z nimi małżeństwa, pozostawione ludy staną się dołem i sidłem, a Pan tak samo pewnie sprowadzi zło, jak dotąd dawał dobro.

    „Oto ja odchodzę dziś drogą wszystkich ludzi na ziemi. Poznajcie całym sercem, że ze wszystkich słów, które Pan obiecał spełnić, nie zawiodło ani jedno.”

    • mowa pożegnalna
    • wierność Prawu
    • ostrzeżenie przed narodami

    Jozue zstarzawszy się upomina lud Izraelski, a broni im towarzystwa mieć z pogany i ze wszytkimi narody.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

24. 24Rozdział 24W Sychem Jozue zbiera pokolenia i w imieniu Pana przypomina dzieje: wyjście Abrahama z Mezopotamii, zejście do Egiptu, przejście Morza Czerwonego i darowaną ziemię z miastami, których lud nie budował. Potem stawia wybór: służyć Panu albo bogom ojców, a sam oświadcza, że wraz ze swoim domem wybiera Pana. Lud dwa razy przyrzeka służbę, Jozue zawiera przymierze, zapisuje je w księdze i stawia pod dębem kamień jako świadka. Umiera w wieku stu dziesięciu lat, kości Józefa składane są w Sychem, a wkrótce umiera też Eleazar.6 min

    W Sychem Jozue zbiera pokolenia i w imieniu Pana przypomina dzieje: wyjście Abrahama z Mezopotamii, zejście do Egiptu, przejście Morza Czerwonego i darowaną ziemię z miastami, których lud nie budował. Potem stawia wybór: służyć Panu albo bogom ojców, a sam oświadcza, że wraz ze swoim domem wybiera Pana. Lud dwa razy przyrzeka służbę, Jozue zawiera przymierze, zapisuje je w księdze i stawia pod dębem kamień jako świadka. Umiera w wieku stu dziesięciu lat, kości Józefa składane są w Sychem, a wkrótce umiera też Eleazar.

    „Jeśli zaś wydaje wam się złem służyć Panu, wybierajcie dziś, komu wolelibyście służyć: czy bogom, którym służyli wasi ojcowie w Mezopotamii, czy bogom Amorytów, w których ziemi mieszkacie. Ja zaś i mój dom będziemy służyć Panu.”

    • przymierze w Sychem
    • wybór służby Panu
    • śmierć Jozuego
    • kamień świadkiem

    Przypomina krótko Jozue dobrodziejstwa Boże ludu Izraelskiemu: Lud ślubuje Bogu służyć: śmierć Jozue, pogrzeb kości Józephowych, śmierć Eleazara kapłana.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Księgi historyczne

Dwanaście ksiąg prowadzi opowieść od wejścia do Kanaanu, przez czasy sędziów i królów, aż do zburzenia Jerozolimy i powrotu z Babilonu. To historia pisana bez upiększeń: obok zwycięstw stoją wojny domowe, bałwochwalstwo władców i wygnanie.

• Księga Sędziów
• Księga Rut
• Pierwsza Księga Samuela
• Druga Księga Samuela
• Pierwsza Księga Królewska
• Druga Księga Królewska
• Pierwsza Księga Kronik
• Druga Księga Kronik
• Księga Ezdrasza
• Księga Nehemiasza
• Księga Estery