Druga Księga Królewska

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Ochozjasz wypada przez kratę w swojej komnacie w Samarii i zamiast pytać Pana, posyła poradzić się Belzebuba, boga Akkaron. Anioł Pański wysyła Eliasza Teszbitę naprzeciw posłańcom z wyrokiem: z łoża, na które król wstąpił, już nie zejdzie. Dwóch dowódców pięćdziesięciu żołnierzy, przysłanych po proroka, pochłania ogień z nieba, a trzeci klęka i prosi o życie, więc Eliasz schodzi z nim do króla i powtarza mu to samo słowo. Ochozjasz umiera bez syna, a władzę przejmuje jego brat Joram.4 min

   Ochozjasz wypada przez kratę w swojej komnacie w Samarii i zamiast pytać Pana, posyła poradzić się Belzebuba, boga Akkaron. Anioł Pański wysyła Eliasza Teszbitę naprzeciw posłańcom z wyrokiem: z łoża, na które król wstąpił, już nie zejdzie. Dwóch dowódców pięćdziesięciu żołnierzy, przysłanych po proroka, pochłania ogień z nieba, a trzeci klęka i prosi o życie, więc Eliasz schodzi z nim do króla i powtarza mu to samo słowo. Ochozjasz umiera bez syna, a władzę przejmuje jego brat Joram.

   „Czy nie ma Boga w Izraelu, że idziecie radzić się Belzebuba, boga Akkaron?”

   • choroba Ochozjasza
   • ogień z nieba
   • wyrocznia obcego boga
   • trzeci dowódca

   Ochozyasz będąc chory, posłał do bałwana o radę, o co go karał Eliasz. Dwu hetmanów ogień z nieba spalił, a po trzecim szedł do króla i powiedział mu o jego śmierci.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Eliasz prowadzi Elizeusza z Gilgal przez Betel i Jerycho aż do Jordanu, trzy razy każąc mu zostać, a ten trzy razy odmawia. Zwiniętym płaszczem Eliasz rozdziela wody, przechodzą po suchym dnie, a gdy Elizeusz prosi o podwójnego ducha, ognisty rydwan rozdziela ich obu i wichura porywa Eliasza. Elizeusz podnosi płaszcz, który mu wypadł, i tym samym płaszczem rozdziela Jordan z powrotem. Potem solą uzdrawia złe wody w Jerychu, a pod Betel przeklina dzieci naśmiewające się z jego łysiny i dwa niedźwiedzie rozszarpują czterdzieścioro dwoje z nich.5 min

   Eliasz prowadzi Elizeusza z Gilgal przez Betel i Jerycho aż do Jordanu, trzy razy każąc mu zostać, a ten trzy razy odmawia. Zwiniętym płaszczem Eliasz rozdziela wody, przechodzą po suchym dnie, a gdy Elizeusz prosi o podwójnego ducha, ognisty rydwan rozdziela ich obu i wichura porywa Eliasza. Elizeusz podnosi płaszcz, który mu wypadł, i tym samym płaszczem rozdziela Jordan z powrotem. Potem solą uzdrawia złe wody w Jerychu, a pod Betel przeklina dzieci naśmiewające się z jego łysiny i dwa niedźwiedzie rozszarpują czterdzieścioro dwoje z nich.

   „Kiedy szli i rozmawiali w drodze, nagle ognisty rydwan z ognistymi końmi rozdzielił ich obydwu i Eliasz wstąpił w wichurze do nieba.”

   • rydwan ognisty
   • płaszcz Eliasza
   • dzielenie wód
   • uzdrowienie źródła

   Eliasz płaszczem rozdzielił Jordan, a wzięt jest do nieba na wozie ognistym, a zaś płaszczem jego Elizeusz Jordan rozdzielił. Eliasza gdy szukano, nie był nalezion: naprawił Elizeusz wody w Jerycho, a dzieci, które się z niego śmiały, niedźwiedzie rozdrapali.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Joram, syn Achaba, usuwa słupy Baala, lecz nie odstępuje od grzechów Jeroboama. Gdy Mesa, król Moabu, przestaje płacić daninę z jagniąt i baranów, Joram, Jozafat i król edomski idą na niego przez pustynię i po siedmiu dniach zostają bez wody. Elizeusz, wezwany na prośbę Jozafata, przy grze muzyka każe wykopać doły w korycie potoku i obiecuje wodę bez wiatru i deszczu, a Moabici widzą ją rano czerwoną jak krew, biorą za rozlew bratniej krwi i ruszają po łupy wprost na obóz izraelski. Osaczony król Moabu składa własnego pierworodnego na całopalenie na murze.5 min

   Joram, syn Achaba, usuwa słupy Baala, lecz nie odstępuje od grzechów Jeroboama. Gdy Mesa, król Moabu, przestaje płacić daninę z jagniąt i baranów, Joram, Jozafat i król edomski idą na niego przez pustynię i po siedmiu dniach zostają bez wody. Elizeusz, wezwany na prośbę Jozafata, przy grze muzyka każe wykopać doły w korycie potoku i obiecuje wodę bez wiatru i deszczu, a Moabici widzą ją rano czerwoną jak krew, biorą za rozlew bratniej krwi i ruszają po łupy wprost na obóz izraelski. Osaczony król Moabu składa własnego pierworodnego na całopalenie na murze.

   „Bo tak mówi Pan: Nie ujrzycie wiatru ani deszczu, a jednak to koryto wypełni się wodą i będziecie pić wy, wasza czeladź i wasze bydło.”

   • bunt Moabu
   • trzech królów
   • woda w dołach
   • ofiara z pierworodnego

   Joram, Jozaphat i król Edom ciągnęli na wojnę przeciwko Moab, i nie mieli wody, ale przez modlitwę Elizeuszowę hojność im wody dana beze dżdża, ktemu i zwycięstwo.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Cztery znaki Elizeusza jeden po drugim. Wdowie po proroku, której wierzyciel chce zabrać synów, każe pożyczyć puste naczynia i rozlewać oliwę, aż skończą się naczynia. Zamożnej kobiecie z Sunam, która urządziła mu izbę na górze, zapowiada syna, a gdy chłopiec umiera od bólu głowy, kładzie się na nim w tej samej izbie i dziecko ziewa siedem razy i otwiera oczy. W Gilgal, gdzie synowie proroccy wołają o śmierci w garncu z dzikimi kolokwintami, zaradza mąką, a dwadzieścia chlebów jęczmiennych dzieli między stu mężów i jeszcze zostaje.8 min

   Cztery znaki Elizeusza jeden po drugim. Wdowie po proroku, której wierzyciel chce zabrać synów, każe pożyczyć puste naczynia i rozlewać oliwę, aż skończą się naczynia. Zamożnej kobiecie z Sunam, która urządziła mu izbę na górze, zapowiada syna, a gdy chłopiec umiera od bólu głowy, kładzie się na nim w tej samej izbie i dziecko ziewa siedem razy i otwiera oczy. W Gilgal, gdzie synowie proroccy wołają o śmierci w garncu z dzikimi kolokwintami, zaradza mąką, a dwadzieścia chlebów jęczmiennych dzieli między stu mężów i jeszcze zostaje.

   „Daj ludziom, niech jedzą, bo tak mówi Pan: Będą jeść i jeszcze zostanie.”

   • oliwa w naczyniach
   • chłopiec z Sunam
   • śmierć w garncu
   • nakarmienie stu

   Cuda, które Elizeusz uczynił: oleju rozmnożenie, niepłodnéj porodzenie, umarłego wskrzeszenie, karmi gorzkiéj w słodkie obrócenie i chleba przysporzenie.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5Naaman, dowódca wojska króla Syrii, jest trędowaty, a mała branka z ziemi Izraela mówi jego żonie o proroku w Samarii. Elizeusz nie wychodzi nawet do gościa i przez posłańca każe mu obmyć się siedem razy w Jordanie. Naaman odjeżdża rozgniewany, że to za mało wobec rzek Damaszku, i dopiero słudzy namawiają go do wody, z której wychodzi oczyszczony i wyznaje, że nie ma innego Boga niż w Izraelu. Elizeusz nie przyjmuje daru, ale Gechazi biegnie za Naamanem po srebro i szaty, więc trąd przechodzi na niego.6 min

   Naaman, dowódca wojska króla Syrii, jest trędowaty, a mała branka z ziemi Izraela mówi jego żonie o proroku w Samarii. Elizeusz nie wychodzi nawet do gościa i przez posłańca każe mu obmyć się siedem razy w Jordanie. Naaman odjeżdża rozgniewany, że to za mało wobec rzek Damaszku, i dopiero słudzy namawiają go do wody, z której wychodzi oczyszczony i wyznaje, że nie ma innego Boga niż w Izraelu. Elizeusz nie przyjmuje daru, ale Gechazi biegnie za Naamanem po srebro i szaty, więc trąd przechodzi na niego.

   „Poszedł więc i obmył się w Jordanie siedem razy, zgodnie ze słowem człowieka Bożego. Jego ciało wróciło do zdrowia jak ciało małego dziecka i został oczyszczony.”

   • trąd Naamana
   • siedem zanurzeń
   • odrzucony dar
   • chciwość Gechaziego

   Jako Naaman uzdrowion od trądu swego przez Elizeusza, który się obrócił na Giezy łakomego, który dary brał od Naamana.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Synowie proroccy rąbią drzewo nad Jordanem, a gdy jednemu wpada do wody pożyczone żelazo z siekiery, Elizeusz wrzuca tam gałąź i żelazo wypływa. Prorok uprzedza króla izraelskiego o każdej syryjskiej zasadzce, więc po niego posłano wojsko do Dotain: Elizeusz pokazuje słudze górę pełną ognistych koni, prosi o ślepotę napastników i prowadzi ich do Samarii, gdzie każe ich nakarmić i puścić. Potem Benadad oblega Samarię i panuje taki głód, że dwie kobiety umawiają się, by zjeść własnych synów, a król przysięga, że zdejmie Elizeuszowi głowę.6 min

   Synowie proroccy rąbią drzewo nad Jordanem, a gdy jednemu wpada do wody pożyczone żelazo z siekiery, Elizeusz wrzuca tam gałąź i żelazo wypływa. Prorok uprzedza króla izraelskiego o każdej syryjskiej zasadzce, więc po niego posłano wojsko do Dotain: Elizeusz pokazuje słudze górę pełną ognistych koni, prosi o ślepotę napastników i prowadzi ich do Samarii, gdzie każe ich nakarmić i puścić. Potem Benadad oblega Samarię i panuje taki głód, że dwie kobiety umawiają się, by zjeść własnych synów, a król przysięga, że zdejmie Elizeuszowi głowę.

   „Nie bój się, bo więcej ich jest z nami niż z nimi.”

   • siekiera na wodzie
   • ogniste zastępy
   • ślepota Syryjczyków
   • głód w Samarii

   Siekiera spłynęła sprawą Elizeusza, rady tajemne oznajmował królowi Izraelskiemu, draby króla Syryjskiego zaślepiwszy, zawiódł do Samaryi: Samaryą oblężono, głód aż do jedzenia dzieci.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Elizeusz zapowiada, że nazajutrz w bramie Samarii korzec białej mąki będzie kosztował jeden stater, a książę, na którego ręce opiera się król, słyszy, że to zobaczy, ale jeść z tego nie będzie. Czterech trędowatych od wejścia do bramy idzie o zmierzchu do obozu Syryjczyków, bo i tak czeka ich śmierć, i znajduje go pustym: Pan sprawił, że rozległ się tam grzmot wozów i koni, a wojsko uciekło nocą. Najedzeni i obładowani łupem uznają, że to dzień dobrej nowiny, i donoszą o tym strażnikom bramy. Lud ograbia obóz, ceny spadają, a książę ginie stratowany w bramie.4 min

   Elizeusz zapowiada, że nazajutrz w bramie Samarii korzec białej mąki będzie kosztował jeden stater, a książę, na którego ręce opiera się król, słyszy, że to zobaczy, ale jeść z tego nie będzie. Czterech trędowatych od wejścia do bramy idzie o zmierzchu do obozu Syryjczyków, bo i tak czeka ich śmierć, i znajduje go pustym: Pan sprawił, że rozległ się tam grzmot wozów i koni, a wojsko uciekło nocą. Najedzeni i obładowani łupem uznają, że to dzień dobrej nowiny, i donoszą o tym strażnikom bramy. Lud ograbia obóz, ceny spadają, a książę ginie stratowany w bramie.

   „Nie czynimy dobrze. Ten dzień jest dniem dobrej nowiny.”

   • oblężenie i głód
   • czterech trędowatych
   • pusty obóz
   • cena mąki

   W wielkim głodzie Elizeusz prorokował o wielkiéj hojności: Syryjczyki Pan Bóg przestraszył tak, że od wszystkiego uciekli, tam w ich obozie naleźli wszego dostatek Izraelczykowie, i było tanie: a wódz, który nie dowierzał słowu Elizeuszowemu, utłoczon w tłuszczy.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8Elizeusz ostrzega kobietę, której syna wskrzesił, przed siedmioletnim głodem, a gdy wraca z ziemi filistyńskiej, król właśnie słucha opowieści Gechaziego o tym wskrzeszeniu i oddaje jej dom, pola i dochody z lat nieobecności. W Damaszku prorok płacze przed Hazaelem, bo wie, jakie zło wyrządzi on synom Izraela, i mówi mu, że będzie królem Syrii, a nazajutrz Hazael dusi chorego Benadada mokrą kołdrą. Dalej idą dwa panowania w Judzie: Joram, syn Jozafata, ożeniony z córką Achaba, za którego Edom oderwał się od Judy, oraz jego syn Ochozjasz, panujący tylko rok.5 min

   Elizeusz ostrzega kobietę, której syna wskrzesił, przed siedmioletnim głodem, a gdy wraca z ziemi filistyńskiej, król właśnie słucha opowieści Gechaziego o tym wskrzeszeniu i oddaje jej dom, pola i dochody z lat nieobecności. W Damaszku prorok płacze przed Hazaelem, bo wie, jakie zło wyrządzi on synom Izraela, i mówi mu, że będzie królem Syrii, a nazajutrz Hazael dusi chorego Benadada mokrą kołdrą. Dalej idą dwa panowania w Judzie: Joram, syn Jozafata, ożeniony z córką Achaba, za którego Edom oderwał się od Judy, oraz jego syn Ochozjasz, panujący tylko rok.

   „Bo wiem, jakie zło wyrządzisz synom Izraela. Ich warowne miasta spalisz ogniem, młodzieńców wymordujesz mieczem, niemowlęta roztrzaskasz, a kobietom brzemiennym rozprujesz łona.”

   • powrót Sunamitki
   • łzy proroka
   • zapowiedź dla Hazaela
   • oderwanie Edomu

   Głód na ziemi przez siedm lat, Sunamitka z ziemie wyszła, a wróciwszy się swego wszystkiego dostała. O śmierci króla Syryjskiego Benadada, i o Hazaelu, namiastku jego: Joram, król Judzki, umarł: Ochozyasz nastał.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Elizeusz posyła jednego z synów prorockich do Ramot Gileadzkiego, żeby wylał bańkę oliwy na głowę Jehu i zaraz uciekł. Dowódcy rozkładają pod nogami Jehu swoje płaszcze i trąbią, a on jedzie do Jizreela, gdzie rany leczy Joram i gdzie gości Ochozjasz, król Judy. Strażnik z wieży rozpoznaje szaleńczą jazdę z daleka, Jehu strzałą przebija Joramowi serce i każe rzucić ciało na pole Nabota, a potem dogania i śmiertelnie rani Ochozjasza. W Jizreelu Izebel maluje oczy i wygląda przez okno, lecz na rozkaz Jehu dworzanie zrzucają ją na dół, a z pogrzebu zostaje czaszka, nogi i dłonie.7 min

   Elizeusz posyła jednego z synów prorockich do Ramot Gileadzkiego, żeby wylał bańkę oliwy na głowę Jehu i zaraz uciekł. Dowódcy rozkładają pod nogami Jehu swoje płaszcze i trąbią, a on jedzie do Jizreela, gdzie rany leczy Joram i gdzie gości Ochozjasz, król Judy. Strażnik z wieży rozpoznaje szaleńczą jazdę z daleka, Jehu strzałą przebija Joramowi serce i każe rzucić ciało na pole Nabota, a potem dogania i śmiertelnie rani Ochozjasza. W Jizreelu Izebel maluje oczy i wygląda przez okno, lecz na rozkaz Jehu dworzanie zrzucają ją na dół, a z pogrzebu zostaje czaszka, nogi i dłonie.

   „Co za pokój? Wciąż trwa nierząd Izebel, twojej matki, i jej liczne czary.”

   • namaszczenie Jehu
   • śmierć dwóch królów
   • pole Nabota
   • strącenie Izebel

   Elizeusz pomazał na królestwo Jehu, który potem dwu królów zabił, i wykorzenił dom Achabów, a Jezabel z okna kazał zrzucić: i zjedli ją psi, według proroctwa Eliaszowego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10Jehu pisze do Samarii i wyzywa opiekunów siedemdziesięciu synów Achaba, żeby sami wybrali króla, a oni ze strachu przysyłają mu głowy w koszach. Po drodze zabija czterdziestu dwóch krewnych Ochozjasza, bierze na wóz Jonadaba, syna Rechaba, i dobija w Samarii resztę domu Achaba. Potem podstępem ogłasza wielką uroczystość dla Baala, zwołuje do świątyni wszystkich jego czcicieli, wydaje im szaty i każe wybić ich do jednego, a samą świątynię zburzyć. Pan obiecuje mu tron do czwartego pokolenia, lecz Jehu nie porzuca złotych cielców w Betel i w Dan.7 min

    Jehu pisze do Samarii i wyzywa opiekunów siedemdziesięciu synów Achaba, żeby sami wybrali króla, a oni ze strachu przysyłają mu głowy w koszach. Po drodze zabija czterdziestu dwóch krewnych Ochozjasza, bierze na wóz Jonadaba, syna Rechaba, i dobija w Samarii resztę domu Achaba. Potem podstępem ogłasza wielką uroczystość dla Baala, zwołuje do świątyni wszystkich jego czcicieli, wydaje im szaty i każe wybić ich do jednego, a samą świątynię zburzyć. Pan obiecuje mu tron do czwartego pokolenia, lecz Jehu nie porzuca złotych cielców w Betel i w Dan.

    „W ten sposób Jehu wytępił Baala z Izraela.”

    • siedemdziesiąt głów
    • zagłada domu Achaba
    • podstęp na czcicieli
    • złote cielce

    O zabiciu synów Achabowych i wszego rodu jego, takież i braciéj Ochozyasza, króla Judzkiego: księdzów takież balwańskich chytrze zwołanych pobicie: kościół ich skażony, śmierć Jehu.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

11. 11Rozdział 11Atalia po śmierci syna wybija całe królewskie potomstwo, ale Jozaba ukrywa małego Joasza z mamką i przez sześć lat chowa go w domu Pańskim, podczas gdy ona rządzi krajem. W siódmym roku kapłan Jojada zwołuje dowódców, pokazuje im królewskiego syna, rozstawia straże na szabat i wydaje im oręż Dawida, a potem wyprowadza chłopca: korona, świadectwo, namaszczenie i okrzyk ludu. Atalia wbiega do zgromadzenia, woła o spisku i ginie przy pałacu, bo Jojada nie pozwala zabić jej w świątyni. Lud burzy świątynię Baala i zabija jego kapłana Mattana, a siedmioletni Joasz zasiada na tronie.4 min

    Atalia po śmierci syna wybija całe królewskie potomstwo, ale Jozaba ukrywa małego Joasza z mamką i przez sześć lat chowa go w domu Pańskim, podczas gdy ona rządzi krajem. W siódmym roku kapłan Jojada zwołuje dowódców, pokazuje im królewskiego syna, rozstawia straże na szabat i wydaje im oręż Dawida, a potem wyprowadza chłopca: korona, świadectwo, namaszczenie i okrzyk ludu. Atalia wbiega do zgromadzenia, woła o spisku i ginie przy pałacu, bo Jojada nie pozwala zabić jej w świątyni. Lud burzy świątynię Baala i zabija jego kapłana Mattana, a siedmioletni Joasz zasiada na tronie.

    „Jojada wyprowadził syna królewskiego, włożył na niego koronę i dał mu świadectwo, a następnie obwołał go królem i namaścił.”

    • ukryty królewicz
    • przymierze Jojady
    • śmierć Atalii
    • zburzenie świątyni Baala

    Athalia chcąc sama królować, zbiła syny królewskie, ale potem za sprawą Jojady kapłana zabita, a Joab królem Judzkim postanowion: kościół i obrazy Baal bałwana popsowane.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

12. 12Rozdział 12Joasz panuje w Jerozolimie czterdzieści lat i czyni to, co prawe, póki uczy go kapłan Jojada, ale wyżyn nie usuwa. Gdy do dwudziestego trzeciego roku kapłani wciąż nie naprawili świątyni, król odbiera im pobór pieniędzy, a Jojada stawia przy ołtarzu skrzynię z otworem w wierzchu, z której pisarz królewski i arcykapłan wysypują srebro dla cieśli i murarzy. Rozliczeń nie żądano, bo robotnicy postępowali uczciwie. Kiedy Hazael, król Syrii, zdobywa Gat i rusza na Jerozolimę, Joasz wykupuje miasto skarbami świątyni, a później ginie w domu Mello z ręki własnych sług.4 min

    Joasz panuje w Jerozolimie czterdzieści lat i czyni to, co prawe, póki uczy go kapłan Jojada, ale wyżyn nie usuwa. Gdy do dwudziestego trzeciego roku kapłani wciąż nie naprawili świątyni, król odbiera im pobór pieniędzy, a Jojada stawia przy ołtarzu skrzynię z otworem w wierzchu, z której pisarz królewski i arcykapłan wysypują srebro dla cieśli i murarzy. Rozliczeń nie żądano, bo robotnicy postępowali uczciwie. Kiedy Hazael, król Syrii, zdobywa Gat i rusza na Jerozolimę, Joasz wykupuje miasto skarbami świątyni, a później ginie w domu Mello z ręki własnych sług.

    „Joasz czynił to, co prawe w oczach Pana, przez wszystkie dni, kiedy uczył go kapłan Jojada.”

    • naprawa świątyni
    • skrzynia na ofiary
    • okup dla Hazaela
    • spisek na Joasza

    Joas na oprawę kościoła Pańskiego puścił kapłanom pieniądze ofiarne: Hazael, król Syryjski, chciał oblędz Jeruzalem, Joas król skarby kościelne pobrawszy, dał mu, aby odciągnął od miasta, potem zabit od służebników, po nim został królem Amazyasz.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

13. 13Rozdział 13Dwa panowania w Izraelu obok siebie: Joachaz, syn Jehu, siedemnaście lat, z wojskiem startym przez króla Syrii do pięćdziesięciu jeźdźców i dziesięciu rydwanów, choć na jego błaganie Pan dał Izraelowi wybawiciela, oraz jego syn Joas, szesnaście lat w Samarii, równie trwający w grzechach Jeroboama. Umierający Elizeusz każe królowi Izraela położyć rękę na łuku, wystrzelić przez wschodnie okno i uderzyć strzałami w ziemię, a ten uderza trzy razy i dlatego trzy razy tylko pokona Syrię. Po pogrzebie proroka trup wrzucony do jego grobu ożywa, a Joas odbiera Benadadowi miasta zabrane jego ojcu.5 min

    Dwa panowania w Izraelu obok siebie: Joachaz, syn Jehu, siedemnaście lat, z wojskiem startym przez króla Syrii do pięćdziesięciu jeźdźców i dziesięciu rydwanów, choć na jego błaganie Pan dał Izraelowi wybawiciela, oraz jego syn Joas, szesnaście lat w Samarii, równie trwający w grzechach Jeroboama. Umierający Elizeusz każe królowi Izraela położyć rękę na łuku, wystrzelić przez wschodnie okno i uderzyć strzałami w ziemię, a ten uderza trzy razy i dlatego trzy razy tylko pokona Syrię. Po pogrzebie proroka trup wrzucony do jego grobu ożywa, a Joas odbiera Benadadowi miasta zabrane jego ojcu.

    „Skoro tylko ciało dotknęło kości Elizeusza, człowiek ożył i stanął na nogi.”

    • ucisk syryjski
    • trzy strzały
    • śmierć Elizeusza
    • odzyskane miasta

    Joachaz, król Izraelski, przez złości swe z dopuszczenia Bożego utrapion był od króla Syryjskiego, po nim królował Joas. Ten przyszedł do Elizeusza chorego, kazał mu prorok strzelać, tamże mu to wyłożono: śmierć Elizeuszowa, po śmierci wskrzesił umarłego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

14. 14Rozdział 14Amazjasz obejmuje tron Judy, karze zabójców swojego ojca, lecz zgodnie z Prawem oszczędza ich synów, i rozbija Edomitów w Dolinie Solnej. Wzywa potem na pojedynek Joasza, króla Izraela, a ten odpowiada przypowieścią o oście i cedrze, po czym rozbija wojska Judy pod Bet-Szemesz, rozwala mur Jerozolimy i wywozi skarby świątyni. Amazjasz ginie z rąk spiskowców w Lakisz, a królem zostaje szesnastoletni Azariasz. W Samarii czterdzieści jeden lat panuje Jeroboam, który przywraca dawne granice Izraela.5 min

    Amazjasz obejmuje tron Judy, karze zabójców swojego ojca, lecz zgodnie z Prawem oszczędza ich synów, i rozbija Edomitów w Dolinie Solnej. Wzywa potem na pojedynek Joasza, króla Izraela, a ten odpowiada przypowieścią o oście i cedrze, po czym rozbija wojska Judy pod Bet-Szemesz, rozwala mur Jerozolimy i wywozi skarby świątyni. Amazjasz ginie z rąk spiskowców w Lakisz, a królem zostaje szesnastoletni Azariasz. W Samarii czterdzieści jeden lat panuje Jeroboam, który przywraca dawne granice Izraela.

    „Oset z Libanu posłał do cedru na Libanie, mówiąc: Daj swoją córkę za żonę mojemu synowi.”

    • przypowieść o oście
    • klęska pod Bet-Szemesz
    • spisek na króla
    • granice Izraela

    Amazyasz, król Judzki, odzierżał zwycięstwo nad innymi nieprzyjacioły, ale potem dla pychy jego potępiał go król Izraelski Joas: o śmierci obudwu, o syniech ich, którzy po nich królowali.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

15. 15Rozdział 15Azariasz, król judzki, zostaje trędowaty i do śmierci mieszka w osobnym domu, a pałacem i sądami zarządza jego syn Joatan. W Samarii tron zmienia właściciela w kilka lat cztery razy: Szallum zabija Zachariasza, Menachem zabija Szalluma i okupuje się tysiącem talentów srebra Pulowi, a Pekach zabija Pekachiasza. Za Pekacha przybywa Tiglat-Pileser, zajmuje Galileę i ziemię Neftalego, a mieszkańców uprowadza do Asyrii.7 min

    Azariasz, król judzki, zostaje trędowaty i do śmierci mieszka w osobnym domu, a pałacem i sądami zarządza jego syn Joatan. W Samarii tron zmienia właściciela w kilka lat cztery razy: Szallum zabija Zachariasza, Menachem zabija Szalluma i okupuje się tysiącem talentów srebra Pulowi, a Pekach zabija Pekachiasza. Za Pekacha przybywa Tiglat-Pileser, zajmuje Galileę i ziemię Neftalego, a mieszkańców uprowadza do Asyrii.

    „Pan dotknął króla trądem i był on trędowaty aż do dnia swojej śmierci.”

    • trąd króla
    • zamachy na tron
    • pierwsze uprowadzenie

    Po Azaryaazu trędowatym królował Joathan nad Judą, a w tym czasie było wiele królów Izraelskich, którym Asyryjscy poodejmowali wiele miast: a królestwo Judzkie dostało się Achasowi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

16. 16Rozdział 16Achaz zostaje królem judzkim, idzie drogą królów izraelskich i przeprowadza własnego syna przez ogień. Gdy Recyn i Pekach oblegają Jerozolimę, wysyła srebro i złoto ze świątyni do Tiglat-Pilesera, prosząc o ratunek, a król Asyrii burzy Damaszek i zabija Recyna. Z Damaszku Achaz przysyła kapłanowi Uriaszowi wizerunek pogańskiego ołtarza i każe zbudować taki sam w Jerozolimie, a stary ołtarz miedziany przestawia na bok i rozbiera świątynne podstawy.4 min

    Achaz zostaje królem judzkim, idzie drogą królów izraelskich i przeprowadza własnego syna przez ogień. Gdy Recyn i Pekach oblegają Jerozolimę, wysyła srebro i złoto ze świątyni do Tiglat-Pilesera, prosząc o ratunek, a król Asyrii burzy Damaszek i zabija Recyna. Z Damaszku Achaz przysyła kapłanowi Uriaszowi wizerunek pogańskiego ołtarza i każe zbudować taki sam w Jerozolimie, a stary ołtarz miedziany przestawia na bok i rozbiera świątynne podstawy.

    „Gdy ujrzał ołtarz w Damaszku, posłał kapłanowi Uriaszowi jego wizerunek i opis całego wykonania.”

    • ołtarz z Damaszku
    • danina dla Asyrii
    • bałwochwalstwo króla

    Achaz, król Judzki, syna swego bałwanom poświęcił: sprzysiągł się z królem Assyryjskim, zbudował ołtarz bałwański i ofiarował na nim: naczynie z domu Bożego przeztawił indzie, umarł, a po nim cnotliwy syn jego Ezechyasz królował.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

17. 17Rozdział 17Salmanazar zmusza Ozeasza do daniny, a gdy ten szuka pomocy u króla egipskiego, oblega Samarię i po trzech latach ją zdobywa, uprowadzając Izraelitów do Asyrii. Jako przyczynę wyliczono wyżyny i gaje na każdym wzgórzu, przeprowadzanie dzieci przez ogień oraz lekceważenie proroków. Na opustoszałe miasta król asyryjski sprowadza ludzi z Babilonu, Kuty i Chamat, a gdy ci nie boją się Pana, zabijają ich lwy, więc przysłany kapłan uczy ich czci należnej Panu.8 min

    Salmanazar zmusza Ozeasza do daniny, a gdy ten szuka pomocy u króla egipskiego, oblega Samarię i po trzech latach ją zdobywa, uprowadzając Izraelitów do Asyrii. Jako przyczynę wyliczono wyżyny i gaje na każdym wzgórzu, przeprowadzanie dzieci przez ogień oraz lekceważenie proroków. Na opustoszałe miasta król asyryjski sprowadza ludzi z Babilonu, Kuty i Chamat, a gdy ci nie boją się Pana, zabijają ich lwy, więc przysłany kapłan uczy ich czci należnej Panu.

    „W dziewiątym roku panowania Ozeasza król asyryjski zdobył Samarię i uprowadził Izraelitów do Asyrii.”

    • upadek Samarii
    • wysiedlenie Izraela
    • osadnicy i lwy

    Salmanazar pochodziwszy króla Ozee Izraelskiego, zagnał lud Izraelski do ziemie Assyryjskiéj w niewolą, a ziemię ich swym ludem osadził: które lwi mordowali, i posłan im ksiądz Izraelski, aby je uczył zakonu Bożego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

18. 18Rozdział 18Ezechiasz obejmuje tron Judy i oczyszcza kult: znosi wyżyny, tłucze bałwany i niszczy miedzianego węża Mojżesza, któremu palono kadzidło. Odmawia posłuszeństwa Asyrii, więc Sennacheryb zdobywa warowne miasta Judy, a Ezechiasz wykupuje się srebrem i złotem zdartym z drzwi świątyni. Potem pod murami Jerozolimy staje Rabsake i woła po hebrajsku do ludu na murze, że ani Egipt, ani Pan nie wyrwą miasta z ręki króla asyryjskiego. Wysłannicy króla wracają od niego z rozdartymi szatami.7 min

    Ezechiasz obejmuje tron Judy i oczyszcza kult: znosi wyżyny, tłucze bałwany i niszczy miedzianego węża Mojżesza, któremu palono kadzidło. Odmawia posłuszeństwa Asyrii, więc Sennacheryb zdobywa warowne miasta Judy, a Ezechiasz wykupuje się srebrem i złotem zdartym z drzwi świątyni. Potem pod murami Jerozolimy staje Rabsake i woła po hebrajsku do ludu na murze, że ani Egipt, ani Pan nie wyrwą miasta z ręki króla asyryjskiego. Wysłannicy króla wracają od niego z rozdartymi szatami.

    „On to usunął wyżyny, połamał bałwany, wyciął gaje i zniszczył węża miedzianego, którego zrobił Mojżesz, bo aż do tego czasu synowie Izraela palili mu kadzidło.”

    • wąż miedziany
    • reforma kultu
    • przemowa Rabsakego

    Ezechyasza opisuje: ten dopiero węża owego miedzianego z puszczy skaził z innemi bałwany: królowi Assyryjskiemu się korzy, Jeruzalem oblężono, na Ezechyasza króla i na Pana Boga hardzie Rabsaces każe.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

19. 19Rozdział 19Ezechiasz w worze pokutnym idzie do domu Pańskiego i posyła swoich urzędników do proroka Izajasza, a ten odpowiada, że król asyryjski usłyszy pewną wieść, wróci do siebie i zginie od miecza. Sennacheryb przysyła list wyliczający pokonane narody i ich bogów, Ezechiasz rozkłada pismo przed Panem i modli się o ocalenie, a Izajasz zapowiada najeźdźcy hak w nozdrza i powrót tą samą drogą. Tej nocy ginie obóz asyryjski, Sennacheryb wraca do Niniwy i pada tam od mieczy własnych synów.7 min

    Ezechiasz w worze pokutnym idzie do domu Pańskiego i posyła swoich urzędników do proroka Izajasza, a ten odpowiada, że król asyryjski usłyszy pewną wieść, wróci do siebie i zginie od miecza. Sennacheryb przysyła list wyliczający pokonane narody i ich bogów, Ezechiasz rozkłada pismo przed Panem i modli się o ocalenie, a Izajasz zapowiada najeźdźcy hak w nozdrza i powrót tą samą drogą. Tej nocy ginie obóz asyryjski, Sennacheryb wraca do Niniwy i pada tam od mieczy własnych synów.

    „Tej samej nocy wyszedł Anioł Pański i pobił w obozie asyryjskim sto osiemdziesiąt pięć tysięcy.”

    • modlitwa Ezechiasza
    • list Sennacheryba
    • klęska Asyryjczyków

    Ezechyasz i Izajasz, gdy się z prośbą obrócili do Pana Boga o wybawienie i pomstę bluźnierstwa Rabsakowego, Aniół Pański poraził Assyryjczyków sto ośmdziesiąt a pięć tysięcy: Sennacheryb król uciekając od synów swych zabit w kościele bałwańskim.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

20. 20Rozdział 20Ezechiasz zapada na śmiertelną chorobę i słyszy od Izajasza, że ma rozporządzić domem, lecz jego modlitwa i łzy zmieniają wyrok: Pan dodaje mu piętnaście lat, a przyłożona wiązanka fig leczy wrzód. Na potwierdzenie król wybiera trudniejszy znak i cień na zegarze Achaza cofa się o dziesięć stopni. Potem przybywają posłowie króla babilońskiego, a Ezechiasz pokazuje im wszystkie swoje skarby, za co Izajasz zapowiada, że wszystko to zostanie wywiezione do Babilonu, a jego synowie będą tam rzezańcami.4 min

    Ezechiasz zapada na śmiertelną chorobę i słyszy od Izajasza, że ma rozporządzić domem, lecz jego modlitwa i łzy zmieniają wyrok: Pan dodaje mu piętnaście lat, a przyłożona wiązanka fig leczy wrzód. Na potwierdzenie król wybiera trudniejszy znak i cień na zegarze Achaza cofa się o dziesięć stopni. Potem przybywają posłowie króla babilońskiego, a Ezechiasz pokazuje im wszystkie swoje skarby, za co Izajasz zapowiada, że wszystko to zostanie wywiezione do Babilonu, a jego synowie będą tam rzezańcami.

    „Prorok Izajasz wezwał więc Pana i cień cofnął się wstecz o dziesięć stopni na zegarze Achaza, po liniach, po których już postąpił.”

    • uzdrowienie króla
    • cofnięty cień
    • posłowie z Babilonu

    Ezechyasz uzdrowion znak wziął, król Babiloński przez posły raduje się z zdrowia jego; majętność im swą okazał, przez co był od Izajasza karan, i niewoli Babilońskiéj opowiedzenie wziął: potem umarł, a Manasses, syn jego, króluje zań.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

21. 21Rozdział 21Manasses ma dwanaście lat, gdy obejmuje tron, i panuje pięćdziesiąt pięć lat: odbudowuje wyżyny zburzone przez ojca, wznosi ołtarze Baalowi i wojsku niebieskiemu w dziedzińcach świątyni, stawia tam posąg gaju, przeprowadza syna przez ogień i sprowadza wróżbitów. Prorocy ogłaszają za to wyrok na Jerozolimę i Judę, zapowiadając, że miasto zostanie starte jak tablica. Po Manassesie dwa lata panuje Amon, którego zabijają właśni słudzy, a lud ziemi osadza na tronie jego syna Jozjasza.5 min

    Manasses ma dwanaście lat, gdy obejmuje tron, i panuje pięćdziesiąt pięć lat: odbudowuje wyżyny zburzone przez ojca, wznosi ołtarze Baalowi i wojsku niebieskiemu w dziedzińcach świątyni, stawia tam posąg gaju, przeprowadza syna przez ogień i sprowadza wróżbitów. Prorocy ogłaszają za to wyrok na Jerozolimę i Judę, zapowiadając, że miasto zostanie starte jak tablica. Po Manassesie dwa lata panuje Amon, którego zabijają właśni słudzy, a lud ziemi osadza na tronie jego syna Jozjasza.

    „Wyciągnę na Jerozolimę sznur mierniczy Samarii i poziomnicę domu Achaba.”

    • bałwany w świątyni
    • wyrok na Jerozolimę
    • zabójstwo Amona

    Manasses bałwochwalstwa stroi, dlategóż Pan mu opowiedział, że miał zgładzić pokolenie Judzkie, i Jeruzalem: po nim króluje Amon, a gdy tego słudzy zabili, królował Jozyasz.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

22. 22Rozdział 22Ośmioletni Jozjasz zostaje królem i kroczy drogami Dawida, nie zbaczając ani w prawo, ani w lewo. W osiemnastym roku panowania posyła pisarza Szafana do arcykapłana Chilkiasza, żeby rozliczyć pieniądze zebrane na naprawę świątyni, a kapłan oddaje mu znalezioną tam księgę Prawa. Gdy odczytano ją przed królem, ten rozdziera szaty i wysyła dostojników do prorokini Chuldy z pytaniem, co dalej. Odpowiedź jest podwójna: gniew na to miejsce już nie zgaśnie, ale sam król umrze w pokoju i nieszczęścia nie zobaczy.4 min

    Ośmioletni Jozjasz zostaje królem i kroczy drogami Dawida, nie zbaczając ani w prawo, ani w lewo. W osiemnastym roku panowania posyła pisarza Szafana do arcykapłana Chilkiasza, żeby rozliczyć pieniądze zebrane na naprawę świątyni, a kapłan oddaje mu znalezioną tam księgę Prawa. Gdy odczytano ją przed królem, ten rozdziera szaty i wysyła dostojników do prorokini Chuldy z pytaniem, co dalej. Odpowiedź jest podwójna: gniew na to miejsce już nie zgaśnie, ale sam król umrze w pokoju i nieszczęścia nie zobaczy.

    „Znalazłem księgę Prawa w domu Pańskim.”

    • odnaleziona księga Prawa
    • naprawa świątyni
    • prorokini Chulda

    Jozyasz odnawia kościół Boży ku służbie Pańskiéj. Naleziono Deuteronomium, księgi piąte Mojżeszowe. Przyszły upadek pokolenia Juda dla grzechów jego Holda prorokini oznajmia.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

23. 23Rozdział 23Jozjasz zwołuje starszych, odczytuje całemu ludowi księgę przymierza i staje na podwyższeniu, aby to przymierze zawrzeć przed Panem. Potem przeczesuje kraj: wynosi ze świątyni naczynia Baala, pali aszerę w dolinie Cedronu, bezcześci Tofet, usuwa konie poświęcone słońcu, burzy ołtarz w Betel i pali na nim kości z grobów, oszczędzając jeden grób męża Bożego. Nakazuje też Paschę, jakiej nie obchodzono od czasów sędziów. Na koniec wyrusza pod Megiddo przeciw faraonowi Neko i tam ginie, a jego syn Joachaz traci tron po trzech miesiącach i umiera w Egipcie.8 min

    Jozjasz zwołuje starszych, odczytuje całemu ludowi księgę przymierza i staje na podwyższeniu, aby to przymierze zawrzeć przed Panem. Potem przeczesuje kraj: wynosi ze świątyni naczynia Baala, pali aszerę w dolinie Cedronu, bezcześci Tofet, usuwa konie poświęcone słońcu, burzy ołtarz w Betel i pali na nim kości z grobów, oszczędzając jeden grób męża Bożego. Nakazuje też Paschę, jakiej nie obchodzono od czasów sędziów. Na koniec wyrusza pod Megiddo przeciw faraonowi Neko i tam ginie, a jego syn Joachaz traci tron po trzech miesiącach i umiera w Egipcie.

    „Nie było przed nim króla, który by tak całym sercem, całą duszą i całą swoją siłą nawrócił się do Pana, zgodnie z całym prawem Mojżesza.”

    • reforma Jozjasza
    • pascha w Jerozolimie
    • śmierć pod Megiddo

    Jozyasz bałwany i ołtarze ich pokaził, kości bałwochwalców palił i wielkanoc obchodził, potem na wojnie zabit: po nim króluje syn jego Joachas, którego Pharao więźniem wziął do Egiptu, zostawiwszy na jego miejscu Eljakim.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

24. 24Rozdział 24Nabuchodonozor podporządkowuje sobie Joakima na trzy lata, a gdy ten się wyłamuje, na Judę spadają bandy chaldejskie, syryjskie, moabskie i ammonickie. Po śmierci Joakima rządzi trzy miesiące jego syn Joachin: wojsko babilońskie obiega Jerozolimę, król wychodzi do zwycięzcy sam, z matką i dworem, a ten wywozi skarby świątyni, dziesięć tysięcy ludzi, rzemieślników i wojowników. Na tronie sadza stryja Joachina, Mataniasza, i zmienia mu imię na Sedecjasz, lecz i ten buntuje się przeciw królowi Babilonu.4 min

    Nabuchodonozor podporządkowuje sobie Joakima na trzy lata, a gdy ten się wyłamuje, na Judę spadają bandy chaldejskie, syryjskie, moabskie i ammonickie. Po śmierci Joakima rządzi trzy miesiące jego syn Joachin: wojsko babilońskie obiega Jerozolimę, król wychodzi do zwycięzcy sam, z matką i dworem, a ten wywozi skarby świątyni, dziesięć tysięcy ludzi, rzemieślników i wojowników. Na tronie sadza stryja Joachina, Mataniasza, i zmienia mu imię na Sedecjasz, lecz i ten buntuje się przeciw królowi Babilonu.

    „Nie pozostało niczego oprócz biednego ludu ziemi.”

    • pierwsza wywózka
    • oblężenie Jerozolimy
    • zmiana imienia króla

    Po śmierci Joakimowéj królował syn jego Joachin: tego król Babiloński obległ w Jeruzalem i przywiódł go do Babilonu a ustawił króla Sedechiasza, który się téż sprzeciwił królowi Babilońskiemu.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

25. 25Rozdział 25Oblężenie Jerozolimy ciągnie się do jedenastego roku Sedecjasza: w mieście kończy się chleb, mur pęka, a król ucieka nocą i zostaje pojmany na równinie Jerycha, gdzie traci synów i oczy. Nebuzaradan pali świątynię Pańską, pałac i wszystkie domy, burzy mury, wywozi ludność, miedziane kolumny i morze, a kapłanów i dostojników każe zabić w Ribla. Nad resztą ludu staje Gedaliasz, lecz Izmael zabija go w Mispie i przestraszony lud ucieka do Egiptu. Na końcu Ewilmerodach uwalnia Joachina z więzienia i sadza go przy swoim stole.6 min

    Oblężenie Jerozolimy ciągnie się do jedenastego roku Sedecjasza: w mieście kończy się chleb, mur pęka, a król ucieka nocą i zostaje pojmany na równinie Jerycha, gdzie traci synów i oczy. Nebuzaradan pali świątynię Pańską, pałac i wszystkie domy, burzy mury, wywozi ludność, miedziane kolumny i morze, a kapłanów i dostojników każe zabić w Ribla. Nad resztą ludu staje Gedaliasz, lecz Izmael zabija go w Mispie i przestraszony lud ucieka do Egiptu. Na końcu Ewilmerodach uwalnia Joachina z więzienia i sadza go przy swoim stole.

    „Synów Sedecjasza kazał zabić na jego oczach, następnie wyłupił mu oczy, zakuł go w kajdany i zabrał do Babilonu.”

    • zburzenie świątyni
    • ślepota Sedecjasza
    • zabójstwo Gedaliasza
    • ułaskawienie Joachina

    Nabuchodonozor, król Babiloński, obległ Jeruzalem, i dobył go: królowi oczy wyłupił, lud wytracił i zimał, kościół skaził, sprzęty kościelne pobrał, a Godoliasza postanowił nad ludem, którego gdy Izmael zabił, uciekł lud do Babilonu.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Księgi historyczne

Dwanaście ksiąg prowadzi opowieść od wejścia do Kanaanu, przez czasy sędziów i królów, aż do zburzenia Jerozolimy i powrotu z Babilonu. To historia pisana bez upiększeń: obok zwycięstw stoją wojny domowe, bałwochwalstwo władców i wygnanie.

• Księga Jozuego
• Księga Sędziów
• Księga Rut
• Pierwsza Księga Samuela
• Druga Księga Samuela
• Pierwsza Księga Królewska
• Pierwsza Księga Kronik
• Druga Księga Kronik
• Księga Ezdrasza
• Księga Nehemiasza
• Księga Estery