Księga Ozeasza

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Datowanie na czasy Ozjasza, Joatama, Achaza i Ezechiasza oraz Jeroboama otwiera księgę, a zaraz potem Pan posyła Ozeasza, by wziął za żonę Gomer, córkę Diblaima. Rodzą się troje dzieci i każde dostaje imię będące wyrokiem: Jezreel wskazuje na krew pomszczoną na domu Jehu, córka Bez-Miłosierdzia na koniec litości, syn Nie-Lud-Mój na zerwaną więź. Zamknięcie odwraca ton: potomstwa będzie jak piasku morskiego, a synowie Judy i Izraela zgromadzą się pod jedną głową.2 min

   Datowanie na czasy Ozjasza, Joatama, Achaza i Ezechiasza oraz Jeroboama otwiera księgę, a zaraz potem Pan posyła Ozeasza, by wziął za żonę Gomer, córkę Diblaima. Rodzą się troje dzieci i każde dostaje imię będące wyrokiem: Jezreel wskazuje na krew pomszczoną na domu Jehu, córka Bez-Miłosierdzia na koniec litości, syn Nie-Lud-Mój na zerwaną więź. Zamknięcie odwraca ton: potomstwa będzie jak piasku morskiego, a synowie Judy i Izraela zgromadzą się pod jedną głową.

   „Nadaj mu imię Nie-Lud-Mój, bo wy nie jesteście moim ludem, a Ja nie będę waszym.”

   • imiona dzieci proroka
   • małżeństwo Ozeasza
   • koniec królestwa

   Z rozkazania Boskiego pojął sobie Ozeasz prorok za żonę niewiastę nierządną i miał z nią dzieci: co téż to znaczyło, i o jednym ustawionym pasterzu.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Pan wytacza sprawę przeciw matce, która nie jest już jego żoną: odbierze jej zboże, wino, wełnę i len, zniszczy winnice i figowce, które nazywała zapłatą od kochanków. Potem jednak wywiedzie ją na pustynię, przemówi do jej serca i odda jej dolinę Achor ku otwarciu nadziei. Imiona Baalów znikną z jej ust, a przymierze ze zwierzem polnym i ptactwem ma przynieść bezpieczny sen. Na końcu zapada obietnica litości nad tą, która była bez miłosierdzia.4 min

   Pan wytacza sprawę przeciw matce, która nie jest już jego żoną: odbierze jej zboże, wino, wełnę i len, zniszczy winnice i figowce, które nazywała zapłatą od kochanków. Potem jednak wywiedzie ją na pustynię, przemówi do jej serca i odda jej dolinę Achor ku otwarciu nadziei. Imiona Baalów znikną z jej ust, a przymierze ze zwierzem polnym i ptactwem ma przynieść bezpieczny sen. Na końcu zapada obietnica litości nad tą, która była bez miłosierdzia.

   „I zaślubię cię sobie na wieki, zaślubię cię sobie w sprawiedliwości i w prawie, w miłosierdziu i w litości.”

   • sprawa przeciw matce
   • dolina Achor
   • odrzucenie Baalów

   Przywodzi ku pokucie lud Izraelski, a tym, którzyby się nawrócili, obiecuje pociechę, na koniec o nowym ludzie mówi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Prorok dostaje nakaz, by pokochać kobietę cudzołożną, wykupuje ją za piętnaście srebrników i jęczmień, i nakłada na nią długi czas oczekiwania, w którym ma należeć tylko do niego. Ten sam okres zapowiada los synów Izraela: wiele dni bez króla, bez księcia, bez ofiary i ołtarza, bez Efodu i Terafim.1 min

   Prorok dostaje nakaz, by pokochać kobietę cudzołożną, wykupuje ją za piętnaście srebrników i jęczmień, i nakłada na nią długi czas oczekiwania, w którym ma należeć tylko do niego. Ten sam okres zapowiada los synów Izraela: wiele dni bez króla, bez księcia, bez ofiary i ołtarza, bez Efodu i Terafim.

   „A potem synowie Izraela nawrócą się i szukać będą Pana, swojego Boga, i Dawida, swojego króla.”

   • wykup cudzołożnicy
   • bez króla
   • powrót do Dawida

   O opuszczeniu Żydów, i oczekawaniu Mesyasza, i o nawróceniu k niemu w ostateczne dni.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Pan wnosi skargę na mieszkańców ziemi, w której nie ma już prawdy, miłosierdzia ani poznania Boga, a kłamstwo, zabójstwo, kradzież i cudzołóstwo wylewają z brzegów. Oskarżenie uderza przede wszystkim w kapłana: odrzucił wiedzę, więc i jego potomstwo zostanie odrzucone, a kara zrówna kapłana z ludem. Dalej idzie obraz ludu radzącego się drewna oraz ofiar na szczytach gór pod dębem, topolą i terebintem, a na koniec zakaz chodzenia do Gilgal i Bet-Awen.3 min

   Pan wnosi skargę na mieszkańców ziemi, w której nie ma już prawdy, miłosierdzia ani poznania Boga, a kłamstwo, zabójstwo, kradzież i cudzołóstwo wylewają z brzegów. Oskarżenie uderza przede wszystkim w kapłana: odrzucił wiedzę, więc i jego potomstwo zostanie odrzucone, a kara zrówna kapłana z ludem. Dalej idzie obraz ludu radzącego się drewna oraz ofiar na szczytach gór pod dębem, topolą i terebintem, a na koniec zakaz chodzenia do Gilgal i Bet-Awen.

   „Lud mój zginął, bo zabrakło mu wiedzy.”

   • skarga na kapłanów
   • brak poznania
   • ofiary na pagórkach

   Wylicza wiele złości Izraelitów.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5Wyrok obejmuje kapłanów i dom królewski, którzy stali się sidłem dla straży i siecią rozpostartą na Tabor. Pycha Izraela odpowie przed własnym obliczem, a wyprawa z trzodami i bydłem na poszukiwanie Pana nic nie da, bo odszedł od nich. Rozlega się wezwanie do trąby w Gibea, Rama i Betawen, a na książąt Judy gniew ma być wylany jak woda. Efraim szuka ratunku u króla Asyrii, lecz ten rany nie uleczy.2 min

   Wyrok obejmuje kapłanów i dom królewski, którzy stali się sidłem dla straży i siecią rozpostartą na Tabor. Pycha Izraela odpowie przed własnym obliczem, a wyprawa z trzodami i bydłem na poszukiwanie Pana nic nie da, bo odszedł od nich. Rozlega się wezwanie do trąby w Gibea, Rama i Betawen, a na książąt Judy gniew ma być wylany jak woda. Efraim szuka ratunku u króla Asyrii, lecz ten rany nie uleczy.

   „Jestem dla Efraima jak mól, a dla domu Judy jak próchno.”

   • sąd nad kapłanami
   • trąba w Gibea
   • pomoc Asyrii

   Pogróżka Boga przeciwko księdzom zwodzicielom i ludu zwiedzionemu, a że daremnie ten ludzkiéj pomocy szuka, kogo Bóg opuścił.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Lud zapowiada powrót: w utrapieniu wstanie rano i wyzna, że Pan pobił i uzdrowi, ożywi po dwóch dniach, a trzeciego dnia wskrzesi. Odpowiedź jest gorzka — miłosierdzie Efraima przemija jak poranny obłok i jak rosa, która rano znika, a przymierze zostało przekroczone jak przez Adama. Padają jeszcze dwa oskarżenia miejsc: Galaad jako miasto czyniących bałwany i kapłan czatujący na drodze do Sychem.2 min

   Lud zapowiada powrót: w utrapieniu wstanie rano i wyzna, że Pan pobił i uzdrowi, ożywi po dwóch dniach, a trzeciego dnia wskrzesi. Odpowiedź jest gorzka — miłosierdzie Efraima przemija jak poranny obłok i jak rosa, która rano znika, a przymierze zostało przekroczone jak przez Adama. Padają jeszcze dwa oskarżenia miejsc: Galaad jako miasto czyniących bałwany i kapłan czatujący na drodze do Sychem.

   „Pragnąłem bowiem miłosierdzia, a nie ofiary, i poznania Boga więcej niż całopaleń.”

   • wezwanie do powrotu
   • trzeci dzień
   • bałwany Galaadu

   Nawróciwszy się lud ku Bogu, z wielkiem dufaniem obiecują sobie zbawienie, że Pan więcéj chce miłosierdzia, niźli ofiar, a że od kapłanów poszła nieprawość.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Próba uleczenia Izraela odsłania nieprawość Efraima i złość Samarii: złodziej wchodzi do domu, a rozbójnik napada na zewnątrz. Cudzołożnicy są jak piec rozpalony przez piekarza, książęta szaleją od wina w dzień króla, a rozgrzani jak piec pożerają własnych sędziów. Siła Efraima odeszła i wystąpiła na nim siwizna, czego nie dostrzegł, więc wzywa Egiptu i idzie do Asyryjczyków, zamiast wołać do Pana.3 min

   Próba uleczenia Izraela odsłania nieprawość Efraima i złość Samarii: złodziej wchodzi do domu, a rozbójnik napada na zewnątrz. Cudzołożnicy są jak piec rozpalony przez piekarza, książęta szaleją od wina w dzień króla, a rozgrzani jak piec pożerają własnych sędziów. Siła Efraima odeszła i wystąpiła na nim siwizna, czego nie dostrzegł, więc wzywa Egiptu i idzie do Asyryjczyków, zamiast wołać do Pana.

   „Efraim zmieszał się z narodami: Efraim stał się podpłomykiem, którego nie odwrócono.”

   • piec piekarza
   • siwizna Efraima
   • sojusz z Egiptem

   Jako się okryła złość Ephraimowa i Samaryjska, ani się nawrócili ku Bogu, ani go szukali, a dlatego pomstę na nie wydaje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8Trąba przy gardle i orzeł nad domem Pańskim otwierają wyrok za złamane przymierze. Izrael ustanawiał królów i książąt bez woli Pana, a ze srebra i złota robił sobie bożki; porzucony cielec Samarii ma się obrócić w pajęcze siatki, bo wykonał go rzemieślnik. Efraim mnożył ołtarze do grzeszenia i rozdawał dary swoim miłośnikom w Asyrii, więc ofiary nie zostaną przyjęte, a ogień pochłonie domy w miastach, które Juda obwarował.2 min

   Trąba przy gardle i orzeł nad domem Pańskim otwierają wyrok za złamane przymierze. Izrael ustanawiał królów i książąt bez woli Pana, a ze srebra i złota robił sobie bożki; porzucony cielec Samarii ma się obrócić w pajęcze siatki, bo wykonał go rzemieślnik. Efraim mnożył ołtarze do grzeszenia i rozdawał dary swoim miłośnikom w Asyrii, więc ofiary nie zostaną przyjęte, a ogień pochłonie domy w miastach, które Juda obwarował.

   „Siać będą wiatr, a żąć wicher.”

   • cielec samaryjski
   • złamane przymierze
   • dary dla Asyrii

   Opowiada, że Samarya miała być skażona i z cielcem swoim od Nabuchodonozora dla bałwochwalstwa, że téż i miasta Judzkie miały być wypalone.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Zakaz radowania się jak inne narody otwiera wyrok: klepisko i tłocznia nie wyżywią Izraela, a ziemia Pańska przestanie być jego domem. Ofiary staną się jak chleb żałobników, Egipt zgromadzi uchodźców, Memfis ich pogrzebie, a pokrzywa i łopian porosną w ich przybytkach. Prorok nazwany jest głupim, Efraim odlatuje jak ptak, a początek całego zła wskazany jest w Gilgal.3 min

   Zakaz radowania się jak inne narody otwiera wyrok: klepisko i tłocznia nie wyżywią Izraela, a ziemia Pańska przestanie być jego domem. Ofiary staną się jak chleb żałobników, Egipt zgromadzi uchodźców, Memfis ich pogrzebie, a pokrzywa i łopian porosną w ich przybytkach. Prorok nazwany jest głupim, Efraim odlatuje jak ptak, a początek całego zła wskazany jest w Gilgal.

   „Odrzuci ich mój Bóg, bo Go nie słuchali, i będą tułaczami wśród narodów.”

   • koniec świąt
   • wygnanie do Egiptu
   • tułacze wśród narodów

   Pan obiecuje na Izraela dla jego grzechów przepuścić głód i niewolą, a że mu nie będą wdzięczne jego ofiary, a iż w grzechach trwają, na wieki będą odrzucone od Boga.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10Izrael jest bujną winoroślą, która im więcej rodziła, tym więcej mnożyła ołtarzy i bożków, więc rozdwojone serce zapowiada zagładę. Mieszkańcy Samarii czczą jałówki Bet-Awen, król przepada jak piana na wodzie, cierń i oset wyrasta na ołtarzach, a wołanie idzie do gór i pagórków, żeby przykryły winnych. Efraim porównany jest do jałówki, która lubi młócenie, i zostaje zaprzęgnięty do pracy razem z Judą i Jakubem. Wyrok zamyka pamięć o Gibea i o tym, co uczynił Betel.3 min

    Izrael jest bujną winoroślą, która im więcej rodziła, tym więcej mnożyła ołtarzy i bożków, więc rozdwojone serce zapowiada zagładę. Mieszkańcy Samarii czczą jałówki Bet-Awen, król przepada jak piana na wodzie, cierń i oset wyrasta na ołtarzach, a wołanie idzie do gór i pagórków, żeby przykryły winnych. Efraim porównany jest do jałówki, która lubi młócenie, i zostaje zaprzęgnięty do pracy razem z Judą i Jakubem. Wyrok zamyka pamięć o Gibea i o tym, co uczynił Betel.

    „Siejcie dla siebie sprawiedliwość, a zbierajcie plon miłosierdzia.”

    • winorośl Izraela
    • jałówki Bet-Awen
    • wezwanie do siewu

    Dla bałwochwalstwa Izrael dan w niewolą Assyryjczykom, a jeżli się nie nawrócą, oznajmuje, co ich złego potka.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

11. 11Rozdział 11Wspomnienie początków otwiera rozdział: Izrael był dzieckiem, a syn został wezwany z Egiptu, lecz ofiary szły do Baalów i bożków. Pan mówi o przyciąganiu powrozami Adama i więzami miłości oraz o zdejmowaniu jarzma, lecz lud nie chciał się nawrócić, więc miecz pojawił się w jego miastach, a królem stała się Asyria. Potem przychodzi zwrot: pytanie, jak miałby wydać Efraima i uczynić z nim jak z Admą i Seboim, kończy się odmową wykonania gniewu.2 min

    Wspomnienie początków otwiera rozdział: Izrael był dzieckiem, a syn został wezwany z Egiptu, lecz ofiary szły do Baalów i bożków. Pan mówi o przyciąganiu powrozami Adama i więzami miłości oraz o zdejmowaniu jarzma, lecz lud nie chciał się nawrócić, więc miecz pojawił się w jego miastach, a królem stała się Asyria. Potem przychodzi zwrot: pytanie, jak miałby wydać Efraima i uczynić z nim jak z Admą i Seboim, kończy się odmową wykonania gniewu.

    „A Ja prowadziłem Efraima jak piastun, nosiłem go na ramionach moich, a oni nie wiedzieli, że ich leczyłem.”

    • syn z Egiptu
    • powrozy Adama
    • odwołanie gniewu

    Pan Bóg przypomina dobrodziejstwa swe a karze niewdzięczność ludu swego.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

12. 12Rozdział 12Efraim pasie wiatr, mnoży kłamstwo, zawiera przymierze z Asyryjczykami i dowozi oliwę do Egiptu, a Pan wydaje sąd nad Judą i karze Jakuba według jego dróg. Przypomniane są jego dzieje: chwycenie brata w łonie matki, walka z Aniołem zakończona zwycięstwem i płaczem, spotkanie w Betel, ucieczka do kraju Syryjskiego i służba za żonę. Obok tego staje oszustwo kupieckie i chełpliwość wzbogaconego, a przeciw nim przypomnienie, że Pan przemawiał przez proroków w podobieństwach.2 min

    Efraim pasie wiatr, mnoży kłamstwo, zawiera przymierze z Asyryjczykami i dowozi oliwę do Egiptu, a Pan wydaje sąd nad Judą i karze Jakuba według jego dróg. Przypomniane są jego dzieje: chwycenie brata w łonie matki, walka z Aniołem zakończona zwycięstwem i płaczem, spotkanie w Betel, ucieczka do kraju Syryjskiego i służba za żonę. Obok tego staje oszustwo kupieckie i chełpliwość wzbogaconego, a przeciw nim przypomnienie, że Pan przemawiał przez proroków w podobieństwach.

    „Kanaan trzyma w ręku fałszywą wagę, umiłował oszczerstwo.”

    • walka Jakuba
    • fałszywa waga
    • przymierze z Asyrią

    Opisuje pomstę Izraelowi, wspomina dobrodziejstwa Pańskie, które czynił Jakóbowi, wzywanie ludu przez proroki, a gani bałwochwalstwo w Galaad.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

13. 13Rozdział 13Upadek Efraima zaczął się od Baala, a teraz mnożą się srebrne podobizny i wezwania do kłaniania się cielcom. Dlatego lud ma zniknąć jak poranna chmura, rosa, proch z bojowiska i dym wylatujący z okna, a Pan staje przeciw niemu jak lwica, ryś i niedźwiedzica, która straciła młode. Pytanie o króla wraca jako oskarżenie: król był dany w zapalczywości i zostanie odebrany w gniewie. Na końcu zapowiedziany jest wiatr palący z pustyni, który wysuszy źródła.2 min

    Upadek Efraima zaczął się od Baala, a teraz mnożą się srebrne podobizny i wezwania do kłaniania się cielcom. Dlatego lud ma zniknąć jak poranna chmura, rosa, proch z bojowiska i dym wylatujący z okna, a Pan staje przeciw niemu jak lwica, ryś i niedźwiedzica, która straciła młode. Pytanie o króla wraca jako oskarżenie: król był dany w zapalczywości i zostanie odebrany w gniewie. Na końcu zapowiedziany jest wiatr palący z pustyni, który wysuszy źródła.

    „Wyrwę ich z ręki śmierci, wykupię ich od śmierci.”

    • cielce ze srebra
    • żądanie króla
    • wykup od śmierci

    Oznajmuje bałwochwalstwa Ephraimowe i karania za nie, na końcu o skażeniu śmierci piekielnéj znać daje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

14. 14Rozdział 14Wyrok nad Samarią zamyka groźby, a potem pada wezwanie, żeby Izrael wrócił do Pana ze słowami na ustach i prosił o zdjęcie nieprawości. Wyznanie odrzuca ratunek z Asyrii, konie i bożki robione rękami, bo litość należy się temu, kto jest jak sierota. Odpowiedź jest obietnicą uzdrowienia: Pan będzie jak rosa, Izrael rozkwitnie jak lilia, zapuści korzenie i rozłoży gałęzie jak Liban, a Efraim usłyszy pytanie, po co mu jeszcze bałwany.2 min

    Wyrok nad Samarią zamyka groźby, a potem pada wezwanie, żeby Izrael wrócił do Pana ze słowami na ustach i prosił o zdjęcie nieprawości. Wyznanie odrzuca ratunek z Asyrii, konie i bożki robione rękami, bo litość należy się temu, kto jest jak sierota. Odpowiedź jest obietnicą uzdrowienia: Pan będzie jak rosa, Izrael rozkwitnie jak lilia, zapuści korzenie i rozłoży gałęzie jak Liban, a Efraim usłyszy pytanie, po co mu jeszcze bałwany.

    „Kto jest mądry, niech to zrozumie, kto rozumny, niech to pojmie: drogi Pana są proste, sprawiedliwi będą nimi chodzić, a przestępcy na nich upadną.”

    • wezwanie do nawrócenia
    • rosa i lilia
    • drogi Pana

    Upomina Izraela ku nawróceniu do Boga swego, każe mu, je przywodzi obietnicami wielu a obfitych dobrych rzeczy.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Prorocy

Siedemnaście ksiąg to głosy posłane do narodu w kryzysie: najpierw czterech proroków z obszernymi pismami, potem dwunastu, których księgi są krótkie. Mówią dwie rzeczy naraz — sąd nad niewiernością i obietnicę, że to jeszcze nie koniec.

• Księga Izajasza
• Księga Jeremiasza
• Treny
• Księga Ezechiela
• Księga Daniela
• Księga Joela
• Księga Amosa
• Księga Abdiasza
• Księga Jonasza
• Księga Micheasza
• Księga Nahuma
• Księga Habakuka
• Księga Sofoniasza
• Księga Aggeusza
• Księga Zachariasza
• Księga Malachiasza