Księga Nahuma

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Brzemię Niniwy, zapisane jako księga widzenia Nahuma z Elceszy, otwiera portret Boga zazdrosnego i mściwego, który pała gniewem na swoich przeciwników. Przed Jego obliczem morze wysycha, Baszan, Karmel i kwiat Libanu więdną, góry drżą, a skały topnieją; przy tym jest dobry i daje oparcie w dniu utrapienia tym, którzy w Nim pokładają nadzieję. Knującym przeciw Panu zapowiada koniec: ich imię nie będzie więcej siane, a rzeźba i odlew zginą z domu ich boga. Na górach stają nogi zwiastuna pokoju.2 min

   Brzemię Niniwy, zapisane jako księga widzenia Nahuma z Elceszy, otwiera portret Boga zazdrosnego i mściwego, który pała gniewem na swoich przeciwników. Przed Jego obliczem morze wysycha, Baszan, Karmel i kwiat Libanu więdną, góry drżą, a skały topnieją; przy tym jest dobry i daje oparcie w dniu utrapienia tym, którzy w Nim pokładają nadzieję. Knującym przeciw Panu zapowiada koniec: ich imię nie będzie więcej siane, a rzeźba i odlew zginą z domu ich boga. Na górach stają nogi zwiastuna pokoju.

   „Pan jest cierpliwy i wielkiej mocy, ale nie pozostawia winy bez kary.”

   • brzemię Niniwy
   • gniew i cierpliwość
   • zwiastun pokoju

   Gniew Boży przeciwko nieprzyjaciołom swoim, który jest cierpliwy i mocny, którego gniewu żaden się zastawić nie może, a tych, którzy weń dufają, jest wybawca, a nieprzyjacioły ludu swego, że miał zniszczyć, opisuje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Nadciągający najeźdźca każe Niniwie przypatrzyć się drodze i zebrać wszystkie siły, bo Pan upokorzył pychę Jakuba i Izraela. Tarcze wojowników płoną, wozy zderzają się na ulicach i mkną jak błyskawice, bramy rzek stają otworem, żołnierz idzie w niewolę, a służebnice lamentują jak gołębice. Napastnicy rozchwytują srebro i złoto z miasta pełnego drogocennych naczyń, zostaje spustoszenie, struchlałe serca i twarze czarne jak okopcony garnek. Na koniec pada pytanie, gdzie podziało się siedlisko lwów.2 min

   Nadciągający najeźdźca każe Niniwie przypatrzyć się drodze i zebrać wszystkie siły, bo Pan upokorzył pychę Jakuba i Izraela. Tarcze wojowników płoną, wozy zderzają się na ulicach i mkną jak błyskawice, bramy rzek stają otworem, żołnierz idzie w niewolę, a służebnice lamentują jak gołębice. Napastnicy rozchwytują srebro i złoto z miasta pełnego drogocennych naczyń, zostaje spustoszenie, struchlałe serca i twarze czarne jak okopcony garnek. Na koniec pada pytanie, gdzie podziało się siedlisko lwów.

   „Oto Ja jestem przeciw tobie — mówi Pan Zastępów — i podpalę twoje wozy aż do dymu.”

   • oblężenie Niniwy
   • łup i spustoszenie
   • siedlisko lwów

   Opisuje oblężenie miasta Niniwe i jego zburzenia od Chaldejczyków, iż się pysznie stawiło przeciwko Panu.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Miasto krwi oskarżone jest o nierządy pięknej czarownicy, która sprzedawała narody, więc Pan Zastępów odsłoni jej hańbę i wystawi ją na widok publiczny. Jako przykład przywołana jest ludna Aleksandria nad rzekami, której siłą byli Kuszyci, Egipt, Afrykanie i Libijczycy, a jednak poszła w niewolę. Twierdze opadają jak niedojrzałe figi, bramy stają otworem, ogień i miecz pożerają, pasterze króla Asyrii zasnęli, a kto usłyszy wieść o jego ranie, klaśnie w dłonie.3 min

   Miasto krwi oskarżone jest o nierządy pięknej czarownicy, która sprzedawała narody, więc Pan Zastępów odsłoni jej hańbę i wystawi ją na widok publiczny. Jako przykład przywołana jest ludna Aleksandria nad rzekami, której siłą byli Kuszyci, Egipt, Afrykanie i Libijczycy, a jednak poszła w niewolę. Twierdze opadają jak niedojrzałe figi, bramy stają otworem, ogień i miecz pożerają, pasterze króla Asyrii zasnęli, a kto usłyszy wieść o jego ranie, klaśnie w dłonie.

   „Twoi strażnicy są jak szarańcza, a twoi urzędnicy jak roje szarańczy, które w czasie zimna siadają na murze. Skoro wzeszło słońce, odleciały i nie wiadomo było, gdzie się podziały.”

   • miasto krwi
   • upadek Aleksandrii
   • kara za czary

   O mordowaniu mieszczanów i ludzi Niniwitskich i książąt a przełożonych jego. Biada, miasto krwawe, wszystko kłamstwa szarpaniny pełne, nie odejdzieStreszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Prorocy

Siedemnaście ksiąg to głosy posłane do narodu w kryzysie: najpierw czterech proroków z obszernymi pismami, potem dwunastu, których księgi są krótkie. Mówią dwie rzeczy naraz — sąd nad niewiernością i obietnicę, że to jeszcze nie koniec.

• Księga Izajasza
• Księga Jeremiasza
• Treny
• Księga Ezechiela
• Księga Daniela
• Księga Ozeasza
• Księga Joela
• Księga Amosa
• Księga Abdiasza
• Księga Jonasza
• Księga Micheasza
• Księga Habakuka
• Księga Sofoniasza
• Księga Aggeusza
• Księga Zachariasza
• Księga Malachiasza