Księga Joela

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Słowo Pańskie do Joela, syna Patuela, otwiera skargę nad krajem zjedzonym do gołej ziemi: co pozostawił robak, zjadła szarańcza, po szarańczy przyszedł chrząszcz, a po chrząszczu rdza. Najazd ludu o lwich zębach obrócił uprawy w pustkowie, ustała ofiara w domu Pańskim, wyschły źródła wód, a ogień strawił pastwiska, tak że bydło i trzody nie mają paszy. Kapłani mają przepasać się worem, położyć się w nim, ogłosić post i zwołać starców oraz wszystkich mieszkańców do domu Bożego, bo bliski jest dzień Pański.3 min

   Słowo Pańskie do Joela, syna Patuela, otwiera skargę nad krajem zjedzonym do gołej ziemi: co pozostawił robak, zjadła szarańcza, po szarańczy przyszedł chrząszcz, a po chrząszczu rdza. Najazd ludu o lwich zębach obrócił uprawy w pustkowie, ustała ofiara w domu Pańskim, wyschły źródła wód, a ogień strawił pastwiska, tak że bydło i trzody nie mają paszy. Kapłani mają przepasać się worem, położyć się w nim, ogłosić post i zwołać starców oraz wszystkich mieszkańców do domu Bożego, bo bliski jest dzień Pański.

   „Winnica uschła, figa omdlała, granatowce i palmy, i jabłonie, i wszystkie drzewa polne wyschły, bo radość odpłynęła od synów ludzkich.”

   • plaga szarańczy
   • wezwanie do postu
   • dzień Pański

   Joel okazując cztery plagi, któremi miała być Judzka ziemia skarana, upomina, najwięcéj kapłany ku płaczu, postowi, modlitwom, litując téż i sam takiego spustoszenia.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Trąba na Syjonie ogłasza dzień ciemności i mroku, w którym lud liczny jak konie wbiega na mury i wchodzi przez okna niczym złodzieje, a słońce i księżyc tracą blask. Pan wzywa do powrotu w poście i płaczu, więc kapłani zawodzą między przedsionkiem a ołtarzem, a na zgromadzenie idą nawet niemowlęta i nowożeńcy wyprowadzeni z komnat. Pan lituje się nad swoją ziemią, obiecuje pszenicę, wino i oliwę, oddaje lata pożarte przez szarańczę i wylewa Ducha na wszelkie ciało, tak że synowie i córki prorokują.6 min

   Trąba na Syjonie ogłasza dzień ciemności i mroku, w którym lud liczny jak konie wbiega na mury i wchodzi przez okna niczym złodzieje, a słońce i księżyc tracą blask. Pan wzywa do powrotu w poście i płaczu, więc kapłani zawodzą między przedsionkiem a ołtarzem, a na zgromadzenie idą nawet niemowlęta i nowożeńcy wyprowadzeni z komnat. Pan lituje się nad swoją ziemią, obiecuje pszenicę, wino i oliwę, oddaje lata pożarte przez szarańczę i wylewa Ducha na wszelkie ciało, tak że synowie i córki prorokują.

   „Rozdzierajcie serca wasze, a nie szaty wasze, i nawróćcie się do Pana, Boga waszego, bo jest dobrotliwy i miłosierny, cierpliwy i pełen miłosierdzia, skory do przebaczenia i kający się nad złem.”

   • wylanie Ducha
   • wezwanie do nawrócenia
   • plaga z północy

   Każe oznajmić trąbą przyjście nieprzyjacielskie, i przywodzi lud ku pokucie, o nawróconym wielkie szczęście na wszem obiecuje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Pan zapowiada, że w dniu, gdy odmieni los Judy i Jerozolimy, zgromadzi wszystkie narody w dolinie Jozafata i osądzi je za rozproszenie swojego ludu oraz za sprzedawanie synów Judy synom Greków. Tyr, Sydon i krańce Palestyny mają odebrać na własną głowę zapłatę za zabrane srebro i złoto wniesione do ich świątyń. Narodom każe przekuć pługi na miecze i zejść do doliny zagłady, gdzie czeka je żniwo sierpem, zaćmione słońce i głos grzmiący z Syjonu, a Egipt i Idumea obrócą się w pustynię.3 min

   Pan zapowiada, że w dniu, gdy odmieni los Judy i Jerozolimy, zgromadzi wszystkie narody w dolinie Jozafata i osądzi je za rozproszenie swojego ludu oraz za sprzedawanie synów Judy synom Greków. Tyr, Sydon i krańce Palestyny mają odebrać na własną głowę zapłatę za zabrane srebro i złoto wniesione do ich świątyń. Narodom każe przekuć pługi na miecze i zejść do doliny zagłady, gdzie czeka je żniwo sierpem, zaćmione słońce i głos grzmiący z Syjonu, a Egipt i Idumea obrócą się w pustynię.

   „I stanie się w owym dniu: góry będą opływać słodyczą, a pagórki popłyną mlekiem, wszystkimi strumieniami Judy popłyną wody, a ze świątyni Pańskiej wytryśnie źródło i nawodni potok cierni.”

   • dolina Jozafata
   • sąd nad narodami
   • pługi na miecze

   Grozi Pan wielkie utrapienie poganom, którzy lud jego dręczyli, a że je miał sądzić w padole Jozaphat: studnica z domu Pańskiego wynidzie, i Żydowska ziemia wiecznie będzie mieszkana.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Prorocy

Siedemnaście ksiąg to głosy posłane do narodu w kryzysie: najpierw czterech proroków z obszernymi pismami, potem dwunastu, których księgi są krótkie. Mówią dwie rzeczy naraz — sąd nad niewiernością i obietnicę, że to jeszcze nie koniec.

• Księga Izajasza
• Księga Jeremiasza
• Treny
• Księga Ezechiela
• Księga Daniela
• Księga Ozeasza
• Księga Amosa
• Księga Abdiasza
• Księga Jonasza
• Księga Micheasza
• Księga Nahuma
• Księga Habakuka
• Księga Sofoniasza
• Księga Aggeusza
• Księga Zachariasza
• Księga Malachiasza