Księga Jonasza

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Słowo Pańskie posyła Jonasza, syna Amataiego, do wielkiego miasta Niniwy, on jednak schodzi do Jafy i płaci za przejazd okrętem do Tarszisz. Na morzu zrywa się taki wicher, że marynarze wołają do swoich bogów i wyrzucają ładunek, a Jonasz spokojnie śpi w głębi okrętu, dopóki sternik go nie budzi. Rzucone losy wskazują na niego, a on sam każe wrzucić się do morza; gdy to robią, fale cichną, a żeglarze składają Panu ofiary i ślubują śluby.3 min

   Słowo Pańskie posyła Jonasza, syna Amataiego, do wielkiego miasta Niniwy, on jednak schodzi do Jafy i płaci za przejazd okrętem do Tarszisz. Na morzu zrywa się taki wicher, że marynarze wołają do swoich bogów i wyrzucają ładunek, a Jonasz spokojnie śpi w głębi okrętu, dopóki sternik go nie budzi. Rzucone losy wskazują na niego, a on sam każe wrzucić się do morza; gdy to robią, fale cichną, a żeglarze składają Panu ofiary i ślubują śluby.

   „Jestem Hebrajczykiem i boję się Pana, Boga nieba, który stworzył morze i ląd.”

   • ucieczka Jonasza
   • burza na morzu
   • rzucanie losów

   Jonasa Pan śle kazać do Niniwen, on chciał indzie w okręcie zjechać, morze się zburzyło, Jonasa winnym znaleziono, w morze wrzucono, i przestała burza.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Pan nakazuje wielkiej rybie połknąć Jonasza, który spędza w jej wnętrzu trzy dni i trzy noce. Stamtąd modli się do swojego Boga: wołał z ucisku i został wysłuchany, wody ogarnęły mu gardło, a morze przykryło mu głowę, lecz jego życie zostało wywiedzione z zagłady. Zamiast prosić o cokolwiek, obiecuje ofiarę ze śpiewem chwały i dopełnienie ślubów; wtedy Pan przemawia do ryby, a ta wyrzuca go na suchy ląd.1 min

   Pan nakazuje wielkiej rybie połknąć Jonasza, który spędza w jej wnętrzu trzy dni i trzy noce. Stamtąd modli się do swojego Boga: wołał z ucisku i został wysłuchany, wody ogarnęły mu gardło, a morze przykryło mu głowę, lecz jego życie zostało wywiedzione z zagłady. Zamiast prosić o cokolwiek, obiecuje ofiarę ze śpiewem chwały i dopełnienie ślubów; wtedy Pan przemawia do ryby, a ta wyrzuca go na suchy ląd.

   „Zstąpiłem aż do spodku gór, zawory ziemi zamknęły mnie na wieki.”

   • modlitwa Jonasza
   • wielka ryba
   • ocalenie z głębin

   Jonasa ryba porwała i połknęła, trzy dni w sobie chowała: modlił się Panu Bogu w niéj będąc, i wyrzuciła go zaś na brzeg.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Słowo Pańskie przychodzi do Jonasza po raz drugi i tym razem prorok idzie do Niniwy, miasta tak wielkiego, że przejście zajmuje trzy dni drogi. Po jednym dniu jego wołanie o zbliżającym się zniszczeniu sprawia, że Niniwici wierzą Bogu i od największego do najmniejszego oblekają się w wory. Król wstaje z tronu, siada w popiele i nakazuje post tak szeroki, że obejmuje również bydło, woły i owce, a Bóg widzi ich odwrócenie od złej drogi i odstępuje od zapowiedzianej kary.2 min

   Słowo Pańskie przychodzi do Jonasza po raz drugi i tym razem prorok idzie do Niniwy, miasta tak wielkiego, że przejście zajmuje trzy dni drogi. Po jednym dniu jego wołanie o zbliżającym się zniszczeniu sprawia, że Niniwici wierzą Bogu i od największego do najmniejszego oblekają się w wory. Król wstaje z tronu, siada w popiele i nakazuje post tak szeroki, że obejmuje również bydło, woły i owce, a Bóg widzi ich odwrócenie od złej drogi i odstępuje od zapowiedzianej kary.

   „Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie wywrócona.”

   • pokuta Niniwy
   • post króla
   • zapowiedź zagłady

   Po wtóre Jonas posłan do Niniwen miasta, aby tam kazał: na jego kazanie lud i król nawrócili się do Boga swego, pokutę stroili, i zlitował się Pan Bóg nad nimi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4Ocalenie miasta doprowadza Jonasza do gniewu: wyznaje, że właśnie dlatego uciekał wcześniej do Tarszisz, bo wiedział, że Bóg jest łaskawy i odpuszcza zło, i prosi, żeby odebrano mu życie. Wychodzi na wschód od miasta, buduje szałas i czeka w cieniu, co się stanie; Bóg daje mu bluszcz na osłonę, a nazajutrz robak podgryza roślinę i palący wiatr każe Jonaszowi znów wołać o śmierć. Pan odpowiada pytaniem: skoro żałuje bluszczu, którego nie wyhodował, to tym bardziej litość należy się miastu.2 min

   Ocalenie miasta doprowadza Jonasza do gniewu: wyznaje, że właśnie dlatego uciekał wcześniej do Tarszisz, bo wiedział, że Bóg jest łaskawy i odpuszcza zło, i prosi, żeby odebrano mu życie. Wychodzi na wschód od miasta, buduje szałas i czeka w cieniu, co się stanie; Bóg daje mu bluszcz na osłonę, a nazajutrz robak podgryza roślinę i palący wiatr każe Jonaszowi znów wołać o śmierć. Pan odpowiada pytaniem: skoro żałuje bluszczu, którego nie wyhodował, to tym bardziej litość należy się miastu.

   „A ja miałbym nie przepuścić Niniwie, wielkiemu miastu, w którym jest więcej niż sto dwadzieścia tysięcy ludzi, którzy nie wiedzą, co jest między ich prawicą a lewicą, a do tego mnóstwo bydła?”

   • gniew Jonasza
   • bluszcz i robak
   • litość nad Niniwą

   Frasuje się Jonas, iż się nie zapadło miasto, jako był opowiedział, Pan Bóg go z tego strofuje, okazawszy niesłuszny być gniew jego. Ususzył mu Bóg bluszcz, w którym się kochał, a potem go zawiązał, iż Pan Bóg słusznie ma być miłościwy Niniwitom.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Prorocy

Siedemnaście ksiąg to głosy posłane do narodu w kryzysie: najpierw czterech proroków z obszernymi pismami, potem dwunastu, których księgi są krótkie. Mówią dwie rzeczy naraz — sąd nad niewiernością i obietnicę, że to jeszcze nie koniec.

• Księga Izajasza
• Księga Jeremiasza
• Treny
• Księga Ezechiela
• Księga Daniela
• Księga Ozeasza
• Księga Joela
• Księga Amosa
• Księga Abdiasza
• Księga Micheasza
• Księga Nahuma
• Księga Habakuka
• Księga Sofoniasza
• Księga Aggeusza
• Księga Zachariasza
• Księga Malachiasza