Ewangelia wg św. Jana

Rozdziały i ich streszczenia

Rozwiń rozdział, żeby przeczytać, o czym jest. Streszczenia pisane kursywą pochodzą z wydania z 1923 roku.

1. 1Rozdział 1Słowo, które było u Boga i przez które wszystko się stało, staje się ciałem i zamieszkuje wśród ludzi, choć świat Go nie poznał, a swoi nie przyjęli. Jan odpowiada wysłannikom z Jerozolimy, że nie jest Chrystusem ani Eliaszem, lecz głosem na pustyni, a nazajutrz wskazuje Jezusa jako Baranka Bożego i świadczy o Duchu, który na Nim spoczął. Za Jezusem idą Andrzej i Szymon, nazwany Cefas, potem Filip i Natanael.6 min

   Słowo, które było u Boga i przez które wszystko się stało, staje się ciałem i zamieszkuje wśród ludzi, choć świat Go nie poznał, a swoi nie przyjęli. Jan odpowiada wysłannikom z Jerozolimy, że nie jest Chrystusem ani Eliaszem, lecz głosem na pustyni, a nazajutrz wskazuje Jezusa jako Baranka Bożego i świadczy o Duchu, który na Nim spoczął. Za Jezusem idą Andrzej i Szymon, nazwany Cefas, potem Filip i Natanael.

   „A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas.”

   • wcielenie Słowa
   • świadectwo Jana
   • pierwsi uczniowie

   Mówi o Bóstwie Chrystusowem, Jan Chrzciciel świadectwo dawa o Chrystusie, że jest Barankiem Bożym. Andrzéj, brat Symona, powołany od Chrystusa, a Filip Natanaela przywiódł do Chrystusa.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

2. 2Rozdział 2Na weselu w Kanie Galilejskiej kończy się wino, a Jezus na słowo matki każe napełnić sześć kamiennych stągwi wodą, która staje się winem lepszym niż to podane na początku. Przed Paschą wchodzi do świątyni w Jerozolimie, wypędza sprzedających woły, owce i gołębie, rozsypuje pieniądze bankierom i przewraca stoły. Na żądanie znaku zapowiada, że zburzoną świątynię odbuduje w trzy dni, mówiąc o świątyni swojego ciała.3 min

   Na weselu w Kanie Galilejskiej kończy się wino, a Jezus na słowo matki każe napełnić sześć kamiennych stągwi wodą, która staje się winem lepszym niż to podane na początku. Przed Paschą wchodzi do świątyni w Jerozolimie, wypędza sprzedających woły, owce i gołębie, rozsypuje pieniądze bankierom i przewraca stoły. Na żądanie znaku zapowiada, że zburzoną świątynię odbuduje w trzy dni, mówiąc o świątyni swojego ciała.

   „Ten początek cudów uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej, objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie.”

   • wesele w Kanie
   • pierwszy cud
   • oczyszczenie świątyni

   Pan Chrystus na weselu z wody wino uczynił, mencarze z kościoła wygnał, mękę swą opowiada.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

3. 3Rozdział 3Nikodem, faryzeusz i dostojnik żydowski, przychodzi nocą do Jezusa i słyszy, że bez odrodzenia z wody i z Ducha nikt nie wejdzie do królestwa Bożego. Jezus mówi o Synu Człowieczym, który ma być wywyższony jak wąż na pustyni, i o sądzie polegającym na tym, że ludzie bardziej umiłowali ciemność niż światłość. Potem chrzci w ziemi judzkiej, a Jan, chrzczący w Ennon pod Salim, mówi swoim uczniom, że jest tylko przyjacielem oblubieńca i ma się umniejszać.5 min

   Nikodem, faryzeusz i dostojnik żydowski, przychodzi nocą do Jezusa i słyszy, że bez odrodzenia z wody i z Ducha nikt nie wejdzie do królestwa Bożego. Jezus mówi o Synu Człowieczym, który ma być wywyższony jak wąż na pustyni, i o sądzie polegającym na tym, że ludzie bardziej umiłowali ciemność niż światłość. Potem chrzci w ziemi judzkiej, a Jan, chrzczący w Ennon pod Salim, mówi swoim uczniom, że jest tylko przyjacielem oblubieńca i ma się umniejszać.

   „Bo Bóg tak umiłował świat, że dał swojego Syna Jednorodzonego, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, lecz miał życie wieczne.”

   • rozmowa z Nikodemem
   • odrodzenie z Ducha
   • świadectwo Jana

   Nikodema około odrodzenia uczy, chodząc po Żydowskiéj ziemi chrzci, Jan swoje ucznie Panu Chrystusowi gotuje.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

4. 4Rozdział 4W drodze z Judei do Galilei Jezus zatrzymuje się przy studni Jakuba pod Sychar i prosi samarytańską kobietę o wodę, a potem mówi jej o wodzie żywej, wylicza jej mężów i zapowiada cześć oddawaną w duchu i w prawdzie. Kobieta wzywa mieszkańców miasta, wielu Samarytan uznaje Go za Zbawiciela świata, a uczniowie słyszą o polach bielejących ku żniwu. Po powrocie do Kany Galilejskiej Jezus jednym słowem uzdrawia syna urzędnika królewskiego, leżącego w gorączce w Kafarnaum.7 min

   W drodze z Judei do Galilei Jezus zatrzymuje się przy studni Jakuba pod Sychar i prosi samarytańską kobietę o wodę, a potem mówi jej o wodzie żywej, wylicza jej mężów i zapowiada cześć oddawaną w duchu i w prawdzie. Kobieta wzywa mieszkańców miasta, wielu Samarytan uznaje Go za Zbawiciela świata, a uczniowie słyszą o polach bielejących ku żniwu. Po powrocie do Kany Galilejskiej Jezus jednym słowem uzdrawia syna urzędnika królewskiego, leżącego w gorączce w Kafarnaum.

   „Woda, którą mu Ja dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskującej ku życiu wiecznemu.”

   • rozmowa z Samarytanką
   • woda żywa
   • uzdrowienie syna

   Pan Jezus spracowany z drogi, rozmawia z Samarytanką w Kanie Galilejskiéj, syna królikowego uzdrawia.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

5. 5Rozdział 5Przy sadzawce Betesda w Jerozolimie Jezus pyta człowieka chorego od trzydziestu ośmiu lat, czy chce odzyskać zdrowie, i każe mu wziąć łoże i chodzić, a dzieje się to w szabat. Żydzi zaczynają Go prześladować, tym bardziej że nazywa Boga swoim Ojcem, więc Jezus wyjaśnia, że Syn czyni to, co widzi u Ojca, że cały sąd został Mu przekazany i że umarli usłyszą Jego głos. Na świadków wskazuje Jana, powierzone Mu dzieła, Pisma i Mojżesza.6 min

   Przy sadzawce Betesda w Jerozolimie Jezus pyta człowieka chorego od trzydziestu ośmiu lat, czy chce odzyskać zdrowie, i każe mu wziąć łoże i chodzić, a dzieje się to w szabat. Żydzi zaczynają Go prześladować, tym bardziej że nazywa Boga swoim Ojcem, więc Jezus wyjaśnia, że Syn czyni to, co widzi u Ojca, że cały sąd został Mu przekazany i że umarli usłyszą Jego głos. Na świadków wskazuje Jana, powierzone Mu dzieła, Pisma i Mojżesza.

   „Wstań, weź swoje łoże i chodź.”

   • sadzawka Betesda
   • uzdrowienie w szabat
   • świadectwo o Synu

   Niemocny nad sadzawką uzdrowiony, Żydom to opowiada, a Pan Chrystus, iż to od Ojca ma, dowodzi.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

6. 6Rozdział 6Nad Morzem Galilejskim Jezus karmi pięć tysięcy mężczyzn pięcioma chlebami jęczmiennymi i dwiema rybami, a z resztek zostaje dwanaście koszów. Gdy chcą Go obwołać królem, odchodzi na górę, a nocą idzie po wzburzonym morzu do łodzi uczniów; w Kafarnaum nazywa siebie chlebem życia i mówi o spożywaniu swojego ciała oraz piciu swojej krwi. Wielu uczniów odchodzi od Niego, Szymon Piotr wyznaje wiarę w imieniu dwunastu, a Jezus zapowiada, że jeden z nich Go wyda.9 min

   Nad Morzem Galilejskim Jezus karmi pięć tysięcy mężczyzn pięcioma chlebami jęczmiennymi i dwiema rybami, a z resztek zostaje dwanaście koszów. Gdy chcą Go obwołać królem, odchodzi na górę, a nocą idzie po wzburzonym morzu do łodzi uczniów; w Kafarnaum nazywa siebie chlebem życia i mówi o spożywaniu swojego ciała oraz piciu swojej krwi. Wielu uczniów odchodzi od Niego, Szymon Piotr wyznaje wiarę w imieniu dwunastu, a Jezus zapowiada, że jeden z nich Go wyda.

   „Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba.”

   • rozmnożenie chleba
   • chleb życia
   • wyznanie Piotra

   Pan Chrystus pięciorgiem chleba pięć tysięcy ludzi nakarmił: gdy go chciano królem obrać i uczynić, uszedł: naucza o chlebie niebieskim, i o ciele swojem, i o krwi swéj. Zwolennicy niektórzy od niego odstali, ale Apostołowie ci przy nim trwali.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

7. 7Rozdział 7Przed Świętem Namiotów bracia Jezusa namawiają Go, żeby pokazał się światu w ziemi judzkiej, lecz On wyrusza na święto potajemnie i w połowie uroczystości zaczyna nauczać w świątyni. Tłum jest podzielony: jedni widzą w Nim proroka albo Chrystusa, inni powołują się na Jego pochodzenie z Galilei, a sługi posłane przez najwyższych kapłanów wracają bez Niego. Nikodem przypomina, że Prawo nie sądzi człowieka bez wysłuchania, i słyszy zarzut, że sam jest Galilejczykiem.6 min

   Przed Świętem Namiotów bracia Jezusa namawiają Go, żeby pokazał się światu w ziemi judzkiej, lecz On wyrusza na święto potajemnie i w połowie uroczystości zaczyna nauczać w świątyni. Tłum jest podzielony: jedni widzą w Nim proroka albo Chrystusa, inni powołują się na Jego pochodzenie z Galilei, a sługi posłane przez najwyższych kapłanów wracają bez Niego. Nikodem przypomina, że Prawo nie sądzi człowieka bez wysłuchania, i słyszy zarzut, że sam jest Galilejczykiem.

   „Kto wierzy w Mnie, jak mówi Pismo, z jego wnętrza popłyną rzeki wody żywej.”

   • święto Namiotów
   • spór o Jezusa
   • rzeki wody żywej

   Chrystus na dzień kuczek święcenia uczy Żydy w bóżnicy, przyjście Ducha świętego powiada, Pharyzeuszowie się z Nikodemem gadają.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

8. 8Rozdział 8Uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzają do świątyni kobietę pochwyconą na cudzołóstwie, a Jezus odsyła oskarżycieli słowami o tym, kto z nich jest bez grzechu, i jej samej nie potępia. Potem nazywa siebie światłością świata, w sporze o swoje świadectwo wskazuje na Ojca, który Go posłał, i obiecuje wolność trwającym w Jego słowie. Rozmówcy powołują się na pochodzenie od Abrahama, słyszą o ojcu kłamstwa, a w końcu porywają kamienie, lecz Jezus wychodzi ze świątyni.8 min

   Uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzają do świątyni kobietę pochwyconą na cudzołóstwie, a Jezus odsyła oskarżycieli słowami o tym, kto z nich jest bez grzechu, i jej samej nie potępia. Potem nazywa siebie światłością świata, w sporze o swoje świadectwo wskazuje na Ojca, który Go posłał, i obiecuje wolność trwającym w Jego słowie. Rozmówcy powołują się na pochodzenie od Abrahama, słyszą o ojcu kłamstwa, a w końcu porywają kamienie, lecz Jezus wychodzi ze świątyni.

   „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: zanim Abraham się stał, Ja jestem.”

   • kobieta cudzołożna
   • światłość świata
   • spór o Abrahama

   Chrystus Jezus po rozgrzeszeniu niewiasty w cudzołóstwie zachwyconéj, powiada być światłością, początkiem, Pharyzeusze téż nie z ojca Abrahama, ale z czarta, a siebie być daleko pierwéj niźli Abrahama.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

9. 9Rozdział 9Jezus widzi człowieka ślepego od urodzenia i na pytanie uczniów o winę odpowiada, że mają się w nim objawić dzieła Boże; smaruje mu oczy błotem ze śliny i posyła go do sadzawki Syloe, skąd wraca widzący. Faryzeusze przepytują go dwa razy, bo uzdrowienie nastąpiło w szabat, wzywają jego rodziców, a w końcu wyrzucają go precz. Jezus znajduje go, przyjmuje jego wyznanie wiary i mówi o widzących, którzy stali się ślepi.5 min

   Jezus widzi człowieka ślepego od urodzenia i na pytanie uczniów o winę odpowiada, że mają się w nim objawić dzieła Boże; smaruje mu oczy błotem ze śliny i posyła go do sadzawki Syloe, skąd wraca widzący. Faryzeusze przepytują go dwa razy, bo uzdrowienie nastąpiło w szabat, wzywają jego rodziców, a w końcu wyrzucają go precz. Jezus znajduje go, przyjmuje jego wyznanie wiary i mówi o widzących, którzy stali się ślepi.

   „Wiem jedno: byłem ślepy, a teraz widzę.”

   • uzdrowienie niewidomego
   • sadzawka Syloe
   • ślepota faryzeuszy

   Pan ślepo urodzonego uzdrowił w sobotę, który znak Pharyzeuazowie chcieli zatłumić: a przetóż onego uzdrowionego, że jawnie to, co się z nim stało, wyznawał, z bóżnice wyrzucili, a Pan go do siebie przytulił.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

10. 10Rozdział 10Jezus opowiada o owczarni, do której pasterz wchodzi przez drzwi, a owce idą za nim, bo znają jego głos, i nazywa siebie drzwiami owiec oraz pasterzem, który oddaje życie za owce i ma je także poza tą owczarnią. Podczas zimowej uroczystości poświęcenia świątyni w Jerozolimie Żydzi żądają otwartej odpowiedzi, czy jest Chrystusem, i słyszą, że nikt nie wyrwie Jego owiec z ręki Ojca. Zarzucają Mu bluźnierstwo i porywają kamienie, lecz On wymyka się i odchodzi za Jordan.5 min

    Jezus opowiada o owczarni, do której pasterz wchodzi przez drzwi, a owce idą za nim, bo znają jego głos, i nazywa siebie drzwiami owiec oraz pasterzem, który oddaje życie za owce i ma je także poza tą owczarnią. Podczas zimowej uroczystości poświęcenia świątyni w Jerozolimie Żydzi żądają otwartej odpowiedzi, czy jest Chrystusem, i słyszą, że nikt nie wyrwie Jego owiec z ręki Ojca. Zarzucają Mu bluźnierstwo i porywają kamienie, lecz On wymyka się i odchodzi za Jordan.

    „Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz oddaje swoje życie za swoje owce.”

    • dobry pasterz
    • jedność z Ojcem
    • zarzut bluźnierstwa

    Opisuje Pan Chrystus prawdziwego pasterza, siebie i pasterzem i drzwiami nazywa. Żydowie go chcą ukamionować, który się odzywając do uczynków swoich, powiada się być jednym z Bogiem Ojcem, i być Synem Bożym.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

11. 11Rozdział 11Wiadomość o chorobie Łazarza z Betanii zastaje Jezusa poza krainą żydowską, a On zwleka dwa dni i przychodzi, gdy brat Marty i Marii leży w grobie już cztery dni. Marta wyznaje wiarę w zmartwychwstanie, Maria pada Mu do nóg, Jezus płacze, każe odsunąć kamień i woła zmarłego po imieniu, a ten wychodzi owinięty opaskami. Część świadków wierzy w Niego, inni donoszą faryzeuszom, a arcykapłani postanawiają Go zabić, bo Kajfasz mówi, że lepiej, by jeden człowiek umarł za lud.7 min

    Wiadomość o chorobie Łazarza z Betanii zastaje Jezusa poza krainą żydowską, a On zwleka dwa dni i przychodzi, gdy brat Marty i Marii leży w grobie już cztery dni. Marta wyznaje wiarę w zmartwychwstanie, Maria pada Mu do nóg, Jezus płacze, każe odsunąć kamień i woła zmarłego po imieniu, a ten wychodzi owinięty opaskami. Część świadków wierzy w Niego, inni donoszą faryzeuszom, a arcykapłani postanawiają Go zabić, bo Kajfasz mówi, że lepiej, by jeden człowiek umarł za lud.

    „Ja jestem zmartwychwstanie i życie. Kto wierzy we Mnie, choćby i umarł, żyć będzie.”

    • wskrzeszenie Łazarza
    • zmartwychwstanie i życie
    • narada arcykapłanów

    Łazarza Pan Chrystus wskrzesił, co przywiodło już Żydy, iż weszli w radę, jakoby Chrystusa Pana stracili, gdzie Kaiphasz prorokuje; ale Jezus na chwilę ustąpił.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

12. 12Rozdział 12Sześć dni przed Paschą Jezus przychodzi do Betanii, gdzie Maria namaszcza Mu nogi drogocennym olejkiem nardowym, a Judasz Iskariota wylicza, ile dałoby się za nie wziąć dla ubogich. Nazajutrz tłum z gałęziami palmowymi wychodzi Mu naprzeciw do Jerozolimy, a arcykapłani postanawiają zabić także wskrzeszonego Łazarza. Gdy poganie proszą Filipa o spotkanie, Jezus mówi, że nadeszła godzina jego uwielbienia, a z nieba odpowiada mu głos.7 min

    Sześć dni przed Paschą Jezus przychodzi do Betanii, gdzie Maria namaszcza Mu nogi drogocennym olejkiem nardowym, a Judasz Iskariota wylicza, ile dałoby się za nie wziąć dla ubogich. Nazajutrz tłum z gałęziami palmowymi wychodzi Mu naprzeciw do Jerozolimy, a arcykapłani postanawiają zabić także wskrzeszonego Łazarza. Gdy poganie proszą Filipa o spotkanie, Jezus mówi, że nadeszła godzina jego uwielbienia, a z nieba odpowiada mu głos.

    „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: jeśli ziarno pszeniczne wpadłszy w ziemię nie obumrze, pozostaje samo jedno; lecz jeśli obumrze, wydaje obfity owoc.”

    • namaszczenie w Betanii
    • wjazd do Jerozolimy
    • ziarno pszeniczne
    • niewiara Żydów

    Marya Magdalena pomazała nogi Chrystusowe, o co Judasz markoce. Pan na oślicy jedzie do Jeruzalem: o ziarnu pszenicznem obumorzonem w ziemi: stał się nad nim głos z nieba, o książęciu tego świata, o zaślepieniu Żydów.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

13. 13Rozdział 13Przed świętem Paschy Jezus wstaje od wieczerzy, przepasuje się prześcieradłem i umywa uczniom nogi, a Szymon Piotr najpierw się wzbrania, potem prosi o więcej. Wróciwszy na miejsce, Jezus mówi, że dał im przykład, i zapowiada, że jeden z nich Go wyda, po czym umoczony kawałek chleba podaje Judaszowi, który natychmiast wychodzi w noc. Pozostałym zostawia nowe przykazanie wzajemnej miłości, a Piotrowi mówi, że zaprze się Go trzy razy, zanim zapieje kogut.5 min

    Przed świętem Paschy Jezus wstaje od wieczerzy, przepasuje się prześcieradłem i umywa uczniom nogi, a Szymon Piotr najpierw się wzbrania, potem prosi o więcej. Wróciwszy na miejsce, Jezus mówi, że dał im przykład, i zapowiada, że jeden z nich Go wyda, po czym umoczony kawałek chleba podaje Judaszowi, który natychmiast wychodzi w noc. Pozostałym zostawia nowe przykazanie wzajemnej miłości, a Piotrowi mówi, że zaprze się Go trzy razy, zanim zapieje kogut.

    „Daję wam nowe przykazanie: miłujcie się wzajemnie, jak Ja was umiłowałem, abyście i wy wzajemnie się miłowali.”

    • umywanie nóg
    • zdrada Judasza
    • nowe przykazanie
    • zaparcie się Piotra

    Pan Chrystus po wieczerzy nogi uczniom, dając im pokory przykład, umywa. Judasza zdrajcę ukazuje i uczniom ucieczenie od siebie przepowiada.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

14. 14Rozdział 14Jezus uspokaja uczniów przed swoim odejściem: w domu Ojca jest wiele mieszkań, a On idzie przygotować im miejsce. Tomasz pyta o drogę, Filip prosi, żeby pokazał Ojca, a Jezus wyjaśnia, że jest w Ojcu i że kto Go widzi, widzi Ojca. Obiecuje też innego Pocieszyciela, Ducha prawdy, który przypomni im wszystko, co mówił, i zostawia im pokój inny niż ten, jaki daje świat.4 min

    Jezus uspokaja uczniów przed swoim odejściem: w domu Ojca jest wiele mieszkań, a On idzie przygotować im miejsce. Tomasz pyta o drogę, Filip prosi, żeby pokazał Ojca, a Jezus wyjaśnia, że jest w Ojcu i że kto Go widzi, widzi Ojca. Obiecuje też innego Pocieszyciela, Ducha prawdy, który przypomni im wszystko, co mówił, i zostawia im pokój inny niż ten, jaki daje świat.

    „Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.”

    • dom Ojca
    • droga i prawda
    • obietnica Pocieszyciela
    • pokój

    Pan Jezus od uczniów bojaźń oddalając, powiada się być prawdą, drogą, żywotem, i z Ojcem jednéj istności, naukę swoję chować każe.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

15. 15Rozdział 15Jezus nazywa siebie prawdziwą winną macicą, Ojca rolnikiem, a uczniów latoroślami: kto w Nim trwa, przynosi wiele owocu, kto zaś nie trwa, usycha i zostaje wrzucony w ogień. Nazywa ich przyjaciółmi, nie sługami, bo oznajmił im wszystko, co usłyszał od Ojca, i przykazuje im wzajemną miłość. Zapowiada też, że świat będzie ich nienawidził i prześladował tak jak Jego, a Pocieszyciel, Duch Prawdy, da o Nim świadectwo.4 min

    Jezus nazywa siebie prawdziwą winną macicą, Ojca rolnikiem, a uczniów latoroślami: kto w Nim trwa, przynosi wiele owocu, kto zaś nie trwa, usycha i zostaje wrzucony w ogień. Nazywa ich przyjaciółmi, nie sługami, bo oznajmił im wszystko, co usłyszał od Ojca, i przykazuje im wzajemną miłość. Zapowiada też, że świat będzie ich nienawidził i prześladował tak jak Jego, a Pocieszyciel, Duch Prawdy, da o Nim świadectwo.

    „Nikt nie ma większej miłości nad tę, żeby ktoś oddał duszę swoją za przyjaciół swoich.”

    • winna macica
    • przykazanie miłości
    • nienawiść świata
    • świadectwo Ducha

    Pod macice winnéj podobieństwem uczniom przykazanie swoje zaleca, i przeciw prześladowaniu przyszłemu dobrą myśl czyni.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

16. 16Rozdział 16Jezus ostrzega uczniów, że wykluczą ich z synagog i że zabijając ich, ludzie będą sądzić, iż służą Bogu, ale tłumaczy, że Jego odejście jest dla nich pożyteczne, bo wtedy przyjdzie Pocieszyciel i osądzi świat z powodu grzechu, sprawiedliwości i sądu. Porównuje bliski smutek uczniów do bólu rodzącej kobiety, po którym przychodzi radość, jakiej nikt im nie odbierze. Zachęca, żeby prosili Ojca w jego imię, i uprzedza, że wszyscy się rozproszą.4 min

    Jezus ostrzega uczniów, że wykluczą ich z synagog i że zabijając ich, ludzie będą sądzić, iż służą Bogu, ale tłumaczy, że Jego odejście jest dla nich pożyteczne, bo wtedy przyjdzie Pocieszyciel i osądzi świat z powodu grzechu, sprawiedliwości i sądu. Porównuje bliski smutek uczniów do bólu rodzącej kobiety, po którym przychodzi radość, jakiej nikt im nie odbierze. Zachęca, żeby prosili Ojca w jego imię, i uprzedza, że wszyscy się rozproszą.

    „Na świecie doznawać będziecie ucisku, ale ufajcie: Ja zwyciężyłem świat.”

    • prześladowanie uczniów
    • przyjście Pocieszyciela
    • smutek i radość
    • prośba w imię

    Pan Jezus swoje cieszy przed swojem odejściem, którym téż od świata prześladowanie przyszłe opowiada.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

17. 17Rozdział 17Jezus podnosi oczy ku niebu i modli się przed odejściem: prosi, żeby Syn został wsławiony, i stwierdza, że wypełnił zlecone Mu dzieło oraz objawił ludziom imię Tego, który Go posłał. Prosi za uczniami, których otrzymał ze świata, żeby zostali zachowani od złego i uświęceni w prawdzie, bo nie są ze świata, choć na świat zostali posłani. Modli się także za tych, którzy uwierzą dzięki ich słowu, aby wszyscy byli jedno i aby świat rozpoznał, kto Go posłał.4 min

    Jezus podnosi oczy ku niebu i modli się przed odejściem: prosi, żeby Syn został wsławiony, i stwierdza, że wypełnił zlecone Mu dzieło oraz objawił ludziom imię Tego, który Go posłał. Prosi za uczniami, których otrzymał ze świata, żeby zostali zachowani od złego i uświęceni w prawdzie, bo nie są ze świata, choć na świat zostali posłani. Modli się także za tych, którzy uwierzą dzięki ich słowu, aby wszyscy byli jedno i aby świat rozpoznał, kto Go posłał.

    „A życie wieczne polega na tym, aby poznali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, i Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa.”

    • modlitwa Jezusa
    • życie wieczne
    • jedność uczniów
    • chwała Syna

    Modlitwa Chrystusowa do Ojca, a objaśnienie obudwu, i za ucznie i za te, którzy mieli weń uwierzyć, aby byli zachowani ode złego, a żeby wszyscy byli w jedności, i żeby świat poznał, iż byli posłani od Ojca.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

18. 18Rozdział 18Jezus wychodzi z uczniami za potok Cedron do ogrodu, gdzie Judasz przyprowadza oddział żołnierzy ze służbą arcykapłanów; na słowa „Ja jestem” przybyli cofają się i padają na ziemię, a Szymon Piotr odcina mieczem ucho słudze Malchusowi. Pojmanego prowadzą do Annasza, a potem do Kajfasza, zaś Piotr na dziedzińcu trzy razy zaprzecza, że jest uczniem, aż pieje kogut. Przed Piłatem Jezus mówi, że jego królestwo nie jest z tego świata, a tłum woła o Barabasza.6 min

    Jezus wychodzi z uczniami za potok Cedron do ogrodu, gdzie Judasz przyprowadza oddział żołnierzy ze służbą arcykapłanów; na słowa „Ja jestem” przybyli cofają się i padają na ziemię, a Szymon Piotr odcina mieczem ucho słudze Malchusowi. Pojmanego prowadzą do Annasza, a potem do Kajfasza, zaś Piotr na dziedzińcu trzy razy zaprzecza, że jest uczniem, aż pieje kogut. Przed Piłatem Jezus mówi, że jego królestwo nie jest z tego świata, a tłum woła o Barabasza.

    „Ja po to się narodziłem i po to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie.”

    • pojmanie w ogrodzie
    • zaparcie się Piotra
    • przesłuchanie u Annasza
    • sąd Piłata

    Historya męki Pana Chrystusowéj, od wydania i poimania w ogrójcu aż do wypuszczenia Barabbasza zbrodnia.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

19. 19Rozdział 19Piłat każe ubiczować Jezusa, żołnierze wkładają Mu cierniową koronę i szkarłatną szatę, a gdy wyprowadzony staje przed tłumem, najwyżsi kapłani wołają o ukrzyżowanie i powołują się na cesarza. Pod krzyżem na Golgocie żołnierze dzielą Jego szaty i rzucają losy o nieszytą suknię, a Jezus oddaje matkę uczniowi, którego miłował, mówi „Pragnę” i kona. Po przebiciu boku włócznią Józef z Arymatei i Nikodem składają ciało w nowym grobie w ogrodzie.6 min

    Piłat każe ubiczować Jezusa, żołnierze wkładają Mu cierniową koronę i szkarłatną szatę, a gdy wyprowadzony staje przed tłumem, najwyżsi kapłani wołają o ukrzyżowanie i powołują się na cesarza. Pod krzyżem na Golgocie żołnierze dzielą Jego szaty i rzucają losy o nieszytą suknię, a Jezus oddaje matkę uczniowi, którego miłował, mówi „Pragnę” i kona. Po przebiciu boku włócznią Józef z Arymatei i Nikodem składają ciało w nowym grobie w ogrodzie.

    „Tam Go ukrzyżowali, a z Nim dwóch innych, jednego z każdej strony, pośrodku zaś Jezusa.”

    • biczowanie i korona
    • ukrzyżowanie
    • śmierć na krzyżu
    • złożenie do grobu

    Od biczowania aż do z krzyża zdjęcia męki Pańskiéj historya.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

20. 20Rozdział 20Pierwszego dnia tygodnia Maria Magdalena znajduje kamień odsunięty od grobu i biegnie z tą wieścią do Szymona Piotra i drugiego ucznia, którzy w grobie widzą same płótna i chustę zwiniętą osobno. Płaczącej przy grobie ukazują się dwaj aniołowie, a potem sam Jezus, którego bierze za ogrodnika, dopóki nie woła jej po imieniu. Wieczorem przychodzi przez zamknięte drzwi do uczniów, daje im Ducha Świętego i władzę odpuszczania grzechów, a po ośmiu dniach przekonuje Tomasza.5 min

    Pierwszego dnia tygodnia Maria Magdalena znajduje kamień odsunięty od grobu i biegnie z tą wieścią do Szymona Piotra i drugiego ucznia, którzy w grobie widzą same płótna i chustę zwiniętą osobno. Płaczącej przy grobie ukazują się dwaj aniołowie, a potem sam Jezus, którego bierze za ogrodnika, dopóki nie woła jej po imieniu. Wieczorem przychodzi przez zamknięte drzwi do uczniów, daje im Ducha Świętego i władzę odpuszczania grzechów, a po ośmiu dniach przekonuje Tomasza.

    „Uwierzyłeś, Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś. Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.”

    • pusty grób
    • zmartwychwstanie
    • niewiara Tomasza
    • odpuszczenie grzechów

    Chrystus po swem zmartwychwstaniu objawił a ukazał się wielom, zwolennikom Ducha Świętego daje ku odpuszczeniu grzechów, Tomasz dotknąwszy się ciała Chrystusowego, uwierzył.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

21. 21Rozdział 21Nad Morzem Tyberiadzkim Szymon Piotr i kilku innych uczniów łowią całą noc bez skutku, aż nieznany człowiek z brzegu każe zarzucić sieć po prawej stronie łodzi i wyciągają sto pięćdziesiąt trzy wielkie ryby. Rozpoznają w nim Jezusa, który przygotował na brzegu chleb i rybę, a po posiłku trzykrotnie pyta Piotra, czy Go miłuje, i powierza mu swoje owce. Zapowiada też, jaką śmiercią Piotr umrze, i każe mu iść za sobą, nie troszcząc się o losy umiłowanego ucznia.4 min

    Nad Morzem Tyberiadzkim Szymon Piotr i kilku innych uczniów łowią całą noc bez skutku, aż nieznany człowiek z brzegu każe zarzucić sieć po prawej stronie łodzi i wyciągają sto pięćdziesiąt trzy wielkie ryby. Rozpoznają w nim Jezusa, który przygotował na brzegu chleb i rybę, a po posiłku trzykrotnie pyta Piotra, czy Go miłuje, i powierza mu swoje owce. Zapowiada też, jaką śmiercią Piotr umrze, i każe mu iść za sobą, nie troszcząc się o losy umiłowanego ucznia.

    „Jest też wiele innych rzeczy, które uczynił Jezus, i sądzę, że gdyby je wszystkie z osobna opisać, to nawet cały świat nie pomieściłby ksiąg, które by trzeba było napisać.”

    • cudowny połów
    • ukazanie się Jezusa
    • powierzenie owiec
    • świadectwo ucznia

    Pan Chrystus się uczniom u morza Tyberyadskiego okazał, Piotra trzykroć spytawszy, jakoby go miłowal, poruczył mu trzodę swoję.Streszczenie z wydania 1923 — o tym wydaniu

Ewangelie i Dzieje

Cztery relacje o Jezusie i jeden tom o tym, co stało się później. Mateusz, Marek, Łukasz i Jan opowiadają tę samą historię z różnych stron, a Dzieje Apostolskie prowadzą ją z Jerozolimy aż do Rzymu.

• Ewangelia wg św. Mateusza
• Ewangelia wg św. Marka
• Ewangelia wg św. Łukasza
• Dzieje Apostolskie